Ísland 11.-25. ágúst

Þá er sumarfríið á Klakanum bókað: 11.-25. ágúst.
Planið enn sem komið er: Brúðkaup hjá frænku, Ölympics og Menningarnótt í Reykjavík. Fleiri viðburðir og hittingar mjög velkomnir því ég kann engan veginn að vera í svona löngu fríi.

Grein-dur!

Ég í Fréttablaði dagsins kæra fólk. Blaðamenn virðast ekki skilja mig þegar ég segi: EYDDU ÚT ÖLLUM MYNDUM AF MÉR SEM ÞÚ ÁTT Í DAG, OG SETTU MEÐFYLGJANDI MYND(IR) INN Í GAGNAGRUNN BLAÐS ÞÍNS Í STAÐINN. Ekki laust við að það fari örlítið í taugarnar á mér.

Vinnufótbolti eftir 10 mínútur og öll einbeiting fyrir löngu á brott.

Nú, 5 mínútum og engu vinnuframlagi seinna, er alveg ljóst að einbeitingin er á brott. Út og yfir!

Ólgandi 1. maí

Óhætt að segja að dagurinn í dag sé ólíkur mörgum öðrum mánudögum. Vitaskuld 1. maí-stemming sem aldrei fyrr. Stutt yfirlit frá hinu alþjóðlega og til þess persónulega:

Vinstrimenn stunda eignaspjöll víða um heim eins og þeim er einum lagið.

Skatttekjum hellt í vinkonur borgarstjóra svona rétt á meðan hún hangir í embætti.

Dulítil skýrsla gefin út af Frjálshyggjufélaginu sem bendir á margt sem lítið fer fyrir í loforðafylleríi sveitarstjórnarkosninga.

Ég fagnaði deginum með því að fara í slagorðamerktum bol í vinnuna og viðbrögðin voru blendin en ekki neikvæð: Einn sem ég taldi víst að væri sósíalisti sagðist hafa átt veggspjald með sama slagorði á sínum "yngri" árum. Annar sagðist halda að þessi frídagur þýddi ekkert annað en ofurölvun í Fælledparken (frekar stórt opið svæði í Kaupmannahöfn). Annars enginn frídagur hjá mínu fyrirtæki enda lítill tími til slíks á meðan lögin skikka mann ekki til að sitja heima - olían þarf jú að streyma svo fólk komist í kröfugöngurnar!

Til hamingju með 1. maí!

Sykursæt vika

Vissara að bursta tennurnar vel í þessari viku. Tveir í deild minni búnir að vera hér í 3 mánuði í þessari viku sem þýðir að annar gaf sætabrauð í dag og hinn gefur á morgun. Yfirmaðurinn snýr aftur frá fríi/lokaverkefnisskrifum á miðvikudag sem hlýtur að þýða að hann gefur sætabrauð. Á fimmtudaginn er kaka í mötuneytinu og á föstudaginn fagnar einn því að hafa verið hér í eitt ár. Skemmtileg hefð þetta verð ég að játa.

Einn fyrir háttinn

Við [í Vinstri-grænum] erum ekki tilbúin til að styðja stórfelldar landslagsbreytingar í þágu nýrra virkjana, einkum og sér í lagi þegar haft er í huga að við erum rík þjóð og getum vel þrifist án þessara virkjana. (#)

Eru Vinstri-grænir þá tilbúnir að berjast fyrir því sem eykur auð Íslendinga án þess að það krefjist iðnaðar og virkjana sem framleiða orku fyrir hann? Til dæmis einkavæða fyrirtæki, lækka skatta, rýmka reglugerðir, minnka opinber afskipti af efnahagslífinu, afnema landbúnaðarstyrki og fjarlægja tolla og aðrar viðskiptahindranir?

Það yrði nú aldeilis saga til næsta bæjar, en líklega saga sem verður seint sögð.

Sunnudagstilvitnunin

Á Vesturlöndum hefur samfélagsþróun undanfarinna alda verið í átt að minni stéttaskiptingu og meira jafnrétti. Þessi þróun hefur að einhverju leyti verið knúin áfram af samkeppni í efnahagslífinu. Kerfisbundið misrétti, kynja, kynþátta eða stétta kemur ekki aðeins í veg fyrir að allir séu metnir að verðleikum. Það kemur líka í veg fyrir að hæfileikar allra nýtist og er því óhagkvæmt, dregur úr samkeppnishæfni og hagvexti.

Atli Harðarson er alltaf sprækur.

Leti á laugardegi

Ég þakka góðum drengjum fyrir gott gærkvöld. Átti samt erfitt með að halda út. Kannski maður þurfi að sofa meira á virkum dögum til að eiga eitthvað inni þegar maður loksins sleppir sér út á lífið á föstudögum? Fagn dagsins er frestun Svenna á lokaverkefnissmíði. Næsti vetur lítur mun betur út fyrir vikið.

Hér er alveg stórgóð grein um hægri-vinstri í almennum skilningi. Sniðug athugasemd:

Í orðabók vinstrimanna er jafnvel til orðasambandið „vannýttir tekjustofnar“, þ.e. opinbert fé sem stjórnmálamönnum eða embættismönnum hefur ekki tekizt að eyða þrátt fyrir oftar en ekki mikla hæfileika á því sviði. Við slíkar aðstæður dettur vinstrimönnum allajafna ekki í hug að tilefni sé til að verja þessum fjármunum til þess að lækka álögur á almenning heldur þarf þess í stað að finna eitthvað til að eyða þeim í og oftar en ekki reynist það litlum erfiðleikum bundið.

Danska ríkið þjáist einmitt af miklu magni af vannýttum tekjustofnum. Danskir stjórnmálamenn stofna opinberu sjóðina hraðar en þeir ná að eyða þeim og skammast sín ekkert fyrir það.

DV komið niður í eitt blað á viku? Sussumsvei. Þarf maður að beina kröftum sínum og vikulegu tuði annað?

Rigning í Kaupmannahöfn slær óneitanlega á löngunina til að fara niðrá Nýhöfn og sötra bjór.

Note to self: Þýða innihald þessara skrifa, bæta við og breyta og senda á Þjóðmál. Gæti verið stuð.

Helgin nálgast

Strax kominn fimmtudagur? Gvuð hjálpi mér. Kostur: Helgin nálgast. Ókostur: Helgin nálgast!

Á næstunni munu "medarbejderudvikling samtale" af stað (viðtöl við hvern og einn starfsmann þar sem framinn, framþróun, vonir og væntingar í starfi eru rædd). Fyrir undraverða tilviljun er nýbúið að dreifa mackintosh-dósum út um allar trissur sem leiðir til stanslauss nammiáts. Samsæriskenningin er auðvitað sú að 10 dósir af sælgæti kosti minna en launahækkanir á línuna, og súkkulaði gerir mann óneitanlega örlítið glaðari.

Þreyta á þriðjudegi

Þreyttur í dag en óvenjusprækur samt. 1500 orð í tveimur greinum að verða tilbúin til sendingar í íslenskan prentmiðil, vinnan að taka flugið og næstu 2 mánuðir bókaðir þar, partý hjá Óla á föstudaginn vekur tilhlökkun og sólin byrjuð að verma borgina eftir "langan" vetur. Núna vantar bara hjólið og ferð á Nýhöfn um helgina.

Núna er ég búinn að eiga símann minn í rúmlega ár, ca 14 mánuði, sem þýðir að hann mun fljótlega tapast í gólfið og eyðileggjast, týnast á djamminu eða verða stolið (þótt ég sjái enga sjónræna ástæðu á símanum til þess). Núna er ég því farinn að kíkja eftir nýjum síma og að þessu sinni langar mig í myndavélasíma (ég og myndavélablogg verður hressandi blanda). Ég vil samt ekki eyða miklum pening í kvikindið enda er líftími síma hjá mér í styttra lagi. Hugmyndir?

Getraun dagsins: Hvað mælti eftirfarandi orð (í lauslegri þýðingu minni) og hvar?

Engar af okkur fara í iðnaðinn fyrir tilviljun. Með þessu meina ég að við fundum allar kynlíf áður en við fundum klám - og það var eitthvað sem við nutum vel, meira en hin venjulega kona. [...] Og ég get bara talað fyrir sjálfa mig en hver einasta stuna er 100% ekta.

Sum tímarit á maður bara að kaupa og senda á femínistasamtök í góðgerðarskyni.

