Sunday, February 18, 2007

Sunnudagar eru svo ágætir

Hvað er betra en sunnudagur heima hjá sér í náttbuxum með kaffi og reyktóbak í hendi og sæmilega ræmu mallandi á tölvuskjánum? Ekki mjög margt. Hinum ýmsu smáverkefnum hefur verið rutt úr veginum, örlítill pistill skrifaður til að fá útrás (fokkings helvítis femínasistabeljur út um allt!), og háfleyg vinnuplön fyrir vikuna ákveðin. Ég ætla að ná 40 tímum á skrifstofunni fyrir fimmtudagskvöld kl 18. Yfirfært frá dönsku normi og yfir á íslenskt þá jafngildir það 60 vinnutímum á fjórum dögum. Ástæða: Tveir ágætir herramenn koma til Köben um næstu helgi.

Núna hefur Danmarks Radio (DR) sent mér bréf og í því stendur að ef ég á tölvu með nettengingu yfir 256 kbit/s, eða síma sem kemst á netið, eða sjónvarp þá þurfi ég að greiða yfir 2000 danskar krónur á ári í "medialicens" (margmiðlunarafnotagjöld). Internet-skatturinn er hér með formlega búinn að banka á mínar dyr! Í bréfinu segir líka að ég þurfi að borga þótt ég horfi ekki á DR, heimsæki ekki dr.dk (eða horfi á eða hlusti á ólæst efnið þaðan) og símasörfi ekki inn á neina þjónustu DR. Ég á sem sagt að borga fyrir mjólkina þótt ég hafi enga lyst á að drekka hana. Af því ég er svo samviskusamur og löghlýðinn ætla ég að skrá mig sem notanda - að útvarpi! Já, ég hlusta nefninlega við og við á hina ágætu (og sæmilega gagnrýnu) útvarpsstöð P1 og hef ekkert á móti því að borga fyrir þau afnot. Spurningin er bara svo hvort ég lendi á svarta lista leyniþjónustu DR (DDR?) því að hennar eigin sögn eru 99% Dana með aðgang að útbúnaði sem "réttlætir" innheimtu internet-skattsins.

Ólafsvaka 2007 þarf að komast í ætlunargerðarfasann fljótlega!

Gleðilegan konudag, bitches! (Stolin kveðja frá miklum snillingi.) Ég fagnaði konudegi á minn hátt með því að ryksuga og vaska upp. Verst að ég get ekki sogið minn eigin lim og þar með kórónað fögnuðinn!

Stúdentablaðið er skrýtið blað. Ef ekki væri fyrir (fjölmörg og hressandi) innlegg Fjólunnar mundi ég jafnvel ganga svo langt og kalla Stúdentablaðið hinn versta vinstrisnepil. Á einni blaðsíðunni er t.d. löng grein um gróðurhúsaáhrifin og viðtal Háskólablaðs HR við Björn Lomborg. Í greininni er það gagnrýnt að Björn hafi fengið að blaðra mótstöðu- og gagnrýnilaust við blaðamann, svona eins og um einhvers konar drottningarviðtal væri að ræða sem væri auðvitað fyrir neðan allar hellur. Nokkrum blaðsíðum seinna fær Stefán Ólafsson, prófessor (sem sést ristaður lifandi í sjónvarpi hér) að blaðra mótstöðulaust við blaðamann, gagnrýnilaust! Stefán fær meira að segja að blása á sinn helsta gagnrýnanda, Hannes Hólmstein Gissurarson, án mótbára, og fær meira að segja (mótstöðulaust) að fullyrða að hann sé ekki að "rannsaka" í pólitískum tilgangi - hann sé bara fræðimaður! Ég held að ritstjórn Stúdentablaðsins þurfi að gæta örlítils samhengis í efnisvali sínu ef blaðið á ekki að breytast í einn allsherjarhrærigraut af fólki að gagnrýna gagnrýnisleysi annarra um leið og það birtir gagnrýnislaus drottningarviðtöl.

Annars er mér alveg sama hvernig hlutir eru framreiddir. Stundum eru tekin drottningarviðtöl (blaðamaður að forvitnast um skoðanir) og stundum fer blaðamaður í rökræður við viðmælendur sínar (blaðamaður að krefjast svara). Bæði hefur sína kosti og galla og engin sérstök ástæða til að ergja sig yfir því.

