Wednesday, February 28, 2007

Þegiðu Danadjöfull!

Mikill þolinmæðidagur í dag. Síblaðrandi Daninn sem situr á móti mér í súrara lagi, tímafrekt verkefni hlaðið hárfínum smáatriðum þarf að klárast, nætursvefninn hefði mátt vera lengri og 2ja klukkutíma hópfundur áðan var ekki til að halda athygli í allan tímann. Held þó þetta hafist allt saman.

Ég prófaði að gera sjálfum mér þann grikk um þessi mánaðarmót og fá eitthvað af umfram-37klst-á-viku-vinnutímum mínum útborgaða. Niðurstaðan er sú að ég fékk útborgað, umfram hið venjulega, (fjöldi yfirtíma)*(tímakaup)/2 kr útborgað. Held ég fari bara á fleiri fimmtudagsfyllerí til að losna við umframtímana í framtíðinni. Svarta hítin, einnig þekkt sem skattayfirvöld, verða að láta sér það duga til að skipuleggja samfélagið og líf mitt fyrir mig.

Eins gaman og mér finnst að fá viðbrögð við skrifum þá finnst mér ekki mikið varið í aurdrulluna í athugasemdunum hérna. Innlegg dagsins: "[É]g nenni ekki að vera málefnalegri, sorrí." Ég held að margir mundu gera sjálfum sér mikinn greiða með því að taka nennu-leysið alla leið, og segja ekkert.

Síblaðrandi Daninn virðist vera farinn í bili. Ég gríp tækifærið og geri eitthvað uppbyggilegt á meðan... (kl 16:50)

(kl 16:53) Jæja friðurinn úti. Sem betur fer er hann að búa sig til heimferðar. Ég tek pásu á meðan.. úti á svölum!

Grófur vinnustaðahúmor er hollur fyrir sálina.

Ég veit af hverju Lego er dönsk uppfinning. Danir eru mjög frjóir hugar, hafa hugmyndir um hvernig á að gera hlutina og vilja ólmir demba sér út í framkvæmdir. Á endanum kemur síðan í ljós að hugmyndin var slæm og það sem var gert til að framkvæma hana þarf að rífa niður og helst með sem minnstri fyrirhöfn. Lego í hnotskurn.

Færeyingurinn í minni deild sagði mér að það færi Færeyingur í X-factor á Íslandi. Það voru fréttir í mínum eyrum. Þar á eftir sagðist minn Færeyingur þekkja þann Færeying. Ekki þótti mér það vera fréttnæmt.

Tveir ágætir herramenn verða í Köben um helgina. Bjór? Já takk!

Heim vil ek! Eitt að lokum: Svona á að láta verkin tala! . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . nooooot!

Monday, February 26, 2007

Morkinn á mánudegi

Mátulega skemmdur á mánudagsmorgni eftir svo ljómandi ágæta helgi. Nokkur stikkorð:
Tommi táfýla og Gulla hressa - fótboltaspil á Café B-eitthvað - Jói halti - sveitt þorrablótsball - Raggaló sæta - veiði á Pile - rumska ekki á sunnudeginum.

"En blomst om ugen, så er der fugt i..." ..dönskunördum er leyft að botna þetta stórfyndna orðatiltæki.

Excel-aðgerð dagsins er vektorreikningur sem sparar mörg handtök og leggur saman margfeldi tveggja talna, þar sem önnur kemur úr röð og hin úr dálki:
SUMPRODUCT(TRANSPOSE($CX2:$GL2),$C$38:$C$130)

Vinnufélagi minn mættur aftur eftir viku vetrarfrí. Afleiðingin er alveg stanslaust mas allan daginn, hvort sem því er svarað eða ekki. Þessi týpa Danans er furðualgeng og birtist á ólíklegustu stöðum (strætó, búðum, biðstöðvum, skemmtistöðum, vinnunni). Góð ráð til að lágmarka skaðann af þessu fólki vel þegin.

Ég lýsi hér með eftir litlum, meðfærilegum og sparneytnum (á minni og örgjörva) spilara fyrir tónlist í tölvurnar í lífi mínu. Gamall Winamp dugir ágætlega en er ekki alveg nógu góður. Mörg spilaraforrit eru þung og geta of mikið (þ.e. meira en spilað MP3, WMA, OGG og þess háttar snið). Skilyrði fyrir utan smæð og sparneytni: Minnkar í system tray.

Um daginn móðgaðist Dani í fyrsta skipti þegar ég ásakaði hann um að vilja skattahækkanir. Venjulega mótmæla þeir ekki eða hreinlega taka undir slíkar ásakanir enda allir með sínar góðu hugmyndir um hvernig allir aðrir eiga að ráðstafa vinnulaunum sínum. Þessi skinn.
Skrokkurinn hefur verið í betra ástandi en í dag.

Á morgun er það dagferð til Noregs með gríðarlega "offshore" markmiði - kíkja á þreytuþolspróf á olíu- og gasröri í fullri keyrslu. Hressandi nördaskapur það.