Myndasíður kvenfólks eru hressandi. Eðlilega skiptast þær í tvennt:
- Myndasíður mynda(r?)legs kvenfólks
- Myndasíður ómyndalegs kvenfólks
Svo virðist sem þessar myndasíður séu sjálf-reglandi - myndalegu stelpurnar taka mikið af sjálfsmyndum (oft í félagsskap einhverrar annarrar manneskju) sem gerir myndasíðurnar skemmtilegri áhorfs, en þær ómyndalegu eru sparsamari á sjálfsmyndirnar og þar með eykst hlutfall myndalegs fólks á myndunum. Þetta er að vísu ekkert sem ég hef skoðað skipulega. Meira svona tilfinning. Er þetta alrangt? Hvað segir kvenfólkið um myndasíður stráka?

Næturblogg í afeitrun

Afeitrun er lykilorð kvöldsins. Hanga með stelpu, fara í bíó og hanga á netinu eru allt friðsamlegar og saklausar aðgerðir sem á einhvern hátt koma að einhverju leyti í staðinn fyrir ofurölvun með strákunum. Þó ekki. Samt nauðsynlegt að afeitra eftir átök síðustu daga.

Hressandi skype með hressandi bróður er hressandi.

Á ég að þora senda eftirfarandi setningu í prentun hjá Fréttablaðinu? "Lausnin á vandamálum ríksrekstursins er einföld en ef til vill eilítið róttæk. Hún er sú að einkavæða allar stofnanir og fyrirtæki ríkisins." Þetta er ekki ósatt, en hættan er auðvitað sú að ef maður mjakar ekki boðskapnum nægilega mjúklega inn þá verði honum hafnað. Pólitískt réttara væri að segja: "Ríkisreksturinn hefur ýmsa vankanta sem þarf að sníða af með umbótum og lagasetningu sem tekur mið af hagsmunum skjólstæðinga ríkisins - hinum íslensku borgurum sem treysta á ríkið til að fæða sig og klæða frá fæðingu til dauðadags." Pólitískt rétt er hins vegar ósatt. Líkið er engu meira lifandi með plástur en ef það væri án hans.

En nú tekur við áhorf á eitt af meistarastykkjum kvikmyndasögunnar - Barb Wire.

Vinnublogg á föstudegi

Alveg hreint ágætur vinnudagur sem endaði á tveimur bjórum með góðum vinnufélögum. Furðulegt fannst mér að í hvert sinn sem var talað um annað en vinnuna þá fannst mér það frekar óáhugavert, en lifnaði allur við þegar vinnan kom aftur upp. Heilaþvotti er kennt um.

Stúlkan sem situr hinum megin við hilluna á bak við mig er með rödd og raddbeitingu sem kitlar mínar fínustu taugar (jákvætt). Ég set stundum á mig heyrnatól til að yfirgnæfa háværð opins vinnuumhverfisins með hressandi tónlist, en stundum til að loka rödd hennar úti því ég get ekki einbeitt mér þegar hún er að segja eitthvað.

Ætli ég muni duga til nokkurs þegar ég byrja vinnuferil minn sem verkfræðingur á Íslandi (í óákveðið fjarlægri framtíð)? Núna er ég búinn að venja mig á "ferieøl", "feriekage", "team building" og margt fleira sem allt hefur annaðhvort í för með sér kökur eða áfengi, eða hvort tveggja. Íslenska hefðin er yfirleitt sú að keyra vinnudaginn af og drífa sig á hamrandi fyllerí eftir vinnu á föstudögum. Sú aðferð virðist vera ágæt á yfirborðinu upp á framleiðni og starfsmannanýtingu, en ég held að ef maður hefur hreinan og kláran fjárhagslegan hagnað að meginmarkmiði þá stuðli mann að kökuáti og áfengisdrykkju meðal starfsmanna sinna. En þá þarf auðvitað að byrja á að eyða öllu sem heitir "tabú" í kringum áfengisdrykkju og kökuát (einkavæða ÁTVR, lækka áfengiskaupaaldurinn, smala starfsmönnum og yfirmönnum saman í drykkju reglulega, hætta auglýsingaherferðum sem ganga út á að heilsa lýðsins sé á leið til fjandans, og ýmislegt fleira). Afkomutölur íslenskra fyrirtækja krefjast þess!

Loksins að braggast

Dagur 3 í þynnku en loksins er ég byrjaður að braggast. Matarlystin komin, klósettferðirnar aftur orðnar reglulegar, kaffiþamb komið á fullan skrið, og tilhugsunin um áfengi hætt að valda mér klígju. Enda ekki seinna vænna enda kemur Arnarinn í bæinn annað kvöld og fer á laugardaginn og þarna á milli finnst örugglega tími til að fá sér einn eða tvo. En þar á eftir er það sótthreinsun, afeitrun, sundurklipping bankakortsins og bindindi þar til annað kemur í ljós.

Eilíflegar bilanir og vesen er búið að ríkja í íbúð "minni" á Gammel Kongevej seinustu vikur. Fyrst slátraði hreingerning öðrum ísskáp okkar og svo slátraði rafmagnskerfið þvottavélinni og sú slátrun hefur verið bæði fyrirhafnarsöm og tekið á taugar og þolinmæði. Kannski, já kannski sér nú bráðum fyrir endann á því!

Kvikmyndin Barbarella er afskaplega góð afþreying. Fyrir stráka.

Picture-quiz Dauðaspaðans er sömuleiðis góð afþreying. Fyrir alla. Babe-síðurnar einnig. Kíkið á hvort tveggja.. núna!

Skype og netvædd móðir eru hressandi Íslandstenging fyrir útlendings-Dana eins og mig.

Eiríkur Bergmann, aðdáandi Evrópusambandsins #1 sama hvað gengur og gerist, veit ekkert um dönsk stjórnmál. Það sést þegar hann skrifar um dönsk stjórnmál.

Fasteignamarkaður Kaupmannahafnar er ekkert lamb að leika sér við. Þetta var fróðleiksmoli dagsins.

Páskar 2006

Þá er maður aftur kominn í þynnkufötin og orðinn nokkuð skemmdur eftir eðaldaga með miklu eðalfólki. Sukk og svínarí frá miðvikudegi til þriðjudags tekur á. Ég veit ekki einu sinni hvað stendur upp úr og ég tek þetta í stikkorðabloggi:

Mötuneytið - ótæpilegt áfengismagn - Óðinsvé - PG & FH - Austurgata - splæsa - húsið hans Inga - ofurþynnka Ásgeirs - Coupling - bóner í bakið.

Líkaminn neitar að skrifa meira í bili og hugurinn er sammála.

Arnarinn kemur!

Þá eru nákvæmlega 6 klst þar til flugvél lendir á Kastrup með tvo mikla höfðingja innanborðs. Næstu dagar verða tvímælalaust mjög litaðir af því. Jafnvel svo litaðir að ég mun eiga erfitt með að lýsa þeim eftir á. Ölvun er á dagskránni og jafnvel eitthvað örlítið ferðalag til fjarlægrar eyju (Fjónar).

Eitthvað andleysi í vinnunni núna eftir hasar framan af degi. Ég er líklega kominn í frí núna, andlega!

Jahérna

Eins og allir sem þekkja mig vita þá les ég varla annað en eitthvað sem tengist stjórnmálum, skrifa varla um annað en stjórnmál (fyrir utan einstaka færslur á þessa síðu), hugsa varla um annað nema rétt á meðan ég er í vinnunni (varla það) eða er í hressandi samræðum við góða vini, og hugsa varla um annað en hvernig á að frelsa heiminn.

Ég var samt að ná ákveðnum hápunkti (lágpunkti?) í þessari fullkomnu andsetu minni. Á bloggsíðu ungfrú heims segir, í góðu glensi:

En ef maður hlýðir ekki skipunum frá sýslumanninum sjálfum.. hverjum þá..? (#)

Góð spurning. Fyrr í dag las ég eftirfarandi orð á gjörólíkum vettvangi (vitaskuld á reikning atvinnuveitandans), í lauslegri þýðingu minni:

Og þó, það sem gagnrýnendur ríkisvaldsins meina er að öllum lögum, meira að segja þeim sem virðast varla vera meira en leiðbeiningar og aðstoð, þarf að framfylgja með valdi. Þau standa fyrir að annaðhvort að hlýða eða missa allt frelsi. (#)

Þar með er búið að tengja hina ágætu fegurðardrottningu Íslands við ofur-stuttbuxna-anarkista-frjálshyggju-ofstækismennina sem skrifa á Mises.org. Hápunkti pólitísks ofstækis míns náð - enn sem komið er!

Óhlaðin batterí

Í dag má segja að batteríin séu alveg sæmilega óhlaðin enda búið að leggja mikið á skrokkinn yfir helgina hvað svefn og ýmsa neyslu varðar. Hvernig hleður maður batterí? Ruslfæði, gos og gláp á eitthvað heiladautt? Nú eða hrista af mér slenið hvað hreingerningar á þessu heimili varðar. Eða bara sofa meira? Vandasamt val hér á ferð.