Svo virðist sé heimurinn sé að fara til fjandans. Meðalhitastig janúar-mánaðar í Danmörku hefur t.d. ekki verið hærra síðan á 4. áratug 20. aldar þegar heimurinn var líka að fara til fjandans. Loftslag á Íslandi er að nálgast það sem landnámsmenn bjuggu við fyrir um 1000 árum síðan. Margir vilja mæta þessari fortíðarþrá loftslagsins með því að senda lífsskilyrði mannkyns aftur til fortíðar og sturta skattfé niður í klósettið. Á einhvern hátt skiljanlegt viðhorf. Stjórnmálamenn vilja skiljanlega auka verkefnasvið sitt. Vinstrimenn vilja skiljanlega þjarma að kapítalismanum ógurlega. Vísindamenn vilja skiljanlega að styrkir til sín haldi áfram að streyma inn. Hægrimenn vilja skiljanlega tappa af þeim atkvæðum sem dómsdagsspámenn hafa framleitt með fyrirsagnastíl sínum í að verða 100 ár (þar sem við erum á víxl á leið inn í hita- og kuldaskeið vegna athafna okkar). Hinn almenni borgari vill skiljanlega koma í veg fyrir að börn sín erfi "hræðilegar afleiðingar" góðra lífsskilyrða okkar. Það sem gleymist bara er að ekki er hægt að búa til fyrirsagnir um bæði hið góða og vonda sem er að gerast í heiminum í dag, og ekki er alltaf rúm í stuttum fréttainnslögum til að ræða um samband bættrar framleiðni, bættrar nýtingar takmarkaðra gæða, tækniþróunar og samkeppnisumhverfis og hagnaðarsókn hins frjálsa markaðar (t.d. veldur hátt eldsneytisverð því að sala sparneytinna bíla eykst, og þar með hagnaður bílframleiðenda af sparneytinni tækni). Því miður. Eða er ekki hallað á nein sjónarmið í umræðunni? Er það bara ég sem lét heilaþvo mig af skýrslum fjármögnuðum af olíufélögunum á meðan hið rétta er að láta heilaþvo sig af skýrslum sem stjórnmálamenn sjá um að fjármagna? Jæja, þá það.

Jæja, þetta var heilmikið fjas úr hinni pólitísku deild. Örlítil pása frá því núna.

Evrópusambandið er skrýtið apparat.

Margt er öfugsnúið í þessum heimi. Margir telja t.d. að kostnaður við framleiðslu hlutar sé ráðandi þáttur í verðlagi þess hlutar. Raunin er sú að verð hlutarins stjórnar kostnaðinum við framleiðslu hans. Er það ekki svolítið skondið?

Þema vikunnar á DS er alveg hreint ljómandi gott þótt ég sakni vissulega andlita (líkama) í því.

Jæja, Borat tekur nú við. Yfir og út.

Thursday, February 15, 2007

Hasardagur

Mikill hasardagur loksins byrjaður að róast niður. Allir að biðja um allt í einu, og liggur jafnmikið á öllu. Held samt að þetta hafi nokkurn veginn hafist. Nú er að slappa af með eina skýrslu sem ég á að lesa yfir og láta síðan gott heita í dag.

Friðsælt (einka)símaleysi hefur hrjáð mig seinustu daga en tekur brátt enda (þ.e. friðsældin).

Úbbs tíminn rauk frá mér yfir skýrslulesningu. Yfir og út!

Monday, February 12, 2007

Mandagsbrok

Vinnuþrekið á enda í bili eftir frekar annasaman dag. Stemmingin er ágæt enda hin og þessi smáatriði smám saman að smella saman.


Verkfræðihluti fyrirtækisins míns ætlar að skella sér í skíðaferð til Norður-Svíþjóð um miðjan mars-mánuð (sambland afslöppunar, "team-building" og vinnutengdra verkefna). Fullkomin tímasetning. Einni helgi fyrr og þá hefði það hitt á heimsókn litla bróður. Nú er allt gott.
Útboðsgögn eru mjög mismunandi í innihaldi. Annað verður ekki sagt. Sennilega meira um það síðar.


Einsdagsferð til Norges ásamt samstarfsmanni í lok febrúar hér með skjalfest. Mikið "offshore" í vændum þótt ég sé nú ekki á leið út á haf.


Skattmann er væntanlegur á netið í mjög náinni framtíð. Fylgist með!


Um daginn las ég snilldarlýsingu á því hversu mikilvægur séreignarrétturinn er samfélagi sem vill vaxa og dafna og búa einstaklingum góð skilyrði til að svo megi verða: "Enginn hefur nokkurn tímann í sögu mannkyns þvegið bílaleigubíl!" Ég hló upphátt í þéttsetinni lest við lesturinn.


Talandi um lestir - núna loksins er að opnast enn ein (lögleg) undankomuleið mín frá skattinum; að fá mánaðarkortið í almenningssamgöngukerfið greitt af launum fyrir skatt. Tveir bjórkassar á mánuði þar með græddir. Betri finnst mér neysluskattar en tekjuskattar.


Líklega er ekki gott að vera með svefngalsa þegar maður svarar leiðinlegum athugasemdum viðskiptavinar við skýrslu. Læt það vera lokaorðin í bili.

Saturday, February 10, 2007

Áminning: Ábending til ferðalanga

Ég reikna með að minna á færsluna Ábending til ferðalanga reglulega. Hér með gert fyrir komandi ferðalanga.

Ég kann alltaf betur og betur við hverfið mitt. Netto stendur auðvitað alltaf fyrir sínu en grænmetissalinn minn var núna að koma sterkur til leiks með því að eiga Red Bull. Kannski hann hafi átt hann alla tíð en á móti kemur að ég er ekki duglegasti grænmetiskaupandinn svo ég hafði bara ekki hugmynd um það fyrr en í dag. Sjoppan handan götunnar er líka að slá í gegn með svörtum Carlsberg í dós á 7 kr og kókdósum á 6 kr (með pantruglinu).

Hver á áramótaskaupið 1989 á upptöku? Hvernig væri nú að koma Skattmann-syrpunni á netið!? Held að Íslendingar hefðu gott af áminningunni fyrir komandi kosningar.