Eftirfarandi er sjaldnast of oft bent á: "Eins og áður hefur verið rakið, þá er nokkuð margt sem bendir til þess að umhverfisáhugi vinstrigrænna sé meiri í orði en á borði. Að vinstrihreyfingin-grænt framboð sé einfaldlega hefðbundinn sósíalískur flokkur, sem veifi umhverfisfána af þeirri ástæðu helstri, að aðrir fánar hans séu orðnir gegnsæir og fáum myndi líka sem þar sæist í gegn."

Síðdegisþreytan orðin að síðdegiseirðarleysi og tveir kostir í stöðunni: Byrja á nýju verkefni eða fara heim. Ég vel seinni kostinn.

Thursday, February 22, 2007

Yfirlýsing: Ég svara ekki óþekktum númerum eða leyninúmerum

Hér með lýsi ég því yfir að ég svara ekki leyninúmerum eða númerum sem framkalla ekki nafn á skjá síma míns. Sért þú einstaklingur sem hyggst hringja í mig og ert með leyninúmer eða númer mér óþekkt þá ertu vinsamlegast beðin(n) um að senda SMS skeyti fyrst og upplýsa mig um komandi símtal.

Þá er það fimmtudagur!

Fimmtudagurinn hvarf eins og dögg fyrir sólu á löngum fundi að hætti Dana - þó óvanalega fræðandi!

Allar umræður um meint samasemmerki á milli hitnunar lofthjúpsins og losunar mannsins á koltvísýringi verða settar á ís á þessari síðu hér með og um óákveðna framtíð. Umræðan sem slík er skemmtileg miðað við ýmislegt annað sem snýst um henda tölum fram og til baka og hræra smá stjórnmálum saman við, en athugasemdakerfið hjá mér er orðið svolítið fráhrindandi upp á síðkastið. Betrumbótum og öllu fögru lofað hér með fyrir þá sem anda að sér innihaldi lofthjúpsins, sama hvert hitastig og innihald hans er.

Örvar hinn fagri og Jóhann af Ben sitja núna fastir á Keflavíkurflugvelli og bíða þess að komast í flugvél til Köben. Ekki sérlega eftirsótt hlutskipti segi ég með vondar minningar af næturdvöl á Kastrup í fersku minni. Þeir hljóta samt að skila sér og gera gott úr því sem eftir lifir helgar. Reyndar er allt annað alveg óásættanlegt og raunar ómögulegt með öllu!

Lok, lok og lás segir óþekki kisinn, en vonandi verður því kippt í lag hið snarasta!!!

Eftir margna vikna bras er ég loksins búinn að fá það á tilfinninguna að nokkur orð skrifuð af mér muni birtast í næsta tölublaði Þjóðmála. Kannski ég hvetji menn og konur hér með til að kaupa sér áskrift! Eftir lestur á fyrri heftum get ég ekki annað en mælt með slíkum kaupum (vitaskuld af því ég er heilaþveginn og ópraktískur stuttbuxnastrákur sem hef líkamlegt ofnæmi fyrir pólitískum rétttrúnaði, en ekki af því ég er sammála hverju orði sem birtist á síðum blaðsins).

Hvaða óholla vímuefni ætli taki við hjá stórum hluta annars löghlýðinna borgara þegar sígarettur hafa verið gerðast útlægar? Einhvers konar reyklausar pillur eða einhver drykkur? Framtíðin er óviss en óneitanlega spennandi.

Fátt jafnast á við þá tilfinningu að eitthvað sé "under control".

Hreinskilni er hressandi: "Annars er það mjög sérstakt í Eyjum að allt vatn er selt gegnum mæla, líka til heimila en það er gert til að draga úr vatnssógun eins og kostur er, því gert var ráð fyrir í upphafi að leggja þyrftir þriðju vatnsleiðsluna til Eyja um 1990, en mælarnir áttu að seinka þeirri framkvæmd." Þarna er berum orðum sagt að ef einhverju er veitt, gjarnan gegn gjaldi, en án notkunartakmarkana, þá leiði það til sóunar og offjárfestinga. Menn ættu e.t.v. að hugleiða þetta í samhengi læknisþjónustu, vegakerfis, menntastofnana og auðvitað vatnsnotkunar. Ég get ekki ímyndað mér að slík hugleiðing sé annað en holl og góð.

Talandi um hollt og gott - nú enda ég þessa færslu sem er sennilega mjög hollt og gott fyrir þá sem yfirleitt entust svo langt í lestri á henni.

Wednesday, February 21, 2007

Ógurleg helgi nálgast

Þessa dagana svík ég allt nema vinnu og ýmsar smærri skyldur. Jákvætt því ég er að salla niður verkefnum, en neikvætt því minn kæri Daði lítur á mig sem svikara. Lofa því hér með að vera ekki svona vinnandi alltaf!

Gallinn við að mæta eldsnemma í vinnuna er að hádegismaturinn er fjarlægur, sérstaklega ef morgunmaturinn var bara tveir sopar af jógúrti og lýsispilla.

Æjæj lítur út fyrir mikla fundagleði í Dönum í dag, með og án fyrirvara fyrir mig, en alltaf með skyldumætingu af minni hálfu.

Danmörk nú þakið hvítri slæðu og rok og kuldi fylgir með í kaupbæti. Veturinn er kominn (aftur). Hitnun jarðar slegið á frest og kólnun jarðar notuð á meðan.