Þessi færsla fjallar ekki um neitt og ég ætla ekki að breyta því.

Trúnó

Þessi færsla er örlítil trúnaðarfærsla sem e.t.v. er afleiðing örlítillar páskabjórsdrykkju en ég ætla að láta hana flakka án þess að lofa eilífri viðveru hennar á opinberum vettvangi (eða óopinberum). Mamma, ekki lesa þetta of hátíðlega!

Ég ákvað fyrir nokkrum mánuðum að ég ætli að verða einstæður faðir. Ég vil ekki búa með kvenmanni. Ég vil hins vegar vera pabbi. Nú hef ég fengið óformlegt vilyrði fyrir leigu-legi sem mun útvega barnið. Gallinn er sá að leigu-legið krefst 50% forræðis, en kosturinn er góður þrátt fyrir það.

Hins vegar þykist ég líka vera búinn að finna konuna. Þetta er a.m.k. kvenmaður sem gerir allt þetta tilfinningalega fyrir mig, og gott ef eitthvað af því er ekki gagnkvæmt. Á persónulegu nótunum sæi ég sambúðar- og barnapakkann ekki neikvætt fyrir mér í tilviki þessa kvenmanns (sem líklega yrði þá líka lífmóðir barnsins). Á ópersónulegu nótunum erum við samt að tala um kvenmann, og sambúð með kvenmanni er óhugsandi, eða a.m.k. á meðan ég bý ennþá yfir þeim fordóm (og hví ætti það að breytast?).

Ef það er til eitthvað sem heitir voðalega nútímalegt lífsmunstur í voðalega nútímalegu og frjálslegu og óhefluðu samfélagi þá hlýtur blanda af því að vita af konunni og vita af draumnum um einstætt faðernið að flokkast undir eitthvað slíkt. Þessu fylgir enginn hausverkur hjá mér núnu. Ég hef ekki nokkrar áhyggjur af neinu í "fullorðinis"-deildinni (börn, sambúð og það allt), og það ætlar seint að breytast. En eins og ég sé hlutina fyrir mér í dag þá á ég erfitt með að láta þetta tvennt hanga saman.

Maður sér bara til, sér hvað gerist, gerir viðeigandi ráðstafnir og tekur því sem upp kemur. Er það ekki bara?

Semíslappleikinn

Það var mikið að maður náði helgarslappleikanum úr sér. Gríðarlega ofsaleg drykkja og mikill umgangur með góðu fólki tekur á. En núna loksins getur maður byrjað að fóðra dagblöð með lesefni og sötra öl.

Húsvarðarstarfið er tímafrekt þessa dagana. Rafmagnið fór í rugl um daginn og drap þvottavélina okkar. Símtöl við leigjanda, borgun reikninga og rukkun leigu hafa tekinn sinn toll umfram hið venjulega. En þetta er nú ágætt þegar maður er á leið upp í sófa og horfa á mynd með einni norskri og einni sænskri.

Á morgun eftir hádegi tekur hlutverkið "fulltrúi fyrirtækis míns" við. Sem betur fer slepp ég við skyrtu og bindi. Bara jakki með fyrirtækjalógóinu og örlítill sölumannsstíll á manni og þá er hlutverkinu sinnt.

En þær skandinavísku bíða víst. Verst að maður fær ekkert að r*** þessu...

Helgarsprokið

Helgarferðin til Íslands var þéttur, hressandi og skemmtilegur pakki sem verður fyrst og fremst afgreiddur með stikkorðategundinni enda margt að muna en lítil þolinmæði til að skrifa:

Klúbbur 110 - Gautateiti - bær - vakna hjá Gauta - blundur - Arnar (færð skyrtuna og beltið aftur þegar þú ert í DK) - Burkni og snilldarbrúðkaup - drekka, borða, drekka meira - bær - Þóra - drekka meira - vakna hjá Hersteini - Ómar og gjafakaup og ferming og Jói frændi - ónýtur í maganum - sofa í 3 tíma - og ég er ennþá ónýtur í maganum. Hvað var í þessum fermingarkökum eiginlega?

Ég náði ekki að hitta alla, og ég náði ekki að hitta marga aðra nógu oft né nógu lengi. Þetta fylgir svona helgum samt, og maður getur bara vonað að úr öllu rætist með hækkandi sól.

Vorferðalöngum er bent á að Kaupmannahöfn er óðum að hlýna

Skyrtuskyldað verkefni

DSE Messe, eða "Framadagar" DTU, fara fram í DTU í næstu viku, og getiði nú hver verður á svæðinu í skyrtu og með bindi að kynna fyrirtækið sitt? Nú auðvitað ég, ef ég samþykki óumbeðna skráningu mína á atburðinn, sem ég geri að sjálfsögðu með því að mótmæla ekki.

Ég er samt búinn að segja stjóranum að ég muni ekki ná neinum Íslendingum inn því þeir flýja annaðhvort til Íslands um leið og þeir útskrifast, eða fara á atvinnuleysisbætur og 6-12 mánaða fyllerí í Danmörku ef þeir komast að því hvernig á að komast á danska ríkisspenann.

Vonandi er ekki edrú-skylda þótt það sé skyrtu-ósk.

Mig langar

Mig langar í sígarettu í þessum skrifuðu orðum. Ég leyfi mér það samt ekki fyrr en kl 15 í fyrsta lagi. Maður er jú ekki bara fíkill, heldur agaður fíkill.

Rammstein

Rammstein er alveg ofsalega vinnuvingjarnleg tónlist, oftast.

Ég held að orðatiltækið, "að rétta litla fingur fá höndina bitna af", sé stundum meira viðeigandi en á öðrum tímum.

Voðalega eru allir fyndnir í dag. Það er alveg ótrúlegt bara. Meira að segja ég er svolítið skondinn. Bráðum verður útlendingahatur, kvenfyrirlitning, Jótlendingadiss, brandarar um Íslendinga og Færeyinga, dónadjók, grín að hárgreiðslum, fötum, skeggi, skeggleysi, elli, æsku og eflaust eitthvað fleira allt orðið hluti af daglegu tali í daglegu lífi á vinnustaðnum.

Þétt vikuplan allt í einu, og af því þessi síða er engan vegin nógu sjálfhverf um mig verður því hér með deilt með umheiminum:
- Nýjum verkefnum hefur rignt á borðið mitt í dag eftir skuggalega rólegt síðdegi í gær.
- Fara með jakkaföt í hreinsun (helst í dag, seinnipartinn).
- Drekka með einum verkefnishópnum í vinnunni (fimmtudagskvöld).
- Greinar í Fréttablað og DV eins og venjulega.
- Pakka (í vikunni, líklegast föstudagsmorgun).
- Fljúga til Íslands (föstudagur um hádegisbilið).

Heimilislega vélaverkfræðiþrautin

Eftirfarandi er lýsing á vandamáli sem ég get engan veginn botnað í, en kannski vélaverkfræðielíta Íslands, sem öll les þessa síðu, geti rétt út hjálparhönd:

Fyrst örlítil saga: Fyrir um þremur vikum smalaði ég sambýlendum mínum saman á sunnudagseftirmiðdegi í stóra íbúðarhreingerningu. Annar tveggja ísskápa okkar var þar ofarlega á listanum, enda komin 5 cm þykk klakabrynja í hann sem var farin að gleypa í sig dósir og annað sem lá aftast í skápnum. Þennan ísskáp tók um sólarhring af afþýða og 2 mínútur að þrífa.

Eftir þetta hefur ísskápurinn tekið upp á því að frysta allt, eða næstum því allt. Hann er alltaf í -5 gráðum samkvæmt hitamælinum, sama hvernig hann er stilltur. Þó virðist hann ekki eins kaldur að innan og hinn ísskápurinn ef höndinni er stungið inn í hann. Klakabrynjan er strax byrjuð að myndast aftur.

Ísskápurinn virðist samt ekki fyrsta allt. Óopnuð kæfa (í loftheldum umbúðum) frýs ekki, og óopnuð ferna af appelsínusafa frýs heldur ekki. Bjór virðist einnig bara kælast en ekki frjósa (og þar með sleppur 70-100% af öllum kælimat mínum við frostið). En allt sem fer opnað í ísskápinn frýs - jógúrt, ostar, mjólk og kæfan og appelsínusafinn í áður opnuðum (þó ekki opnum) umbúðum.