Töffaragenið lifir enn í íslenskum kynstofn. Hið sama er ekki hægt að segja um hinn danska.

Nú er að reyna hrista af sér slenið, taka sturtu og skitu (skurta?), og jafnvel fá sér einn eða tvo (eða þrjá eða hvar þetta nú endar).

Heimakvöld er svo ágætt

Dagsverkið náðist: Að sitja sem mest á rassgatinu eftir vinnu, glápa á eitthvað og gera ekki neitt. Svo vel tókst ætlunarverkið að klukkan er rokin upp í hálf þrjú að nóttu til án þess að ég tæki eftir því!

Undanfarna daga (og raunar undanfarna mánuði) hef ég fengið að stinga nefinu inn í það sem fólkið "handan Suðurgötunnar" er að fást við (félagsfræði, mannfræði, þróunarfræði osfrv). Mikilvægasta niðurstaða mín af þessu innliti er sú að ég valdi rétta hlið á Suðurgötunni til að stunda mitt háskólanám! Hin niðurstaðan er sú að á meðan fólk eyðir flest deginum sínum í að lesa fréttir, spjalla við annað fólk, kaupa í matinn, velja klæðnað og fylla á tankinn þá sitja tugir ef ekki hundruðir einstaklinga sveittir við skriftir og reyna draga girðingar á milli mismunandi einstaklinga og búa til hópa, kenningar sem þessir hópar aðhyllast og einhvers konar sögulegt samhengi sem á við hverju sinni.

Ekki að það sé eitthvað sem einkennir háskólanema og félagsvísindakennarana þeirra - við erum öll sífellt að flokka fólk í hópa og smella nöfnum á hugmyndir og hugsanir annarra (t.d. eru þeir til sem vilja bæði eiga kökuna og borða hana sem ég kalla vinstrimenn). Ég mundi samt ekki endast í hinni endalausu ringulreið sem ég fæ á tilfinninguna að félagsvísindin eru. Þar er ekkert "rétt" eða "rangt" og því aldrei neitt sem heitir niðurstaða eða rökleg útkoma staðreynda og huglægra röksemda. Örlítil tilvitnun í því samhengi (mest að gamni samt):
I do not believe it an accident that Karl Marx is considered one of the great hermeneuticians. This century has seen a series of devastating setbacks to Marxism, to its pretensions to "scientific truth," and to its theoretical propositions as well as to its empirical assertions and predictions. If Marxism has been riddled both in theory and in practice, then what can Marxian cultists fall back on? It seems to me that hermeneutics fits very well into an era that we might, following a Marxian gambit about capitalism, call "late Marxism" or marxism-in-decline. Marxism is not true and is not science, but so what? The hermeneuticians tell us that nothing is objectively true, and therefore that all views and propositions are subjective, relative to the whims and feelings of each individual. (#)
Meiri pólitík? Já hví ekki. Stúdentaráð féll í gær í hendur fylkingar sem seinast var við völd á mínum háskólaárum - Röskvu. Örstutt ferðalag á heimasíðu Röskvu leiddi samt í ljós að þótt Röskva hafi ekki verið í meirihluta í Stúdentaráði í nokkur ár núna, og hafi verið í samstarfi með Vöku á nýliðnu kjörtímabili, þá er það nú samt Röskvan sem útvegaði lóð undir stúdentagarða, hækkaði námslánin og skipulagði meðmælagönguna á haustmisserinu. Já það er nú meira hvað stjórnarandstaðan getur komið í verk! Svona eins og að tjah, vera í stjórnarandstöðu á Alþingi í nokkur ár og þegar góðæri skellur á að þakka sér fyrir það á grundvelli afreka í fjarlægri fortíð (rings a bell?). Svona er nú margt skrýtið í kýrhausnum.

Nú að ekki-pólitík!
Tvö verkefni morgundagsins:
- Klára bévítans grein sem strandaði í miðri vinnslu og nú er skilafresturinn kominn óþægilega nálægt!
- Kaupa tvo ef ekki þrjá miða á þorrablótsball Íslendingafélagsins, jafnvel fleiri ef ég man eftir því að hringja í mann eða tvo og athuga stöðuna á þeim. Íslendingar í Köben, þá sérstaklega skiptinemarnir, er ekki endilega skemmtilegasta fólk í heimi alltaf, en aðrir Íslendingar í Köben eru svo ágætir, svona yfirleitt.

Undanfarnar vikur hafa ekki verið það sem gæti kallast vinnulega þær stabílustu. Að einhverju leyti tengist það ákveðinni einhæfni í sumu af því sem ég sit fastur í en ég held að þungi ástæðunnar liggi í öðru. Málið er nefninlega að atvinnuveitandi minn er að drepast úr manneklu en hefur ekki verið nógu duglegur að leyfa starfsmönnum sínum að uppskera ávöxt erfiðisins. Hin íslenska stemming, "núna finnst mér ég eiga inni launahækkun og ætla storma inn á skrifstofu stjóra og heimta hana", er ekki ríkjandi. Einn vísar á hinn sem vísar á annan sem segir að launamál séu endurskoðuð einu sinni á ári og meira að segja kallað "lønregulering" af mörgum sem fá bara sem nemur verðbólgunni undanfarið ár og una því alveg.