Í þessum skrifuðu orðum er erfiðri heimför úr vinnunni nýlokið. Rok orðið töluvert og veitir ekki af hverjum þræði í vetrarúlpunni ógurlegu. Danskt vegakerfi er hrunið, björgunarsveitir komnar á stjá og árekstrar rúlla inn. Danskur vetrardagur eins og hann á að vera.

Skíðaferð verkfræðideildar fyrirtækisins er nú orðin nokkuð niðurnegld. 13 tíma næturrúta á miðvikudagskvöldi í lok mars, 13 tíma heimför á sunnudeginum, og þess á milli verður eitthvað vinnutengt gert og eitthvað skíðað á sænsku fjalli, vonandi og væntanlega í kæruleysisástandi ríflegrar þynnku. Ekki svo galið.

Hver er munurinn á Harboe cola og Coca cola? Svar: 12 danskar krónur. Ekkert annað!

Mikill höfðingi kemur til Danmerkur á morgun og helgin verður tileinkuð honum og öðrum kapteini karlmannlegrar fegurðar. Ógurleg helgi og ekkert minna framundan.

Þá hefur ónefndur Tyrki hringt tvö kvöld í röð (eftir annars vel þegna og langa þögn) og í bæði skiptin skilið eftir sig ósvarað símtal. Er ég kvikindi? Nei. Einhvers staðar þarf jú að draga mörkin! Svo virðist sem hver vika beri með sér ný óvelkomin samskipti. Ég er samt búinn að vera harður af mér.

Nú taka pólitísk skrif við. Lesendum verður samt hlíft við þeim - í bili.

Sunday, February 18, 2007

Sunnudagar eru svo ágætir

Hvað er betra en sunnudagur heima hjá sér í náttbuxum með kaffi og reyktóbak í hendi og sæmilega ræmu mallandi á tölvuskjánum? Ekki mjög margt. Hinum ýmsu smáverkefnum hefur verið rutt úr veginum, örlítill pistill skrifaður til að fá útrás (fokkings helvítis femínasistabeljur út um allt!), og háfleyg vinnuplön fyrir vikuna ákveðin. Ég ætla að ná 40 tímum á skrifstofunni fyrir fimmtudagskvöld kl 18. Yfirfært frá dönsku normi og yfir á íslenskt þá jafngildir það 60 vinnutímum á fjórum dögum. Ástæða: Tveir ágætir herramenn koma til Köben um næstu helgi.

Núna hefur Danmarks Radio (DR) sent mér bréf og í því stendur að ef ég á tölvu með nettengingu yfir 256 kbit/s, eða síma sem kemst á netið, eða sjónvarp þá þurfi ég að greiða yfir 2000 danskar krónur á ári í "medialicens" (margmiðlunarafnotagjöld). Internet-skatturinn er hér með formlega búinn að banka á mínar dyr! Í bréfinu segir líka að ég þurfi að borga þótt ég horfi ekki á DR, heimsæki ekki dr.dk (eða horfi á eða hlusti á ólæst efnið þaðan) og símasörfi ekki inn á neina þjónustu DR. Ég á sem sagt að borga fyrir mjólkina þótt ég hafi enga lyst á að drekka hana. Af því ég er svo samviskusamur og löghlýðinn ætla ég að skrá mig sem notanda - að útvarpi! Já, ég hlusta nefninlega við og við á hina ágætu (og sæmilega gagnrýnu) útvarpsstöð P1 og hef ekkert á móti því að borga fyrir þau afnot. Spurningin er bara svo hvort ég lendi á svarta lista leyniþjónustu DR (DDR?) því að hennar eigin sögn eru 99% Dana með aðgang að útbúnaði sem "réttlætir" innheimtu internet-skattsins.

Ólafsvaka 2007 þarf að komast í ætlunargerðarfasann fljótlega!

Gleðilegan konudag, bitches! (Stolin kveðja frá miklum snillingi.) Ég fagnaði konudegi á minn hátt með því að ryksuga og vaska upp. Verst að ég get ekki sogið minn eigin lim og þar með kórónað fögnuðinn!

Stúdentablaðið er skrýtið blað. Ef ekki væri fyrir (fjölmörg og hressandi) innlegg Fjólunnar mundi ég jafnvel ganga svo langt og kalla Stúdentablaðið hinn versta vinstrisnepil. Á einni blaðsíðunni er t.d. löng grein um gróðurhúsaáhrifin og viðtal Háskólablaðs HR við Björn Lomborg. Í greininni er það gagnrýnt að Björn hafi fengið að blaðra mótstöðu- og gagnrýnilaust við blaðamann, svona eins og um einhvers konar drottningarviðtal væri að ræða sem væri auðvitað fyrir neðan allar hellur. Nokkrum blaðsíðum seinna fær Stefán Ólafsson, prófessor (sem sést ristaður lifandi í sjónvarpi hér) að blaðra mótstöðulaust við blaðamann, gagnrýnilaust! Stefán fær meira að segja að blása á sinn helsta gagnrýnanda, Hannes Hólmstein Gissurarson, án mótbára, og fær meira að segja (mótstöðulaust) að fullyrða að hann sé ekki að "rannsaka" í pólitískum tilgangi - hann sé bara fræðimaður! Ég held að ritstjórn Stúdentablaðsins þurfi að gæta örlítils samhengis í efnisvali sínu ef blaðið á ekki að breytast í einn allsherjarhrærigraut af fólki að gagnrýna gagnrýnisleysi annarra um leið og það birtir gagnrýnislaus drottningarviðtöl.