Mín kenning er sú að einhver raki sé að sleppa inn, að hola sem ég sé ekki sé innan í ísskápnum, og að mínus fimm gráðurnar bíti bara á eitthvað sem hefur raka í sér eða sleppir raka inn í sig, og hence sleppa flest óopnuð ílát. Ég er samt ekki viss og á erfitt með að sannfæra mig um réttmæti þessarar einu kenningar minnar. Af hverju finn ég ekki kaldan raka setjast á mig þegar ég sting hendinni inn? Er það misskilin vænting? Og hví ættu mínus fimm gráður ekki að frysta appelsínusafa bara af því hann er í ópnaðri fernu?

Ég er opinn fyrir kenningum og sérstaklega hugmyndum um hvað er hægt að gera (fyrir utan að skipta báðum ísskápum upp í sex hólf í stað tvisvar þriggja núna, og nota þann frystiglaða undir ópnað og öl og hinn undir allt annað).

Hjálp!

Helvítis tímarugl!

Geta evrópubúar ekki lært að rukka fyrir rafmagn á markaðsverði og hætt þessu eilífa flakki með klukkuna á milli sumar- og vetrartíma til að plata fólk til að nota minna rafmagn?! Ég var alsæll með að vera mættur hálftíma fyrr í vinnuna en oft áður sem kom síðan í ljós að var hálftíma of seint!

Kannski er ástæða klukkuvandræða minna sú að ég á ekki sjónvarp og tek þar af leiðandi ekki eftir því þegar fréttirnar eru ekki á sínum stað í dagskránni?

Ég gæti samt haldið mig við rómantíska ástæðu tímabreytinganna til að róa mig, sem er sú að þær gefa fólki möguleika á meiri dagsbirtu, sem er voðalega sæt greiðasemi af tímavörðum samfélagsins.

En ég er þrátt fyrir allt hress á mánudagsmorgni. Húrra fyrir því!

Draumurinn

Draumaplanið: Einn til tveir leikir á HM í Þýskalandi í lok júni, og svo beint á Hróaskeldu, og helst þannig að ég þurfi ekki að taka mikið meira en viku í frí í vinnunni (sem aftur þyrfti að sækja um að fá sem fyrst). En þetta virðist vera erfitt plan því riðlakeppnin endar akkúrat 23. júní og jafnvel 20. júní í sumum riðlum og Hróaskelduhelgin byrjar ekki fyrr en 28. júní, og þetta þýðir alveg 10 daga frí að minnsta kosti.

Og þar að auki þarf ég líklega að vera fluttur fyrir 1. júlí í húsnæði sem er enn ófundið og þarf helst að vera íbúð í mínu nafni.

Skemmtilegt þegar allt lendir svona á sama tíma. Þá þarf allt í einu að fórna einu fyrir annað sem er mjög óæskilegt ástand og ber að forðast af öllum mætti.

Laugardagur til leti

Gærkvöldið var þriðja helgarkvöldið í röð án djamms hjá mér. Í staðinn á ég allt í einu einhvern pening inn á kortinu í seinustu viku mánaðarins og er bara með eitt nýtt sár á líkmanum: Paper-cut sem ég aflaði mér í vinnunni. En þessi fjarvera frá djamminu verður samt ekki langvinn. Hún er bara til að hlaða batteríin.

Þarf þarf líka að sjá hvort nýju bolirnir mínir geti ekki komið mér í vandræði í ölvaðri miðborginni. Áróðursorð eins og "Enjoy Capitalism" og "Better Dead than Red" munu a.m.k. mynda hressilegt mótvægi við Che- og USSR-merkin sem annars eru algeng hérna.

"Jafn hræðileg og Sovétríkin voru að mörgu leyti var hrun þeirra árið 1991 flestum íbúum þeirra fremur til óþurftar en hitt."
Ætli þrælahald í Suðurríkjum Bandaríkjanna njóti ekki svipaðs skilnings hjá Ármanni Jakobssyni? Ég meina, afnám þess olli því að blökkumenn sem áður voru þrælar voru allt í einu orðnir frjálsir og sviptir öllu "örygginu" sem fylgdi því að vera hlekkjaður inn í skúr og fá a.m.k. mat og hafa fasta vinnu! Eða hvers vegna ætti þessi samlíking að vera óeðlileg?

Miðar á Radiohead-tónleika í byrjun maí seldust upp fyrir framan nefið á mér. Svei.

Ísland um næstu helgi. Húrra fyrir því.

Janteloven

Janteloven eru magnað fyrirbæri í dönsku lagasafni. Dæmi þaðan:

Du skal ikke tro, du er noget.
Du skal ikke tro, at du duer til noget.

Mest ávanabindandi leikur í heimi

Ekki byrja á þessum leik nema þú hafir tíma aflögu. You have been warned. (via)

Loksins!

Loksins kemur dagurinn sem er allt að því drekka-bjór-utandyra-fær. Heiðskýrt, logn og hlýrra en oft áður. Bara nokkrar kommur til viðbótar á hitamælinn og þá er það Nýhöfn í stuttbuxum. Vonandi.

Stóra samviskuspurning dagsins: Rembast við að vinna aðeins lengur og vona að ég komist fljótlega yfir kl 16-18 þreytuna, eða gefast upp og drulla mér heim. Ekki vantar verkefnin. Orkan er hins vegar í minni kantinum. Sjáum hvað setur.

Langþráð grein um meint áhrif mannsins á lofthjúp jarðar og skynsamlegar aðgerðir eða aðgerðaleysi til að bregðast við því er loksins komin á lokastig. Tek aðeins annan pól í hæðina en venjulega. Núna er það að vera geðþekkur sem gildir. Spennandi ekki satt? Já ótrúlega.

11 dagar til Íslands. Ljómandi. Getur einhver reddað mér koffíntöflum? Ég get vitaskuld borgað svartamarkaðsverð. Ég hef nefninlega ekki tíma til að sofa alltof mikið á Klakanum, og vil það raunar ekki.

Hrós dagins

Hrós dagsins fær bróðir minn, Ómar Ómar Ágústsson, fyrir að vera með eindæmum frábær einstaklingur.

Heimahelgi

Mikið er ágætt að hanga heima og gera ekki nokkurn skapaðan hlut. Ég ætla ekki að gera þetta að einhverjum vana en eftir langa veikindaviku með yfir 10 tíma vinnudögum er fínt að sofa í 12 tíma, glápa á grínþætti og hasarmyndir, lesa eigin skrif og annarra á veraldarvefnum, blogga, éta, sötra og sinna öðru því sem fylgir heimavistinni og þarf ekki að nefna.

Íslandshelgarför þarnæsta föstudag hvorki meira né minna. Er það bærinn á föstudagskvöldinu?

Vinnan verður víti á Jörðu næstu 7 vikur (hvað álag og fjölda vinnutíma varðar). Heilu risaverkefni hefur verið varpað á mig ofan á allt annað sem er í gangi svo samstarfsfélagi minn geti skroppið í fæðingarorlof. Þetta er gullið tækifæri til að sýna atvinnuveitandanum að ég get allt, kann allt, afgreiði allt og spjara mig í aðstæðum sem ég kann ekki á. Takmarkið "verða verðmætasti starfsmaður fyrirtækisins" er e.t.v. svolítið langt framundan, en ég mjakast nær.

Ætti ég að skella mér í eitthvað nám eða námskeið næsta haust? Erfitt að segja. Kjaftafögin getur maður lesið heima hjá sér. Óþarfi að láta kennara mata mann á "réttri túlkun" í þeim. Hagfræðin kitlar en ég veit að hún er meira spennandi á leikmannsstiginu en því námslega. Hvað með forritunarnámskeið? Vinnan gæti þurft á Visual Basic manni að halda, svo eitthvað sé nefnt. Læt þetta meltast aðeins.

Fasteignamarkaður Kaupmannahafnar er strembinn. Svo mikið er víst. Og að hafa umsjón með fasteign og að fimm manneskjur sinni sínum hlutverkum, bæði fjárhags- og verklega. Og með tíð og tíma mun ég birta niðurstöðurnar af litlu sósíalísku tilraun minni. Frumniðurstöður: Sameiginleg útgjöld eru stigvaxandi útgjöld.

Kostur við að vinna veikur #3

Er reyndar voðalega lítið veikur. Nokkrir afgangshóstar og stöku snýting en ekkert sem telur. Færslan kemur samt!

Úti er kalt og fyrir veikan mann með hálsbólgu þýðir útivera hóstar og óþægindi. Heimferðin er köld og vindblásin og bara tilhugsunin um hana heldur mér inn á hlýjum vinnustaðnum án hugsana um að fara út.

Hliðarverkun: Hér sit ég alveg búinn á því eftir rétta 12 tíma á skrifstofunni og veit að það verður lítið sprellað í kvöld.