Nú er ég ekki Dani og ekki búinn að danskast upp alveg ennþá en samblandið 1) mikil mannekla = enginn er rekinn, og 2) mikil mannekla en enginn er að sjá krónu aukalega á dagvinnukaupið gerir að ég er, og ég játa það, farinn að slaka meira á í vinnunni og vinnuaginn er hægt og sígandi að seitla út um gluggann. Þetta er ekki plan og ekki með vilja gert en þróun sem ég finn að á sér stað. Ég reyni að streitast á móti en sængin virðist bara verða hlýrri og hlýrri með hverjum degi sem líður, og alltaf auðveldara og auðveldara að vaka seint á virkum dögum án samviskubits.

Ég ætti kannski að hrópa á hjálp frá þér, kæri lesandi. Hjálp, hvað get ég gert!?

Nújæja hvað sem því líður er a.m.k. að líða að háttatíma. Yfir og út!

Monday, February 05, 2007

Takk fyrir mig

Fallegu gestirnir mínir nú farnir og þvottavélin byrjuð að hamast á því sem þeir skildu eftir sig. Helgin var í alla staðin mikil snilld og Hlynur og litla systir eiga þakkir skilið fyrir fegurð sína og frábærleika. Stikkorðin...

Superbowl (meira að segja spennandi) - Hong Kong - H&M (þannig séð) - Danni og dúrum-rúllurnar - Danni og drykkjuspilið, og drykkjan, og dettandi - færeysk drusla á Skarv - Barbarnir í fantaformi (andlega).

Man ekki meira sem er góðs viti og til merkis um góða tíma. Á morgun tekur alvara lífsins við með heilum fjórum vinnudögum en vonandi eitthvað aðeins meira.

Wednesday, January 31, 2007

Miðvikudagur til mikillar þreytu

Mikið var erfitt að fara á fætur í morgun eftir létta ölvun og leiðinleg úrslit í skemmtilegum handboltaleik í gær. Mikið var erfitt að halda fókus í vinnunni. Reyndar tókst það ekki. Hef líklega kostað meira fyrir atvinnurekandann í dag en ég aflaði honum.

Litla systir kemur til Baunalands á morgun og verða þá gestaskipti á hótelinu. Rúmfataskipti, athuga klósettpappír- og handklæðastöðuna og athuga hvort neyðarbirgðir af mat séu til staðar. Allt undir stjórn.

Neisko, var Hillary Clinton harður (og sæmilega sannfærandi) talsmaður þess að senda bandaríska hermenn inn í Írak? Jæja, hún skipti a.m.k. um skoðun, og heppilega svo rétt fyrir kosningar til bandaríska forsetaembættisins. Batnandi mönnum er best að lifa. Meira að segja svolítið diss á Öryggisráð Sameinuðu þjóðanna. Ætli það sé enn í gildi hjá henni? Líklega enn á móti skattalækkunum. Erfið kona að átta sig á, en hvaða kona er það ekki?

Mikið fékk ég létt verkefni um daginn: Skrifa eitthvað neikvætt um R-listann sáluga. Af nægu að taka og ekki einu sinni nauðsynlegt að setja fram efnið á einhvern sérstakan hátt til að gera það krassandi, jafnvel sláandi. Spurning dagsins: Hve mörgum sinnum yfir fjárhagsáætlun fór ljósleiðaraævintýri Reykjavíkur (lesist: hvaða tölu þarf að margfalda kostnaðaráætlunina með til að fá út kostnaðinn)? 3 sinnum, 13 sinnum eða 23 sinnum?

Ætli brennsla mannsins á olíu og gasi verði líka gerð að ástæðu pólskipta á Jörðinni? Ætli vangavelta af þessu tagi hætti að vera talin fáránleg eftir 5 ár eða 10?

Bush eykur herafla Bandaríkjamanna í Afganistan! Nú hlýtur borgarastyrjöldin að taka kipp þar í landi.

Ýmislegt bendir til að ég sé á leið á tónleika með Stuðmönnum og Sálinni í Köben um miðjan mars í vægast sagt fríðu föruneyti. Hressandi tilhugsun.

Superbowl-kvöld í allt öðruvísi fríðu föruneyti er einnig hressandi tilhugsun.

Hvað svo með þorrablótsball Íslendingafélagsins í Köben í lok febrúar? Ég er ekki frá því að það sé ágæt hugmynd.

Næsta góða hugmynd: Fara í háttinn. Langur dagur á morgun.

Monday, January 29, 2007

Endurnýjun

Glöggir menn taka sennilega eftir einhverjum útlitsbreytingum á þessari síðu. Síðan er sem sagt komin inn í næstu kynslóð Blogger.com og enn sem komið er er ég bara mjög hrifinn af því sem ég sé.

Ég ætla að prófa viðhalda tenglalista yfir fólk og sjá hvernig það gengur. Helstu vefsíður sem ég heimsæki eru einnig afhjúpaðar lesendum.

Happy spanking.

Ekki-nöldrið

Seinasta færsla var "nöldrið". Þá er komið að fagnaðarlátunum!

Hótel Geir hýsir nú vænan pilt, hugsjónarmanninn Lárus, á meðan hann kemur sér af götum Kaupmannahafnar og inn í eitthvert húsnæðið. Ljómandi gestur það og hillan mín einu kartoni og líter af vodka ríkari fyrir vikið.