Annars er mér alveg sama hvernig hlutir eru framreiddir. Stundum eru tekin drottningarviðtöl (blaðamaður að forvitnast um skoðanir) og stundum fer blaðamaður í rökræður við viðmælendur sínar (blaðamaður að krefjast svara). Bæði hefur sína kosti og galla og engin sérstök ástæða til að ergja sig yfir því.

Svo virðist sé heimurinn sé að fara til fjandans. Meðalhitastig janúar-mánaðar í Danmörku hefur t.d. ekki verið hærra síðan á 4. áratug 20. aldar þegar heimurinn var líka að fara til fjandans. Loftslag á Íslandi er að nálgast það sem landnámsmenn bjuggu við fyrir um 1000 árum síðan. Margir vilja mæta þessari fortíðarþrá loftslagsins með því að senda lífsskilyrði mannkyns aftur til fortíðar og sturta skattfé niður í klósettið. Á einhvern hátt skiljanlegt viðhorf. Stjórnmálamenn vilja skiljanlega auka verkefnasvið sitt. Vinstrimenn vilja skiljanlega þjarma að kapítalismanum ógurlega. Vísindamenn vilja skiljanlega að styrkir til sín haldi áfram að streyma inn. Hægrimenn vilja skiljanlega tappa af þeim atkvæðum sem dómsdagsspámenn hafa framleitt með fyrirsagnastíl sínum í að verða 100 ár (þar sem við erum á víxl á leið inn í hita- og kuldaskeið vegna athafna okkar). Hinn almenni borgari vill skiljanlega koma í veg fyrir að börn sín erfi "hræðilegar afleiðingar" góðra lífsskilyrða okkar. Það sem gleymist bara er að ekki er hægt að búa til fyrirsagnir um bæði hið góða og vonda sem er að gerast í heiminum í dag, og ekki er alltaf rúm í stuttum fréttainnslögum til að ræða um samband bættrar framleiðni, bættrar nýtingar takmarkaðra gæða, tækniþróunar og samkeppnisumhverfis og hagnaðarsókn hins frjálsa markaðar (t.d. veldur hátt eldsneytisverð því að sala sparneytinna bíla eykst, og þar með hagnaður bílframleiðenda af sparneytinni tækni). Því miður. Eða er ekki hallað á nein sjónarmið í umræðunni? Er það bara ég sem lét heilaþvo mig af skýrslum fjármögnuðum af olíufélögunum á meðan hið rétta er að láta heilaþvo sig af skýrslum sem stjórnmálamenn sjá um að fjármagna? Jæja, þá það.

Jæja, þetta var heilmikið fjas úr hinni pólitísku deild. Örlítil pása frá því núna.

Evrópusambandið er skrýtið apparat.

Margt er öfugsnúið í þessum heimi. Margir telja t.d. að kostnaður við framleiðslu hlutar sé ráðandi þáttur í verðlagi þess hlutar. Raunin er sú að verð hlutarins stjórnar kostnaðinum við framleiðslu hans. Er það ekki svolítið skondið?

Þema vikunnar á DS er alveg hreint ljómandi gott þótt ég sakni vissulega andlita (líkama) í því.

Jæja, Borat tekur nú við. Yfir og út.

Thursday, February 15, 2007

Hasardagur

Mikill hasardagur loksins byrjaður að róast niður. Allir að biðja um allt í einu, og liggur jafnmikið á öllu. Held samt að þetta hafi nokkurn veginn hafist. Nú er að slappa af með eina skýrslu sem ég á að lesa yfir og láta síðan gott heita í dag.

Friðsælt (einka)símaleysi hefur hrjáð mig seinustu daga en tekur brátt enda (þ.e. friðsældin).

Úbbs tíminn rauk frá mér yfir skýrslulesningu. Yfir og út!

Monday, February 12, 2007

Mandagsbrok

Vinnuþrekið á enda í bili eftir frekar annasaman dag. Stemmingin er ágæt enda hin og þessi smáatriði smám saman að smella saman.


Verkfræðihluti fyrirtækisins míns ætlar að skella sér í skíðaferð til Norður-Svíþjóð um miðjan mars-mánuð (sambland afslöppunar, "team-building" og vinnutengdra verkefna). Fullkomin tímasetning. Einni helgi fyrr og þá hefði það hitt á heimsókn litla bróður. Nú er allt gott.
Útboðsgögn eru mjög mismunandi í innihaldi. Annað verður ekki sagt. Sennilega meira um það síðar.


Einsdagsferð til Norges ásamt samstarfsmanni í lok febrúar hér með skjalfest. Mikið "offshore" í vændum þótt ég sé nú ekki á leið út á haf.


Skattmann er væntanlegur á netið í mjög náinni framtíð. Fylgist með!


Um daginn las ég snilldarlýsingu á því hversu mikilvægur séreignarrétturinn er samfélagi sem vill vaxa og dafna og búa einstaklingum góð skilyrði til að svo megi verða: "Enginn hefur nokkurn tímann í sögu mannkyns þvegið bílaleigubíl!" Ég hló upphátt í þéttsetinni lest við lesturinn.