Kostur við að vinna veikur #2

Er reyndar lítið meira en svolítið stíflaður og með stöku hósta, en það má alveg flokkast sem veikindi á vinnustað!

Veikindi þýða að maður nennir engan veginn að standa á fætur, t.d. til að sinna kalli náttúrunnar, sækja kaffi eða svala nikontínfíkninni, sem veldur lengri viðveru við skrifborð og tölvu þar sem verkefnin eru stödd.

Hliðarverkun: Áralangt uppeldi á skólabekk veldur því að ég hef enga einbeitingu eftir 35 mínútur við sömu iðjuna og því taka póstskoðanir og fréttalestur aðeins meira rými en á heilbrigðum vinnudegi.

Kostur við að vinna veikur #1

Veikindi þýða minni matarlyst þýðir lengri vinnudagur án þess að finna fyrir hungri og þörf til að taka matarpásu.

Hliðarverkun: Líkaminn finnur fyrir orkuskorti þrátt fyrir skort á matarlyst, sem aftur veldur svolítið hægari framgangi í verkefnum.

Sunnudagshugvekjan

Þessi mynd (smellið til að stækka) sýnir afrek helgarinnar: Sár á ennið sem fékkst með því að hlaupa (óvart) á skilti. Kannski ágætt að hafa svona merki á sér til að gleyma ekki hvað helgin var ágæt og hvað Jói er hress.

Veikindi eru að reyna ná tökum á mér en berst hetjulega við þau með pizzu, vatni og reykleysi. Bara ekki séns að ég geti fórnað vinnutíma í þessari viku til að liggja í bælinu.

Ég má til með að koma frá mér grein á morgun. Er með eina næstum því tilbúna en svo gerir maður þau mistök að láta frágang dragast og rekst þá bara á eitthvað enn annað sem þarf að koma fram. Til dæmis: "But the public doesn't know that tobacco use appears to be associated with many positive long-term health outcomes, including lower incidences of Alzheimer's and certain cancers." (#) Kannski af því reykingamenn deyja of ungir til að ná að fá heilabilun og taugasjúkdóma? Nei, djók.

Allt er þegar fernt er

Til hvers að skrifa fjórar greinar þegar þá sömu má birta á fjórum stöðum?
1 (áskrift) - 2 - 3 - 4

Brandari dagsins

Brandari dagsins er í boði Askmen.com:

Understanding Engineers
An architect, an artist and an engineer were discussing whether it was better to spend time with the wife or a mistress.

The architect said he enjoyed time with his wife, building a solid foundation for an enduring relationship. The artist said he enjoyed time with his mistress, because of the passion and mystery he found there.

The engineer said, "I like both."

"Both?"

"Yeah. If you have a wife and a mistress, they will each assume you are spending time with the other woman, and you can go to the lab and get some work done."

Spurning dagsins

Spurning dagsins er svohljóðandi: Hvaða moldríka olíu-furstaveldi uppfyllir eftirfarandi skilyrði:

Less than 10% of the [country]'s economy depends on oil revenues, with the majority generated from international trade and tourism.

Svarið gæti komið einhverjum á óvart. Þessi staðreynd er reyndar óvænt því yfirleitt fylgir því meiri bölvun en blessun fyrir land að sitja á auðugum olíulindum. Meira að segja Noregur hefur ekki sloppið alveg við olíubölvunina.

Sjálfhverf færsla dagsins

Í dag er ég voðalega þreyttur en samt ekki sybbinn. Kaffið streymir og vinnan er söm við sig og allt gott um það að segja. Vonandi er eitthvað sötur á kaffihúsi í kvöld en hvað sem því líður er a.m.k. öskrandi djamm annað kvöld.

Árni Georgs er karakter sem maður má ekki týna í mannhafinu.

Ég held að dönskukunnátta mín sé að ná ákveðinni stöðnun. Orðaforðinn er orðinn nægur til að halda í við samstarfsfélagana en hvað aðra Dani varðar er eitthvað sem vantar upp á. Á heimilinu er töluð skandinavíska (blanda dönsku, sænsku og norsku) en það dugir ekki til. Á djamminu talar maður alltaf fullkomna dönsku með ótakmörkuðum orðaforða en sú kunnátta virðist hverfa jafnharðan aftur. Ég þarf að gera eitthvað í þessu.

Ég virðist vera byrjaður að nenna uppfæra enska bloggið mitt aftur. Spurning um að byrja plögga það líka á einhverjum umræðuvettvangi?

Food!

Note to self

Bráðnun Suðurskautslandsins er í versta falli ekki til staðar:

There is nothing inherently noteworthy about the results of this three year study of Antarctic ice trends. This is not to disparage the scientific work of Velicogna and Wahl. It is to suggest that their paper serves more as a initial investigation into some of the applications of observations of gravitational variations, rather than bearing any relevance to the issue of global climate change and its implications.

Ekki einu sinni æðstiprestur núlifandi vinstrimanna, Michael Moore, getur breytt því (sama hvað hann þungi rass krefst mikillar olíubrennslu þegar hann fer á rúntinn).

En krísufréttir þýða auknar fjárveitingar til vísindamanna í krísuleit, svo auðvitað býst maður ekki við að yfirvegun og raunsæi einkenni umræðuna.

Og já, ég er að vinna að alvörublaðagrein um þetta. Vandamálið er að það kostar 15 orð að segja, "Hitastig hafa mælst hækkandi og maðurinn er að brenna olíu. Hence þetta tvennt er samofið", á meðan það kostar töluvert fleiri að segja frá öllu því sem hefur áhrif á hitastig Jarðar og segja af hverju koldíoxíð sem slíkt er ekki nema brotabrot af því sem hefur áhrif á hitastig. Og segja frá öllu því sem hefur áhrif á hitastig og veðurfar almennt sem kemur manninum ekkert við, t.d. lotubundin sveifla í tíðni fellibylgja við miðbaug sem jafnvel sveiflast í takt við aukningu eða minnkun á bráðnun íss á Grænlandsjökli (sem nú er reynt að tengja saman við atferli mannsins).

En þetta kemur með kalda vatninu.

Virkur dagur í lífi mínu

Ég hafði víst lofað sjálfum mér því að vinna að aukinni sjálfhverfu þessarar síðu. Hér með verður því dæmigerðum virkum degi í lífi mínu lýst:

kl 6:30-7:15 Fara á fætur, sturta, nokkrir sopar af jógúrti, bursta tennur, klæða mig.

kl 7:15-8:30 Koma mér í vinnuna.

kl 8:30-11:45 Vinna.

kl 11:45-12:15 Hádegismatur.

kl 12:15-(16:30-18:00) Vinna.

kl (16:30-18:00)-(17:30-19:00) Koma mér heim, kannski skreppa í búð.

Kvöldmatur sem oftast samanstendur af nokkrum brauðsneiðum.

Tölva með öllu tilheyrandi.

kl 23:00-00:00 Koma mér í háttinn, glápa kannski á eitthvað léttmeti fyrir háttinn.

Sofa þar til ég vakna.

Þarna inn á milli blandast svo lestur á einu af götublöðum Kaupmannahafnar (á leið til vinnu) og einhverju útprentuðu á netinu (heimleið), skrif fyrir ýmist DV eða Fréttablaðið, MSN, eitt og annað fyrir Frjálshyggjufélagið eða aðra stjórnmálatengda starfsemi, fataþvottur, kippið daglega, hugsanlega einhver þrif á sameiginlegum svæðum íbúðarinnar sem ég bý í og einn til þrír bjórar og nokkrir smókar.

Kannski helgarlýsingin komi svo hérna við tækifæri. Örlítið snúnari sú samt.

Daglega vandamálið með einföldu lausninni

Ég á við vandamál að stríða sem kemur upp á hverjum einasta virka degi. Þannig er mál með vexti að ég borða í þessu frábæra mötuneyti þar sem er alltaf hægt að éta sig pakksaddan á hverjum degi. En á hverjum degi blasa við tveir valkostir:
1) Borða hóflega mikið og geta skellt sér hress í vinnu eftir mat, en eiga á móti á hættu að orkan klárist áður en verkefnin gera það.
2) Borða mig gjörsamlega pakksaddan þannig að það sé næg orka fyrir langan vinnudag, en tapa á móti fyrsta klukkutímanum eftir mat í að vera alveg dofinn vegna blóðfrekju meltingarfæranna.