Ákaflega ánægjuleg sending barst mér í pósti og lesefni því nægt í ófyrirsjáanlegan tíma. Eitthvað þarf samt að komast á blað sem afleiðing lestursins en það verður ekkert vandamál.

Núna er vika í að ég liggi heima með hausverk, ógleði í maganum og óljósar minningar af Superbowl-leik næturinnar. Ég hlakka til!

Spurning kvöldsins: Fæst borð á O'Learys annað kvöld? Þarf ég þá ekki að grafa upp svörtu peysuna með íslenska skjaldamerkinu sem hefur vermt botninn á skúffunni síðan Íslendingur á Moose hrópaði "heyyyy ííííslendingur" til mín fyrir að verða ári síðan? Gott ef ég hef ekki haldið mig frá Moose líka síðan þá.

Daði er lentur. Gott mál. Þungur og góður endir á alveg ljómandi degi.

Nöldrið

Ég spurði samstarfsfélaga hvað mun gerast þegar hunsaðar verða nýjar reglur sem banna reykingar í verksmiðju atvinnuveitanda míns til að koma til móts við ný "reykingalög" í Danmörku sem taka gildi í byrjun apríl. Svarið var í formi sniðugrar athugasemdar:

Det er lettere at få tilgivelse end tilladelse.

Sniðug athugasemd því hún er svo sorglega sönn. Oft er léttara að fá fyrirgefnu en leyfi fyrir einhverju, og er það ekki eitthvað sem vekur til umhugsunar? Starfsmönnum verksmiðjunnar verður sagt að þeir megi ekki reykja. Þegar þeir svo brjóta gegn því þá fá þeir líklega fyrirgefnu synda sinna og eftir nógu mörg atvik verður bara byrjað að líta framhjá reykingabanninu. Það er eitt að fólkið í þægilegu og vel launuðu skrifstofuvinnunni vilji reyklausan vinnustað en þegar fílabeinsturninn er notaður til að skima yfir vinnustaði annarra er hætt við að niðurstaðan verði eingöngu íbúum fílabeinsturnsins að skapi. Ég spyr bara; hvaða ónæði kemur af reykingum á 10.000 fermetra verksmiðjugólfi þar sem lofthæðin er vel yfir 10 metrar? Eitthvað meira en sem nemur ósætti allra viðstaddra við óvelkomið bann sem enginn óskaði eftir?

Saturday, January 27, 2007

Globalisation is Good - Johan Norberg on Globalization

Föstudagskvöld með Geir
Bara smella hér fyrir örlítið betra útsýni.

Wednesday, January 24, 2007

Ungur enn!

Ætli ég láti ekki eftir mér eins og eina bloggfærslu núna. Lítið hefur verið um krassandi hráefni í spekingslegar færslur. Dagarnir rúlla framhjá með hóflegu kæruleysi af minni hálfu og febrúar heldur áfram að nálgast. Ekkert mikið um það að segja.

Ég keypti mér vetrarhelda skó um daginn í tilefni snjókomu og slabbs. Þá veit alþjóð það.

Vonandi hefur enginn staðið mig að því að skrifa að skoðanir annarra séu "argasta þvæla" á pólitískt vefrit eða í blaðagrein. Skoðanir sumra eru argasta þvæla, en oft er vænlegra til árangurs að benda á hvers vegna í stað þess bara að fullyrða það.

Svo virðist sem ég sé enn nógu ungur til að tilheyra "ungfrjálshyggjunni" - sjá hér. Húrra! Mér líður eins og einhver sé að spurja mig um skilríki í Ríkinu - ungum á ný! Eða er það einfeldingslegt af mér?

Loksins sé ég skynsamleg skrif (a.m.k. skemmtileg) um miðstöð ungra hryðjuverka- og ólátaunglinga í Kaupmannahöfn, Ungdomshuset: "Nej, disse unge voldelige personer kan få et hus på Grønland eller i det mindste flyttes væk fra boligområder. De har jo gang på gang vist, hvordan de ødelægger og smadrer ting og lemlæster vores gode og dygtige ordensmagt."

Á morgun mun ég sitja ásamt vinnuhópi sem ég tilheyri á fundi allan daginn. Átsj. Ég held að það sé ekki til kaffivél sem getur haldið mér með meðvitund svo lengi. Rúsinan í pylsuendanum er hittingur hópsins um kvöldið - fyrst á bar og svo veitingahúsi - þar sem áfengi og matur verður sett á reikning fyrirtækisins.

"Men nu vil jeg hjem. Jeg gider ikke mere." Ég geri orð Ole samstarfsmanni að mínum hér með!

Monday, January 22, 2007

Dæmigerður Dani

Í dag er fyrsti snjódagurinn, smá frost og örlítil hálka. Hvað gerist? Danir klessa bílana sína! Ekki ódæmigert fyrir Baunana. Allt samgöngunet þeirra fer í algjöra óreiðu á fyrsta hálkudegi.

Saturday, January 20, 2007

Letiblogg á laugardegi

Eitthvað hefur farið lítið fyrir skrifum hér í vikunni. Andlega er vinnan, óreglulegur svefn og, fyrir daginn í dag, íbúð í rústi búið að sjúga úr mér orkuna. Ekki hefur rok og rigning hjálpað til heldur. Stemmingin er samt ágæt enda febrúar að nálgast og sá mánuður byrjar með hvelli!