Talandi um lestir - núna loksins er að opnast enn ein (lögleg) undankomuleið mín frá skattinum; að fá mánaðarkortið í almenningssamgöngukerfið greitt af launum fyrir skatt. Tveir bjórkassar á mánuði þar með græddir. Betri finnst mér neysluskattar en tekjuskattar.


Líklega er ekki gott að vera með svefngalsa þegar maður svarar leiðinlegum athugasemdum viðskiptavinar við skýrslu. Læt það vera lokaorðin í bili.

Saturday, February 10, 2007

Áminning: Ábending til ferðalanga

Ég reikna með að minna á færsluna Ábending til ferðalanga reglulega. Hér með gert fyrir komandi ferðalanga.

Ég kann alltaf betur og betur við hverfið mitt. Netto stendur auðvitað alltaf fyrir sínu en grænmetissalinn minn var núna að koma sterkur til leiks með því að eiga Red Bull. Kannski hann hafi átt hann alla tíð en á móti kemur að ég er ekki duglegasti grænmetiskaupandinn svo ég hafði bara ekki hugmynd um það fyrr en í dag. Sjoppan handan götunnar er líka að slá í gegn með svörtum Carlsberg í dós á 7 kr og kókdósum á 6 kr (með pantruglinu).

Hver á áramótaskaupið 1989 á upptöku? Hvernig væri nú að koma Skattmann-syrpunni á netið!? Held að Íslendingar hefðu gott af áminningunni fyrir komandi kosningar.

Töffaragenið lifir enn í íslenskum kynstofn. Hið sama er ekki hægt að segja um hinn danska.

Nú er að reyna hrista af sér slenið, taka sturtu og skitu (skurta?), og jafnvel fá sér einn eða tvo (eða þrjá eða hvar þetta nú endar).

Heimakvöld er svo ágætt

Dagsverkið náðist: Að sitja sem mest á rassgatinu eftir vinnu, glápa á eitthvað og gera ekki neitt. Svo vel tókst ætlunarverkið að klukkan er rokin upp í hálf þrjú að nóttu til án þess að ég tæki eftir því!

Undanfarna daga (og raunar undanfarna mánuði) hef ég fengið að stinga nefinu inn í það sem fólkið "handan Suðurgötunnar" er að fást við (félagsfræði, mannfræði, þróunarfræði osfrv). Mikilvægasta niðurstaða mín af þessu innliti er sú að ég valdi rétta hlið á Suðurgötunni til að stunda mitt háskólanám! Hin niðurstaðan er sú að á meðan fólk eyðir flest deginum sínum í að lesa fréttir, spjalla við annað fólk, kaupa í matinn, velja klæðnað og fylla á tankinn þá sitja tugir ef ekki hundruðir einstaklinga sveittir við skriftir og reyna draga girðingar á milli mismunandi einstaklinga og búa til hópa, kenningar sem þessir hópar aðhyllast og einhvers konar sögulegt samhengi sem á við hverju sinni.

Ekki að það sé eitthvað sem einkennir háskólanema og félagsvísindakennarana þeirra - við erum öll sífellt að flokka fólk í hópa og smella nöfnum á hugmyndir og hugsanir annarra (t.d. eru þeir til sem vilja bæði eiga kökuna og borða hana sem ég kalla vinstrimenn). Ég mundi samt ekki endast í hinni endalausu ringulreið sem ég fæ á tilfinninguna að félagsvísindin eru. Þar er ekkert "rétt" eða "rangt" og því aldrei neitt sem heitir niðurstaða eða rökleg útkoma staðreynda og huglægra röksemda. Örlítil tilvitnun í því samhengi (mest að gamni samt):
I do not believe it an accident that Karl Marx is considered one of the great hermeneuticians. This century has seen a series of devastating setbacks to Marxism, to its pretensions to "scientific truth," and to its theoretical propositions as well as to its empirical assertions and predictions. If Marxism has been riddled both in theory and in practice, then what can Marxian cultists fall back on? It seems to me that hermeneutics fits very well into an era that we might, following a Marxian gambit about capitalism, call "late Marxism" or marxism-in-decline. Marxism is not true and is not science, but so what? The hermeneuticians tell us that nothing is objectively true, and therefore that all views and propositions are subjective, relative to the whims and feelings of each individual. (#)
Meiri pólitík? Já hví ekki. Stúdentaráð féll í gær í hendur fylkingar sem seinast var við völd á mínum háskólaárum - Röskvu. Örstutt ferðalag á heimasíðu Röskvu leiddi samt í ljós að þótt Röskva hafi ekki verið í meirihluta í Stúdentaráði í nokkur ár núna, og hafi verið í samstarfi með Vöku á nýliðnu kjörtímabili, þá er það nú samt Röskvan sem útvegaði lóð undir stúdentagarða, hækkaði námslánin og skipulagði meðmælagönguna á haustmisserinu. Já það er nú meira hvað stjórnarandstaðan getur komið í verk! Svona eins og að tjah, vera í stjórnarandstöðu á Alþingi í nokkur ár og þegar góðæri skellur á að þakka sér fyrir það á grundvelli afreka í fjarlægri fortíð (rings a bell?). Svona er nú margt skrýtið í kýrhausnum.