Auðvitað gæti ég, svona í princippinu, tekið með mér eitthvað að borða í vinnuna þannig að valkostur 1) verði klárlega sá besti og borðað nestið mitt þegar líður á seinnipartinn. Ég nenni því bara ekki. Eða einfaldlega að blogga ekki, kíkja ekki á gmailið, lesa ekkert á netinu og bara unnið eins og hestur í kolanámu þar til dagurinn er á enda. En hvað er gaman við það?

Nú eða notað heilalausa klukkutímann eftir mat í allskyns internet-snatt og rækilega koffíninntöku og geta í staðinn unnið lengur fram eftir degi.

Erfitt líf, þetta líf.

God lørdag

Hausverkurinn kominn, pizzan á leiðinni en kóklaust í húsinu. Og bjórlaust! Greinilegt að nú er laugardagur.

Hérna er hugleiðing og í henni er beint a að fylgni er EKKI það sama og orsakasamband. Ljómandi að benda á það. Af þessari ástæðu er nauðsynlegt að sjá hlutina út frá réttu rökfræðilegu sjónarhorni til að leggja rétt mat á það sem við sjáum í kringum okkur, því tölur sem slíkar sanna ekki nokkurn skapaðan hlut. Til dæmis að Vesturlönd urðu rík þrátt fyrir að skattbyrði hafi aukist í þeim, en ekki vegna þess.

"Sure, [those at Playboy] may have named [Jessica Alba] their sexiest star of the year, but if there are no pictures of [her] nude inside, they are just being mean." (#) Sammála!

Spurning dagsins til stjórnmálamannsins sem gefur eftir öllum útgjaldakröfum: „Fyrirgefið, hvers vegna á að leggja aukna byrði á vinnandi fólk svo þér fáið þetta áhugamál yðar ódýrar?“ (#) Einnig mætti spurja hvers vegna hið "góða málefni" sé ekki betra en það að fólk geti sjálfviljugt lagt út fyrir kostnaði vegna þess.

Baldur á sæta systur sem á sæta vinkonu. Þá er það skjalfest. Baldur er vel á minnst mikill snillingur.

Fallegt kvenfólk!

Einhvern tímann í fjarlægri fortíð hélt ég úti lítilli síðu sem hét því hógværa nafni "Fallegt kvenfólk". Hugmyndafræðin var einföld: Margar, margar myndir af fallegu kvenfólki í bland við upplýsingar og fróðleik um það. Þessi síða átti sér lítinn en ákafan aðdáendahóp og ég man varla eftir því að hafa verið hvattur jafnoft til dáða til að taka upp þráðinn aftur á einhverju sem ég gerði og hætti.

Núna fann ég næstbestu lausnina: Egotastic.com. Snilldarsíða og ég mæli eindregið með eldri færslum flokkuðum eftir nöfnum stúlknanna sem hefur verið fjallað um.

Og svona í leiðinni er rétt að benda á eina björtustu perlu internethafsins, Askmen.com. Og þrátt fyrir nafngiftina er alveg óhætt að segja að kvenfólk getur vel fundið eitthvað við sitt hæfi þarna.

Note to self

Muna svara þessu með grein við tækifæri. Atvinnumenn í umhverfismálum, og þá sérstaklega hinum þverfaglegu og nútímalegu umhverfisfræðum, eru líklega þeir fyrstu til að blása upp allar "ógnirnar" sem steðja að umhverfinu. Ella væri hætt við atvinnuleysi í stétt þeirra.

Umhverfisfræðingur: "Það er engin þörf á örvæntingu þegar kemur að loftslagsbreytingum. Áhrif mannsins eru bæði byggð á vafasömum forsendum og ofmetin. Vísindin á þessu sviði eru í frumbersku og óþarfi að fórna velferð mannkyns á altari manna sem vilja ná tökum á markaðskerfinu í nafni umhverfisverndar."
Yfirmaður umhverfisfræðingsins: "Já, það er rétt hjá þér. Við höfum enga þörf fyrir störf þín. Þú ert rekinn."

My name is Geir

Kannast ekki allir við þættina "My name is Earl"? Þar er fyrrum smáskúrkur og glæpamaður að reyna bæta ráð sitt með því að bæta upp fyrir alla fyrri glæpi og öll særindi og óþægindi sem hann hefur valdið öðrum yfir ævina, og í staðinn virðist "karma" valda því að góðir hlutir koma fyrir hann.

Ég þjáist af öfugu syndrómi. Ef ég reyni að gera eitthvað óeigingjarnt og gjafmilt þá fæ ég vesen, leiðindi og hausverk í staðinn.

My name is Geir.

Ísland 31. mars - 3. apríl

Íslandsför staðfest. Tímabil: Föstudagseftirmiðdegi 31. mars til mánudagsmorguns 3. apríl. Lengra þarf það ekki að vera að þessu sinni.

Næsta Íslandsför áætluð í kringum miðjan ágústmánuð.

Ísland

Ég þakka góðum drengjum og einhverjum stúlkum fyrir ljómandi góða helgi og rúmlega það! Tónleikarnir voru æði, þið eruð æði, þynnkan var erfið, mánudagurinn er strembinn. Öll einkenni góðrar helgi.

Ég verð á Klakanum í langri helgarferð fljótlega. Meira um það síðar.

Ofsinn nálgast

Eftir u.þ.b. 20 mínútur lenda 5 þyrstir drengir á Kastrup og halda áfram drykkju sem líklega byrjaði fyrir flugtak í morgun. Ég berst við að losna við verkefni vikunnar í vinnunni og ætla smjaðra aðeins fyrir yfirmanninum á eftir og taka mér frí á morgun. Ofsinn ætti því að geta byrjað af minni hálfu einhvern tímann uppúr síðdegi.

Bless, bless heimur edrúmennsku og rökréttrar hugsunar. Sjáumst aftur á sunnudaginn! Eða mánudaginn.

Sjálfhverf færsla dagsins: Hvað geri ég eiginlega?

Hvað geri ég í vinnunni? Ég "hanna rör" er hið gríðarlega óspennandi, ósexý svar. Mest fyrir sjálfan mig en einnig fyrir hugsanlega forvitna ætla ég nú að linka á nokkrar myndir sem sýna hvað olía- og gasvinnsla í sjó snýst um þegar kíkt er undir yfirborð sjávar:
Þekki þetta verkefni ekki en myndin er flott.
Heilmikil vinnsla hér.
Eitt af nýlegri verkefnum atvinnuveitandans. Mig grunar að ég dragist inn í það fyrr en síðar.
Góður tengill fyrir mig að skoða betur.

Það er heilmikið mál að mergsjúga jarðskorpuna af olíu og gasi. Sérstaklega á meðan olíuverð er í himinhæðum.

Tvennt

Tvennu þarf að koma á framfæri:

Ég held ég sé kolfallinn fyrir Silvíu Nótt sem einhvers konar gyðju. Já Eurovision-frammistaðan var auðvitað frábær en hún er að kitla fleiri taugar en tóneyrað get ég sagt ykkur.

Spurning til Danmerkur-fara: Upplýsingar um lendingardaga og -tíma og húsnæðisþörf eða -óþörf má gjarnan MSNast eða meilast á mig (netfang til hægri á þessari síðu), jafnvel SMSast. Látið vita!

Fyrir - eftir

Fyrir klippingu - eftir klippingu og í dag. Skjalfest hér með.

Ingigerður frænka, blessi hana, klukkaði mig og ég tek kallinu enda verð ég að vinna svolítið harðar að því að gera þessa síðu sjálfhverfari en hún er í dag.

Fjögur störf sem ég hef unnið yfir ævina:
- Byggingaverkamaður
- Eftirlitsmaður
- Aðstoðarmaður á hjúkrunarheimili
- Verkfræðingur

Fjórir staðir sem ég hef búið á:
- Árbæjarhverfið góða
- Rauðarárstíg, rétt hjá Hlemmi
- Kaupmannahöfn
- Kópavogur, fyrsta mánuð ævi minnar

Fjórir sjónvarpsþættir sem mér líkar:
- American Dad
- Family Guy
- Frasier
- Seinfeld

Fjórir staðir sem ég hef heimsótt í fríum:
- Malasía/Singapore/Bali
- Benidorm
- New York
- Ísland

Fjórar síður sem ég skoða daglega (fyrir utan bloggsíður):
- Vefþjóðviljinn
- Spjall og blogg félagsins góða
- Mises.org
- News.google.com

Fernt matarkyns sem ég held uppá:
- Allt af hinni íslensku sauðkind
- Allt úr eldhúsi ömmu+mömmu
- Allt sem heitir skyndifæði
- Allt með mikilli sósu

Fjórar bækur sem ég [held uppá]:
- Atlas Shrugged
- Íslendingasögurnar
- Góði dátinn Sveijk
- Hobbit+LOTR

Fjórir staðir sem ég vildi vera á núna:
- Einum meter aftar í rúminu mínu
- Vinnunni í miklum hasar
- Góðu teiti
- Í heitum pott án klæða en með bjór

Fjórir bloggarar sem ég klukka:
- Siggi
- Palli
- Stína
- Lísa

Helgi?