Af laugardegi að vera hef ég gert ótrúlega mikið. Gott hjá mér. Best að halda óbreyttu striki á morgun.

Vinnufélagi minn, giftur maður og margra barna faðir, átti gullmola um daginn: Jöfn skipting á heimilisstörfunum snýst ekki um að gera jafnmikið og konan, heldur jafnmikið og hún, plús allt sem maður gerir sjálfur [t.d. ístandsetja baðherbergi sem hann var nýbúinn að gera]. Hlátur fylgdi þessari athugasemd að sjálfsögðu, auk þess sem ég og annar vinnufélagi þökkuðum fyrir að vera lausir við litla handjárnið sem gullinn hringur á fingri táknar.

Nyhedsavisen er tvímælalaust besta ókeypis-blað Danmerkur og ég segi það ekki bara af því Íslendingar eiga meirihlutann í fyrirtækinu sem á blaðið. Blaðið er til dæmis duglegt að bjóða ólíkum sjónarmiðum á síður þess til að deila beint um það sem oft er bara viðtekið og samþykkt hugsunarlaust (eitthvað sem Danir eru gjarnir á að gera). Dæmi: Fair trade er langt fra fair versus Fairtrade - så absolut fair.

Hvass vindur er eitt það mest óþolandi veðurástand sem ég veit um. Urgh!

Ég er ekki viss um að allir viti það, en ég er anarkisti í hugsjón, hlýðinn þegn í veruleika. Sár veruleiki en það besta sem ég get boðið upp á.

Mælikvarði pólitískrar rétthugsunar hlýtur að springa í komandi forkosningum Demókrataflokksins til forsetaefnis vegna komandi forsetakosninga þar í landi. Í boði eru nokkrir hvítir, miðaldra karlmenn, hvít kona og þeldökkur maður (væntanlega). Ef ég gef mér að hvítu, miðaldra karlmönnunum verður sópað í burtu hið snarasta af því þeir eru, 1) hvítir, 2) karlmenn, 3) bæði 1) og 2), hvor þeirra sem eftir stendur mun þá vinna? Repúblikanar ættu að framkvæma eitt stykki skák mát með því að stilla upp 1) þeldökkum einstakling, 2) konu, 3) einstakling sem sameinar 1) og 2). Þá væri það endanlega tryggt að málefni og hugsjónir væru endanlega vikin fyrir pólitískum rétttrúnaði.

Spurning kvöldsins: Tekst mér að ná nokkrum vinnutímum á morgun, eða tekst mér að sofa út í eitt? Bæði betra, en því miður ekki hægt.

Monday, January 15, 2007

Fyrstir í heimi

Úr grein á innraneti vinnunetsins, einnig að finna í kynningarefni fyrirtækisins:
NKT Flexibles has developed significantly since the company in 1967 developed the first commercial flexible pipe in the world. The technology forming the basis of this novel and innovative product derives from great experience in subsea cable manufacturing. In NKT’s own "history book" you will find the story about how the company in the 1960’ies was contracted to lay a pipeline between Iceland and the Vestmanna Islands. As the pipe was for drinking water and since it was to be laid in the salty ocean neither copper alloys nor could traditional water pipes be used. That resulted in the development of the first commercial flexible pipeline in 1967.
Ísland, best í heimi!

Wednesday, January 10, 2007

Ábending til ferðalanga

Svo virðist sem flugmiðaútsala Iceland Express hafi náð athygli margra. Ég fagna því ákaft og Hótel Geir hlakkar mikið til!

Hér er hins vegar ábending til ferðalanga (í náinni og fjarlægri framtíð):
Ef þú ert reyklaus, vinsamlegast kauptu (í Leifsstöð!) karton af Marlboro Lights (hvítar umbúðir), og helst þær stuttu (sem eru EKKI merktar sem "Marlboro 100's"). Ég borga í dönskum krónum, í reiðufé, annaðhvort við afhendingu eða skömmu síðar (og eftir atvikum fyrir afhendingu).

Einnig að kaupa hámarks leyfilegt magn af sterku áfengi, helst hreinum vodka (helst bláum Smirnoff eða Eldur-ís) eða gini (Bombay í blárri flösku eða Tanqueray sem er í grænni flösku), og ég kaupi það sem verður eftir eða er ekki drukkið á meðan á dvölinni stendur (ólíklegar aðstæður en fræðilega mögulegar). Ég greiði að sjálfsögðu fyrir í reiðufé og hófleg álagning er ekki litin hornauga.

Mikilvægt að hafa í huga að tollinn þarf að kaupa á Íslandi því á Kastrup er ekki móttöku-fríhöfn eins og á Íslandi.

Fyrirfram þakkir!

Tuesday, January 09, 2007

Handahófskenndar hugleiðingar

Danir eru skrýtinn flokkur fólks. Núna er sem sagt verið að plana "team building" í mínum hóp/deild/grúppu, og ekki virðist eiga spara neitt til! Einn hópurinn fór til dæmis til Íslands í helgarferð og setti þar með "kostnaðar"þakið við svona lagað í nýjar hæðir. Minn hópur virðist vera tala um skíðaferð til Frakklands í eina helgi. Meira að segja mjög fljótlega, jafnvel innan tveggja vikna. Ótrúleg kvikindi. Hvernig ætli rauðvín smakkist á skíðum? Kannski kemst ég að því fljótlega.