Nú að ekki-pólitík!
Tvö verkefni morgundagsins:
- Klára bévítans grein sem strandaði í miðri vinnslu og nú er skilafresturinn kominn óþægilega nálægt!
- Kaupa tvo ef ekki þrjá miða á þorrablótsball Íslendingafélagsins, jafnvel fleiri ef ég man eftir því að hringja í mann eða tvo og athuga stöðuna á þeim. Íslendingar í Köben, þá sérstaklega skiptinemarnir, er ekki endilega skemmtilegasta fólk í heimi alltaf, en aðrir Íslendingar í Köben eru svo ágætir, svona yfirleitt.

Undanfarnar vikur hafa ekki verið það sem gæti kallast vinnulega þær stabílustu. Að einhverju leyti tengist það ákveðinni einhæfni í sumu af því sem ég sit fastur í en ég held að þungi ástæðunnar liggi í öðru. Málið er nefninlega að atvinnuveitandi minn er að drepast úr manneklu en hefur ekki verið nógu duglegur að leyfa starfsmönnum sínum að uppskera ávöxt erfiðisins. Hin íslenska stemming, "núna finnst mér ég eiga inni launahækkun og ætla storma inn á skrifstofu stjóra og heimta hana", er ekki ríkjandi. Einn vísar á hinn sem vísar á annan sem segir að launamál séu endurskoðuð einu sinni á ári og meira að segja kallað "lønregulering" af mörgum sem fá bara sem nemur verðbólgunni undanfarið ár og una því alveg.

Nú er ég ekki Dani og ekki búinn að danskast upp alveg ennþá en samblandið 1) mikil mannekla = enginn er rekinn, og 2) mikil mannekla en enginn er að sjá krónu aukalega á dagvinnukaupið gerir að ég er, og ég játa það, farinn að slaka meira á í vinnunni og vinnuaginn er hægt og sígandi að seitla út um gluggann. Þetta er ekki plan og ekki með vilja gert en þróun sem ég finn að á sér stað. Ég reyni að streitast á móti en sængin virðist bara verða hlýrri og hlýrri með hverjum degi sem líður, og alltaf auðveldara og auðveldara að vaka seint á virkum dögum án samviskubits.

Ég ætti kannski að hrópa á hjálp frá þér, kæri lesandi. Hjálp, hvað get ég gert!?

Nújæja hvað sem því líður er a.m.k. að líða að háttatíma. Yfir og út!

Monday, February 05, 2007

Takk fyrir mig

Fallegu gestirnir mínir nú farnir og þvottavélin byrjuð að hamast á því sem þeir skildu eftir sig. Helgin var í alla staðin mikil snilld og Hlynur og litla systir eiga þakkir skilið fyrir fegurð sína og frábærleika. Stikkorðin...

Superbowl (meira að segja spennandi) - Hong Kong - H&M (þannig séð) - Danni og dúrum-rúllurnar - Danni og drykkjuspilið, og drykkjan, og dettandi - færeysk drusla á Skarv - Barbarnir í fantaformi (andlega).

Man ekki meira sem er góðs viti og til merkis um góða tíma. Á morgun tekur alvara lífsins við með heilum fjórum vinnudögum en vonandi eitthvað aðeins meira.

Wednesday, January 31, 2007

Miðvikudagur til mikillar þreytu

Mikið var erfitt að fara á fætur í morgun eftir létta ölvun og leiðinleg úrslit í skemmtilegum handboltaleik í gær. Mikið var erfitt að halda fókus í vinnunni. Reyndar tókst það ekki. Hef líklega kostað meira fyrir atvinnurekandann í dag en ég aflaði honum.

Litla systir kemur til Baunalands á morgun og verða þá gestaskipti á hótelinu. Rúmfataskipti, athuga klósettpappír- og handklæðastöðuna og athuga hvort neyðarbirgðir af mat séu til staðar. Allt undir stjórn.

Neisko, var Hillary Clinton harður (og sæmilega sannfærandi) talsmaður þess að senda bandaríska hermenn inn í Írak? Jæja, hún skipti a.m.k. um skoðun, og heppilega svo rétt fyrir kosningar til bandaríska forsetaembættisins. Batnandi mönnum er best að lifa. Meira að segja svolítið diss á Öryggisráð Sameinuðu þjóðanna. Ætli það sé enn í gildi hjá henni? Líklega enn á móti skattalækkunum. Erfið kona að átta sig á, en hvaða kona er það ekki?

Mikið fékk ég létt verkefni um daginn: Skrifa eitthvað neikvætt um R-listann sáluga. Af nægu að taka og ekki einu sinni nauðsynlegt að setja fram efnið á einhvern sérstakan hátt til að gera það krassandi, jafnvel sláandi. Spurning dagsins: Hve mörgum sinnum yfir fjárhagsáætlun fór ljósleiðaraævintýri Reykjavíkur (lesist: hvaða tölu þarf að margfalda kostnaðaráætlunina með til að fá út kostnaðinn)? 3 sinnum, 13 sinnum eða 23 sinnum?