Já strax komin helgi ótrúlegt en satt. Svefn hefur víst lítið með afköst að gera. Svefn, eða skortur á honum réttara sagt, er almennt séð lítið annað en nothæf afsökun til að halla sér að þegar annað er ekki alveg upp á sitt besta. Þetta er félagsfræðileg niðurstaða vikunnar.

Aldrei þessu vant var frétt um eitthvað sem tengist Íslandi í blaði í dag: Dagsbrún vill yfirfæra Fréttablaðs-hugmyndina á danskan markað, þ.e. að dreifa dagblaði endurgjaldslaust í heimahús. Ókeypis blöðin hérna fást yfirleitt bara á lestarstöðvum og í strætó og þau eru mest lesnu blöðin. Nú ætlar íslenska viðskiptamafían að storma inn með ókeypis heimadreifð blöð. Gott hjá þeim! Og já, Illum gengur víst frábærlega undir íslenskri stjórn. Danir kunna ekki að reka fyrirtæki, sýnilega.

Næ ég að hrista af mér slenið og drulla mér í lest? Næsti klukkutími leiðir það í ljós.

Eilíft eitthvað

Ég held ég hafi slegið tala-í-símann-tímametið mitt í dag. Þrjú löng símtöl plús nokkur smærri og mér líður eins og heilinn á mér hafi verið soginn út með símtóli.

Strax kominn fimmtudagur! Þetta er ótrúlegt. Það gæti alveg eins verið þriðjudagur miðað við stemminguna í kroppnum. Í seinustu viku leið mér strax á mánudegi eins og eftir langa vinnuviku. Þessi vika er varla byrjuð áður en hún endar. Svona er þessu nú misskipt.

DV-skrýmslið fóðrað. Aðdáendur Vinstri-grænna ættu að hafa augun opin.

Enn einir flutningarnir á vinnustaðnum í næstu viku. Þessir eru reyndar bara tímabundnir svo iðnaðarmenn komist að. Engu að síður þreytandi og þegar ég er aftur fluttur á minn stað hef ég flutt alls fjórum sinnum síðan ég hóf störf hér 1. júní 2005. Kosturinn er sá að maður tekur aðeins til, endurskipuleggur og hendir út í flutningum.

Systir mín á von á pakka bráðum. Það finnst henni örugglega gaman. Voðalega praktískt, en á "the cool way" (ekki borvél eða nál- og tvinnasett, en samt praktískt).

Ég held ég sé orðinn aðeins of góður í að skrifa skýrslur í vinnunni, sem veldur því að þeir sem eru að "checka" eru farnir að slappa af í yfirferðinni, sem þýðir að villur eiga auðveldara með að sleppa í gegn, sem þýðir að ég þarf að vanda mig meira! Eða minna? Tricky.

Fyrir háttinn

Miðað við hvað fótboltaleiksáhorf á sveittum bar er mikil and-hössl-hátíð karlkynsins þá er alveg ótrúlega mikil gredda á svæðinu. Ætli móðir náttúra hafi haft "karlakvöld" í huga með þessu? Sumsé að gefa karlmönnum eðlislæga þörf til að hittast með eigin kyni, stunda einhverja algjörlega ókynlífstengda athöfn saman til þess eins að geta sent logandi graða karlmennina aftur endurnærða út í kvenkynsblandað samfélagið?

Ég sá einhverja æðislegustu auglýsingu í heimi í kvöld. Fallegt kvenfólk að slást, kyssast og svo slást aðeins meira. Hvað er "French connection" eiginlega?

Svenni er strax orðinn helgar-þyrstur. Ætli rólega helgin sé þá ekki á bak og brott hér með?

Í sjálfvirkum

Ég má til með að hrósa mér fyrir afköst og yfirferð í vinnunni í dag og í gær. Þetta kemur umheiminum að vísu lítið við, en þar sem þessi heimasíða er svolítil brú á milli minna einkahugsana og umheimsins þá læt ég bara flakka.

Nú er ég búinn að losa mig við hinn viðbjóðslega vafra Firefox og kominn í Operuna mína aftur eftir langt hlé. Í einstaka neyðartilfellum (t.d. tilfelli Gmail) er það svo gamli góði Internet Explorer sem fær að ráða. Ég skil ekki þessa einlægu ást á Firefox þótt ég sjái auðvitað marga kosti við þann vafra umfram hinn steinrunna IE.

Ég þyrfti eiginlega að skrifa grein sem tengist sveitastjórnarmálum á einhvern hátt. Þetta er vandasamt verk enda um yfirmátaleiðinlegt viðfangsefni að ræða. Mér finnst sveitafélög vera jafnnauðsynlegur hluti af samfélaginu og háskólastofnun sem sérhæfir sig í kynjafræðum og slík stofnun verður seint efni í grein hjá mér. En kannski einhver geti veitt sveitafélagstengdan innblástur? Það væri ekki verra.

Ég var víst búinn að lofa (í fjarveru áhuga nokkurs á slíku) fyrir- og eftir-klippingu myndum af mér. Það kemur.

Þægileg þreyta

Þægilega þreyttur mánudagur senn á enda. Afköst ágæt, verkefnaálag jafnt og þétt, andleg heilsa furðugóð miðað við það hve óreglulegur svefninn var um helgina.

Þorrablótið var vitaskuld gott rokk. Enginn vafi. Stutt hár virðist líka vera vænlegt til árangurs svo maður tali nú ekki um mottuna góðu.

Ég ætla reyna spara mig um næstu helgi og eiga tvöfalt inni um þá þarnæstu enda ekki lítil helgi þar á ferð.

Hauki þakka ég kærlega, og hér með opinbera, fyrir sendinguna. Hressleiki hennar er með gríðarlegur.

Nú er að klára eitthvert smáverkefnið og drulla sér síðan heim til að þvo stofugólfið. Maður er jú karlmaðurinn á heimilinu!

Færsla 2/2 (blaður): Þorrablótsdagur

Heima, stíflaður af hori, frekar myglaður satt að segja. Í kvöld er þorrablót Íslendingafélagsins eftir örlítið kofafyllerí heima hjá mér með góðu fólki. Ég er að velta fyrir mér hvort ég nenni að skreppa til tyrkjans míns og láta klippa lubbann. En það er erfitt að hugsa sér til hreyfings þegar maður hefur það ágætt á náttbuxunum heima og vorkennir sér í ofan á lagt örlítið fyrir veikindi.

Fréttablaðið er dularfullur pappír um þessar mundir. Ég er að skrifa greinar fyrir þá eins og venjulega, og þeir eru að standa við sínar skuldbindingar á móti, en ég er alveg hættur að sjá nokkuð birtast. Mér var reyndar bent á það af góðum pilti að ég er farinn að skrifa sífellt harðorðari greinar og nota ógeðþekk orð eins og "ránsfengur" og "þýfi" um skattpeninga og uppnefna alla sósíalista "sósíalista" í stað þess að nota nútímalegu orðin (jafnaðarmaður, félagshyggjumaður, jafnvel vinstrimaður en það er meira að segja út líka). Þessu ætla ég að breyta. Maður verður jú að vera geðþekkur þótt ég telji að t.d. heimtufrekja sé engu geðþekkari en að kalla fólk sínum - að mínu mati - réttu nöfnum.

En já ég held ég láti klippa lubbann. Fyrir og eftir myndir sjálfsögð bloggfærsla í framhaldinu.

Færsla 1/2 (pólitík): Naglinn á höfðinu

Gaui held ég að hafi alveg hitt naglann á höfðuðið í hinu að-því-er-virðist stórpólitíska máli í kringum Múhammaðes-myndirnar:

Það er eins og þetta fólk hafi ekkert betra að gera en að vera reitt.

Þetta er að stóru leyti kórrétt. Í þessum löndum er svimandi hátt atvinnuleysi og enginn hagvöxtur (líklega nær hinu dáða "jafnvægi" sem Múrinn óskar eftir). Múslímar drekka heldur ekki sem er allajafna meðal evrópskra atvinnuleysingja til að halda sér frá stjórnlausu eirðarleysi. En fyrst og fremst ertu með stóra hópa atvinnuleysingja sem er hægt að mana upp í nánast hvað sem er með réttri taktík, og galdurinn er einnig sá að beina athyglinni svolítið til annarra landa en þeirra sem eru rót vandamálanna - heimalanda múslímanna sjálfra.