Mér tókst einhvern veginn að krækja mér í augnsýkingu á vinstra auga. Bara væg en samt óþægileg. Sem betur fer er ég snillingur í að fá apótekara til að koma í stað lækna og afgreiddi læknahluta lyfseðilsins með einu símtali sem svo varð að tölvuskeyti á apótekið. Húrra fyrir því að komast hjá biðstofubið á læknastofu!

Ég er víst hluti af hópnum "einfalt fólk" og kvarta ekki yfir því. Stundum verð ég samt voðalega flókinn (og þó) og þá kvartar flókna fólkið. Erfitt stundum að halda jafnvæginu í þessum blessaða netheimi (og raunar í öllum heimum).

Fyrir þá sem hafa áhyggjur af ísbjarnarstofni Norðurheimskautsins þá er ég með huggunarorð fyrir ykkur öll: Ísbirnir eru ekki í útrýmingarhættu!

Hvernig stendur á því að á hverjum einasta fjárans degi er einhver "frétt" um það hvað þessi eða hinn hópur Dana er stressaður og að springa á limminu á meðan miklu hraðara, dýnamískara og kraftmeira Ísland býður ekki upp á eina slíka frétt á rúmum tveimur vikum? Hvernig getur þjóð með 25% fólks á "vinnualdri" utan vinnumarkaðar verið svona stressuð? Kenning stjóra: Danir setja svo strangar kröfur á sjálfa sig, t.d. að allt eigi að vera fullkomið - húsið, fjölskyldan, vinnan osfrv, og það höndla bara ekkert allir. Er til betri kenning?

Little Britain er fyndið.

Árátta Dana fyrir "hóp prófum" er mér alveg ofviða að skilja.

Hérna er danska ríkisútvarpið að segja að frá og með 1. janúar þurfi að vera tölvu-, internets-, farsíma- og útvarpslaus til að losna við afnotagjöldin. Hið nýja danska kerfi er sniðugt fyrir íslenska vinstrimenn í leit að fleiri leiðum til skattheimtu.

Iceland Express heldur sína árlegu afmælisútsölu á flugmiðum á morgun og hvet ég alla sem hyggjast kíkja út fyrir 31. mars að skella sér á hana! Fyrir sjálfan mig passar tímabil útsölumiðanna ekki ýkja vel svo ég sleppi því alveg að reyna að þessu sinni.

Brósa óska ég til hamingju með nýja starfið og sigur í orustu í stríði hans við borgina.

Sunday, January 07, 2007

Ahhh... home sweet home

Þá er ég kominn aftur í Holuna mína í Danmörku eftir þægilegustu flugferð ævi minnar (takk Daði!). Á núna aðeins meira tóbak og áfengi en áður, harðan disk troðfullan af efni (bless bóklestur!), brauðrist sem býr til Mikka mús merki á ristaðar brauðsneiðarnar (takk amma!), meira og minna öll föt mín þvegin og samanbrotin (takk mamma!), heilsan í blessunarlegu ólagi eftir gríðarskemmtilegt gærkvöldið (takk Burkni!), í nýju náttbuxunum mínum (takk systa!), og halla mér aftur í sófann með þráðlaust lyklaborð og mús á vömbinni (takk brósi!) með bjór í einni og smók í hinni.

Get ekki kvartað.

Á morgun tekur rútínan við á ný. Keypti 2 kg af nammi fyrir vinnufélagana og kominn með nógu mikið af pappírum til að tala við skattinn um frádrátt af skattstofni vegna greiddra vaxta árið 2006 (eitthvað sem ég hefði viljað vita fyrr að væri hægt!).

Núna er ég loksins orðinn nógu feitur til að geta sagt fitubrandara um annað fólk, þökk sé góðum og yndislega óhollum mat á Íslandi í tvær vikur. Ljómandi segi ég.

Komið hefur í ljós að ég er líklega best geymdur í útlandinu ef ég ætla mér að senda fleiri greinar um stjórnmál í íslensk dagblöð. Kannski maður láti berja úr sér þessa pólitísku áráttu einhvern daginn en enn sem komið er er nóg af henni eftir.

Gestir eru þegar byrjaðir að skrá sig til leiks fyrir vormisseri árið 2007 og ekkert nema gott um það að segja. Hótel Geir er alltaf opið fyrir gott fólk!

Yfir og út!

Thursday, January 04, 2007

Danmark Survivor Guide

Nokkrum sinnum hef ég verið spurður að því hvernig stuttbuxnastrákur eins og ég get búið í "sósíalísku" landi eins og Danmörku, með háum sköttum og miklu skrifræði. Spurningin er vandasöm því Danmörk er ekki eins sósíalísk og margir halda, til dæmis miðað við Ísland, en auðvitað eru skattar háir og lestarkerfið ónýtt og það allt. Ég ætla samt að reyna svara spurningunni með örlítilli upptalningu. Tónninn er súr og bitur en það er bara til að ná fram ákveðinni stemmingu.