Ætli brennsla mannsins á olíu og gasi verði líka gerð að ástæðu pólskipta á Jörðinni? Ætli vangavelta af þessu tagi hætti að vera talin fáránleg eftir 5 ár eða 10?

Bush eykur herafla Bandaríkjamanna í Afganistan! Nú hlýtur borgarastyrjöldin að taka kipp þar í landi.

Ýmislegt bendir til að ég sé á leið á tónleika með Stuðmönnum og Sálinni í Köben um miðjan mars í vægast sagt fríðu föruneyti. Hressandi tilhugsun.

Superbowl-kvöld í allt öðruvísi fríðu föruneyti er einnig hressandi tilhugsun.

Hvað svo með þorrablótsball Íslendingafélagsins í Köben í lok febrúar? Ég er ekki frá því að það sé ágæt hugmynd.

Næsta góða hugmynd: Fara í háttinn. Langur dagur á morgun.

Monday, January 29, 2007

Endurnýjun

Glöggir menn taka sennilega eftir einhverjum útlitsbreytingum á þessari síðu. Síðan er sem sagt komin inn í næstu kynslóð Blogger.com og enn sem komið er er ég bara mjög hrifinn af því sem ég sé.

Ég ætla að prófa viðhalda tenglalista yfir fólk og sjá hvernig það gengur. Helstu vefsíður sem ég heimsæki eru einnig afhjúpaðar lesendum.

Happy spanking.

Ekki-nöldrið

Seinasta færsla var "nöldrið". Þá er komið að fagnaðarlátunum!

Hótel Geir hýsir nú vænan pilt, hugsjónarmanninn Lárus, á meðan hann kemur sér af götum Kaupmannahafnar og inn í eitthvert húsnæðið. Ljómandi gestur það og hillan mín einu kartoni og líter af vodka ríkari fyrir vikið.

Ákaflega ánægjuleg sending barst mér í pósti og lesefni því nægt í ófyrirsjáanlegan tíma. Eitthvað þarf samt að komast á blað sem afleiðing lestursins en það verður ekkert vandamál.

Núna er vika í að ég liggi heima með hausverk, ógleði í maganum og óljósar minningar af Superbowl-leik næturinnar. Ég hlakka til!

Spurning kvöldsins: Fæst borð á O'Learys annað kvöld? Þarf ég þá ekki að grafa upp svörtu peysuna með íslenska skjaldamerkinu sem hefur vermt botninn á skúffunni síðan Íslendingur á Moose hrópaði "heyyyy ííííslendingur" til mín fyrir að verða ári síðan? Gott ef ég hef ekki haldið mig frá Moose líka síðan þá.

Daði er lentur. Gott mál. Þungur og góður endir á alveg ljómandi degi.

Nöldrið

Ég spurði samstarfsfélaga hvað mun gerast þegar hunsaðar verða nýjar reglur sem banna reykingar í verksmiðju atvinnuveitanda míns til að koma til móts við ný "reykingalög" í Danmörku sem taka gildi í byrjun apríl. Svarið var í formi sniðugrar athugasemdar:

Det er lettere at få tilgivelse end tilladelse.

Sniðug athugasemd því hún er svo sorglega sönn. Oft er léttara að fá fyrirgefnu en leyfi fyrir einhverju, og er það ekki eitthvað sem vekur til umhugsunar? Starfsmönnum verksmiðjunnar verður sagt að þeir megi ekki reykja. Þegar þeir svo brjóta gegn því þá fá þeir líklega fyrirgefnu synda sinna og eftir nógu mörg atvik verður bara byrjað að líta framhjá reykingabanninu. Það er eitt að fólkið í þægilegu og vel launuðu skrifstofuvinnunni vilji reyklausan vinnustað en þegar fílabeinsturninn er notaður til að skima yfir vinnustaði annarra er hætt við að niðurstaðan verði eingöngu íbúum fílabeinsturnsins að skapi. Ég spyr bara; hvaða ónæði kemur af reykingum á 10.000 fermetra verksmiðjugólfi þar sem lofthæðin er vel yfir 10 metrar? Eitthvað meira en sem nemur ósætti allra viðstaddra við óvelkomið bann sem enginn óskaði eftir?

Saturday, January 27, 2007

Globalisation is Good - Johan Norberg on Globalization

Föstudagskvöld með Geir
Bara smella hér fyrir örlítið betra útsýni.

Wednesday, January 24, 2007

Ungur enn!

Ætli ég láti ekki eftir mér eins og eina bloggfærslu núna. Lítið hefur verið um krassandi hráefni í spekingslegar færslur. Dagarnir rúlla framhjá með hóflegu kæruleysi af minni hálfu og febrúar heldur áfram að nálgast. Ekkert mikið um það að segja.

Ég keypti mér vetrarhelda skó um daginn í tilefni snjókomu og slabbs. Þá veit alþjóð það.

Vonandi hefur enginn staðið mig að því að skrifa að skoðanir annarra séu "argasta þvæla" á pólitískt vefrit eða í blaðagrein. Skoðanir sumra eru argasta þvæla, en oft er vænlegra til árangurs að benda á hvers vegna í stað þess bara að fullyrða það.

Svo virðist sem ég sé enn nógu ungur til að tilheyra "ungfrjálshyggjunni" - sjá hér. Húrra! Mér líður eins og einhver sé að spurja mig um skilríki í Ríkinu - ungum á ný! Eða er það einfeldingslegt af mér?

Loksins sé ég skynsamleg skrif (a.m.k. skemmtileg) um miðstöð ungra hryðjuverka- og ólátaunglinga í Kaupmannahöfn, Ungdomshuset: "Nej, disse unge voldelige personer kan få et hus på Grønland eller i det mindste flyttes væk fra boligområder. De har jo gang på gang vist, hvordan de ødelægger og smadrer ting og lemlæster vores gode og dygtige ordensmagt."

Á morgun mun ég sitja ásamt vinnuhópi sem ég tilheyri á fundi allan daginn. Átsj. Ég held að það sé ekki til kaffivél sem getur haldið mér með meðvitund svo lengi. Rúsinan í pylsuendanum er hittingur hópsins um kvöldið - fyrst á bar og svo veitingahúsi - þar sem áfengi og matur verður sett á reikning fyrirtækisins.

"Men nu vil jeg hjem. Jeg gider ikke mere." Ég geri orð Ole samstarfsmanni að mínum hér með!

Monday, January 22, 2007

Dæmigerður Dani

Í dag er fyrsti snjódagurinn, smá frost og örlítil hálka. Hvað gerist? Danir klessa bílana sína! Ekki ódæmigert fyrir Baunana. Allt samgöngunet þeirra fer í algjöra óreiðu á fyrsta hálkudegi.

Saturday, January 20, 2007

Letiblogg á laugardegi

Eitthvað hefur farið lítið fyrir skrifum hér í vikunni. Andlega er vinnan, óreglulegur svefn og, fyrir daginn í dag, íbúð í rústi búið að sjúga úr mér orkuna. Ekki hefur rok og rigning hjálpað til heldur. Stemmingin er samt ágæt enda febrúar að nálgast og sá mánuður byrjar með hvelli!

Af laugardegi að vera hef ég gert ótrúlega mikið. Gott hjá mér. Best að halda óbreyttu striki á morgun.

Vinnufélagi minn, giftur maður og margra barna faðir, átti gullmola um daginn: Jöfn skipting á heimilisstörfunum snýst ekki um að gera jafnmikið og konan, heldur jafnmikið og hún, plús allt sem maður gerir sjálfur [t.d. ístandsetja baðherbergi sem hann var nýbúinn að gera]. Hlátur fylgdi þessari athugasemd að sjálfsögðu, auk þess sem ég og annar vinnufélagi þökkuðum fyrir að vera lausir við litla handjárnið sem gullinn hringur á fingri táknar.

Nyhedsavisen er tvímælalaust besta ókeypis-blað Danmerkur og ég segi það ekki bara af því Íslendingar eiga meirihlutann í fyrirtækinu sem á blaðið. Blaðið er til dæmis duglegt að bjóða ólíkum sjónarmiðum á síður þess til að deila beint um það sem oft er bara viðtekið og samþykkt hugsunarlaust (eitthvað sem Danir eru gjarnir á að gera). Dæmi: Fair trade er langt fra fair versus Fairtrade - så absolut fair.

Hvass vindur er eitt það mest óþolandi veðurástand sem ég veit um. Urgh!

Ég er ekki viss um að allir viti það, en ég er anarkisti í hugsjón, hlýðinn þegn í veruleika. Sár veruleiki en það besta sem ég get boðið upp á.

Mælikvarði pólitískrar rétthugsunar hlýtur að springa í komandi forkosningum Demókrataflokksins til forsetaefnis vegna komandi forsetakosninga þar í landi. Í boði eru nokkrir hvítir, miðaldra karlmenn, hvít kona og þeldökkur maður (væntanlega). Ef ég gef mér að hvítu, miðaldra karlmönnunum verður sópað í burtu hið snarasta af því þeir eru, 1) hvítir, 2) karlmenn, 3) bæði 1) og 2), hvor þeirra sem eftir stendur mun þá vinna? Repúblikanar ættu að framkvæma eitt stykki skák mát með því að stilla upp 1) þeldökkum einstakling, 2) konu, 3) einstakling sem sameinar 1) og 2). Þá væri það endanlega tryggt að málefni og hugsjónir væru endanlega vikin fyrir pólitískum rétttrúnaði.

Spurning kvöldsins: Tekst mér að ná nokkrum vinnutímum á morgun, eða tekst mér að sofa út í eitt? Bæði betra, en því miður ekki hægt.

Monday, January 15, 2007

Fyrstir í heimi

Úr grein á innraneti vinnunetsins, einnig að finna í kynningarefni fyrirtækisins:
NKT Flexibles has developed significantly since the company in 1967 developed the first commercial flexible pipe in the world. The technology forming the basis of this novel and innovative product derives from great experience in subsea cable manufacturing. In NKT’s own "history book" you will find the story about how the company in the 1960’ies was contracted to lay a pipeline between Iceland and the Vestmanna Islands. As the pipe was for drinking water and since it was to be laid in the salty ocean neither copper alloys nor could traditional water pipes be used. That resulted in the development of the first commercial flexible pipeline in 1967.
Ísland, best í heimi!