Danir eru einfeldingar: Danir hafa mikið álit á sjálfum sér, telja sig vera með besta velferðarkerfið, öflugasta atvinnulífið, liprustu almenningssamgöngurnar, góða spítala og skóla, fallegasta miðbæinn, bestu kaffihúsin, fallegt tungumál, gjafmildustu þróunaraðstoðina, bestu orkumálastefnuna og svona má lengi telja. Ekkert af þessu er satt, en að Daninn trúi því lýsir honum svolítið. Danir eru einfeldingar. Með því að hafa það stanslaust í huga (sérstaklega þegar dagblöðin eru lesin) er hægt að umbera hina dönsku þjóð, jafnvel hlægja að henni.

Danir vilja gleyma hversdagsamstrinu: Dananum finnst almennt svo leiðinlegt að vinna og sinna hinu daglega hversdagslífi að hann vill helst aldrei vera án aðgengis að áfengi og tóbaki til að brjóta upp líf sitt. Fyrir Íslendinginn mig kemur þetta fram í ódýrara áfengi (að jafnaði þriðjungur íslensks verðlags) og tóbaki (um helmingsverð m.v. Ísland) sem er mjög jákvætt fyrir Íslending eins og mig. Við vitum jú öll að fyrir Íslendinginn er bara tvennt að sækja í Danmörku: Barnabætur og ódýrara áfengi.

Dönum leiðist útlendingar: Þótt atvinnuleysi sé lítið í Danmörku núna, og uppgangur í hagkerfinu mikill, þá gleyma Danir seint stjórnarárum vinstrimanna þar sem hvert starf skipti máli og góðæri voru skammtímauppsveiflur á langri niðursveiflu. Þeir líta á útlendinga sem aðskotadýr sem vilja "stela" störfum, og þurfa sífellt að minna sig á að það er nóg af störfum í Danmörku núna, jafnvel meira en Danir geta séð um einir. Þeir minna mig oft á að ég er ekki Dani, og ég svara í sömu mynt og minni á að þeir eru ekki Íslendingar. Svoleiðis svar virkar fínt á Danann því þá veit hann að mér gæti ekki verið meira sama, og virkar á mig til að minna mig á uppruna minn því annars er hættan sú að ég danskist of mikið upp og geri mig þar með óalandi á íslenskum vinnumarkaði í framtíðinni.

Danmörk er stutt frá Íslandi: Ágæt leið til að tolla í Danmörku til lengri tíma er að rifja upp að það er stutt til Íslands þar sem starf í banka eða á verkfræðistofu bíður manns (sic). Þar með hverfur öll innilokunarkennd og hugsun um að maður sé "fastur" í útlandi. Danmörk er líka stutt frá meginlandinu ef svo færi að atvinnuleysi dytti niður fyrir 15% hjá ungu fólki einn daginn, en ég geri nú ekki ráð fyrir því á minni lífstíð.

Danmörk er fjölmennari en Ísland: Einn stærsti kostur Danmörku fyrir mig er sá að Danmörk er fjölmennara land en Ísland og mun auðveldara að hverfa í fjöldann (þetta gildir auðvitað um næstum því öll lönd í heimi). Á Íslandi þarf ekki annað en að reka við á skemmtistað og alþjóð veit, og í litlu landi er alveg hræðilega auðvelt að verða "þekktur" fyrir eitthvað, og lenda þar með á milli tannanna hjá fólki. Í Danmörku er hægt að komast upp með miklu meira en á Íslandi, og Íslendingar virðast almennt meðvitaðir um að það sem gerist í útlandinu helst í útlandinu. Margar af mínum bestu minningum frá Danmörku eru verndaðar af þeim þagnareið!

Lýkur þar með minni upptalningu. Ég vona að ég hafi náð að halda tóninum súrum og bitrum!

Tuesday, January 02, 2007

2007

Seinasta helgi ársins var hressandi. Fullur af hori og slími, hausverk og oft iðraverkjum reyndi ég að hella í mig áfengi við eins mörg tilefni og með eins mörgu fólki og heilsan leyfði. Ekki toppframmistaða en í góðu lagi.

Núna er ein helgi eftir á Íslandi og nokkrir virkir dagar fyrir hana. Stefna virku daganna er að halda uppi 10 tíma svefnmeðaltali á sólarhring að minnsta kosti og skoða vinnupóstinn í mesta lagi einu sinni á dag. Þeir sem vilja gera tilraun til að rífa mig úr sófanum er auðvitað velkomið að reyna það og mega alveg búast við jákvæðum viðbrögðum en frumkvæði er í algjöru lágmarki, því miður (eða sem betur fer?). Framkvæmdaglöðum, ofvirkum einstaklingum ætti að reynast þetta létt verk, svo dæmi sé tekið.

Engin áramótaheit strengjast hjá mér frekar en fyrri ár. Eitt finnst mér samt vera ljóst: Ég mun ekki eyða öllum mínum fríum á Klakanum á þessu ári. Jólin jú, og mjög líklega eitthvað stopp á Íslandi í sumar, en ekki mikið meira en það.

Ég ætla mér t.d. á Ólafsvöku í Færeyjum, heimsækja til frænku mína í Berlín og jafnvel skreppa til Svíþjóðar ef góð ástæða til þess kemur upp. Eru það ekki ágæt áramótaheit?

Svo er líka að vona að fólk haldi áfram að láta sjá sig í Köben, gista á Hótel Geir og drekka bjór með mér. Hver ætlar að gera það að sínu heiti?