Til hamingju Burkni!

Ég læt þig vita um leið og ég átta mig á tímasetningum versus öllu öðru, en dauðans dauðlangar!

Tvö ný orð

Á síðustu tveimur dögum hef ég lært tvö ný og sniðug orð sem segja ótrúlega mikið en eru samt ekki lengri en orð eru allajafna.

automagically
Að framkvæma einhverja aðgerð er svo auðvelt að eftir að hafa framkvæmt eina litla upphafsaðgerð þá tekur sjálfvirknin við og allt sem er eftir er að fylgjast með hlutunum klárast og framkvæmast af sjálfu sér, svona eins og fyrir töfra. Automagic!

guestimate
Ákveðin leið eða aðferð til að giska á eitthvað fremur en að meta það, t.d. tölu eða efniseiginleika eða hvað sem er.

Kvikindið í manni

Ég þarf að labba eftir u.þ.b. 20 metra gangi til að ná í kaffi. Á leiðinni mætir maður yfirleitt einhverjum að labba í gagnstæða átt (með kaffibolla í hönd auðvitað). Stundum getur þessi hittingur orðið svolítið vandræðalegur þegar menn keppast sín á milli um að horfa mátulega mikið í augun á manni og mátulega mikið framhjá. Menn hafa að öllu jöfnu auðvitað ekkert að segja hvorn við annan enda ekkert sérstakt tilefni annað en kaffiþorsti sem hvatti til hittingsins. Samt mætast þeir.

Kvikindið í mér hefur verið að gera nokkrar samfélagslegar tilraunir með í þessum aðstæðum. Ein er sú að horfa grafalvarlegur - jafnvel reiður - á þann sem labbar á móti. Yfirleitt fæ ég furðulegan svip á móti; einhverja tilraun til að taka hinu illa augnaráði með léttri lund, brosa jafnvel.

Önnur tilraun felst í því að virka voðalega glaður, segja "go' morgen" á morgnana með bros á vör og labba rösklega framhjá. Engin spenna, aldrei spurning um hvert á að horfa, og yfirleitt brosað á móti og svarað í sama dúr til baka.

Þriðja tilraunin er að vera þvílíkt ofvirkur og jafnvel stressaður, labba mjög hratt, stefna beint í kaffið, hunsa allt sem er í vegi mínum. Þetta vekur yfirleitt jákvæð viðbrögð ef einhver því umhyggjusamir samstarfsmenn spurja mann hvort maður hafi mikið að gera og segja að "det er jo bare arbejde" til að fá mann til að róa sig.

En þetta var sumsé samfélagstilraun mín.

Sniðugur múslimi

Reuters -frétt af framtakssömum kaupmanni: "When entrepreneur Ahmed Abu Dayya first heard that Danish caricatures of the Prophet Mohammad were being reprinted across Europe, he knew exactly what his customers in Gaza would want: flags to burn.

Abu Dayya ordered 100 hard-to-find Danish and Norwegian flags for his Gaza City shop and has been doing a swift trade."

Spurning um að eiga lager af bleikum bolum tilbúna næst þegar einhver er ráðin í einhverja djúsí stöðu, og er ekki kvenmaður úr innsta kjarna ákveðins títt-mótmælandi hóps sem þó var í hópi umsækjenda?

Gremja á skrifstofunni

Þessa færslu skrifa ég bara því ég er 100% viss um að ekki nokkur manneskja á vinnustaðnum geti lesið hana, og af því mér er eiginlega nokkuð sama hvað öðrum finnst um eftirfarandi upplýsingar:

Núna er klukkan að verða hálf fjögur. Síðan skömmu eftir hádegismat hef ég verið að dreeepast úr ákveðinni gremju, og hún hverfur varla fyrr en í kvöld þegar ég get gripið til nauðsynlegra ráðstafana. Svona hefur þetta verið í marga vinnudaga í röð og er voðalega skrýtið því það er ekkert, og nákvæmlega ekkert í umhverfi mínu sem réttlætir tilkomu þessarar gremju, og daglega þarf ég að upplifa hana koma yfir mig á miðjum vinnudegi þótt ég vinni hörðum hönd(um) að forvörnum vegna hennar á kvöldin.

Annars er hressandi að sjá að örpistillinn "Ekki hlusta á vinstrimenn" prýddi síðu 27 í DV í gær, þótt ég búist í sjálfu sér ekki við því að hámenntaða DV-lausa samfélagselítan sem les þetta blogg hafi tekið eftir því.

Gaurarnir

Örlítill listi til varðveislu minninga:
ExxonMobil
BP
Total
Statoil
Nú er bara að fá Shell á þennan lista, og e.t.v. er fólk með einhverjar hugmyndir og þekkt nöfn sem vantar?

Múhameðsmálið

There are no legal limits to free speech, but there are civic limits. In any society, there is a civic understanding that free speech should be used wisely so not as to provoke sensitivities, particularly in hybrid, multicultural societies we see in the world today. It is a matter of civic responsibility and wisdom, not a question of legality or rights. In that context, I think it was unwise to publish these cartoons because it is the wrong way to start a debate about integration. Such a move inflames emotions; it does not court reason. It is a useless provocation. (#)

Mikið er hressandi að sjá einhvern höfða til skynsemi, kurteisi og yfirvegunar í stað þess að tala endalaust um hvort löggjafinn eða framkvæmdavaldið eigi að grípa til einhverra aðgerða. Málfrelsi á nefninlega ekki að setja nein lagaleg takmörk. Guðlast, hommaníð, blökkumannabrandarar, reðurdjókar, barmstærð eða -smæð, klæðaburður, léleg sjón, kynjafordómar, óhróður og hvaðeina - ekkert er hægt að réttlæta löggjöf á nema sætta sig við að sumum megi fórna á bál annarra. Hins vegar er auðvitað til ókurteisi og eitthvað sem er óviðeigandi. Það er önnur saga.

Múslíma-múhameðsmálið kemur hinum venjulega múslíma lítið við. Miðausturlensk hryðjuverkasamtök og/eða bókstarfstrúar-múslímasamtök eru potturinn og pannan á bak við alls þessa rugls sem hefur fylgt fjögurra mánaða gömlum teiknimyndum, sem þar að auki eru í besta falli sæmilega fyndnar og vöktu eflaust enga athygli fyrstu lesenda. Besta ráðið væri líklega að hunsa mótmæli og hróp og köll og fylgjast með óeirðabylgjunni logna útaf í athyglisleysi.

Umfram allt er að vona að löggjafinn haldi að sér höndum. Þótt sumir geti illa mótmælt því að vera fórnað á bál samfélagslegrar kröfu um frið og ró þá þýðir það ekki að slíkt sé réttlætanlegt.

Helgarpistillinn

Þriggja daga helgi nú að baki og eftir situr þynnka og haugur af góðum minningum. Kristín er alveg einstaklega góður félagsskapur og Jenný er með eindæmum hress, og Gunnar og Gunna eru snilldarpar. En svona fyrir eigin varðveislu minninga kemur nú stikkorðablogg:

LA bar - trefill - sívali turninn - Christiania - Fields (já þá hefur maður heimsótt það marmaravíti) - Lux - franskt partý í furðulegu húsi - Dóri alltaf hress - Ingimar verð ég að hitta oftar.

Ein hressandi mynd fær að fylgja,

Næst á dagskrá er þéttskipuð vinnuvika og þorrablótsball um næstu helgi. En fyrst er að glápa á Sin City.

Dópistalúkkið

Í margar vikur hef ég geta séð fram á að safna nógu miklu hári til að ná "dópistalúkkinu". Nú tel ég mig a.m.k. ekki vera fjarri því. Hvað segja lesendur við því?

Handahófskenndar hugleiðingar

Verðskuldað fyrsta sæti hjá minni stúlku. Annað verður ekki sagt.

Mentor-hlutverkið var léttara en ég hélt í byrjun. Á morgun vandast málið samt því hinn nýi maður fær, ólíkt mér á sínum tíma, ekki rólega viku til að kynna sér nokkur hundruð blaðsíður af allskyns stöðlum, vinnureglum og ferlum, kynnast fólkinu á vinnustaðnum og læra á hvað er hvar. Hinn nýi maður þarf, á morgun, að komast af stað með mjög áríðandi verkefni. Ojæja, lærir maður nokkuð nema stinga sér í djúpa endann á lauginni fyrst?

Vonandi er djamm á morgun. Fimmtudagsdjömm rúla.

Er einhver áhugi fyrir örlitlu Excel-skjali sem sýnir Ingibjörgu Sólrúnu og fleirum af hverju vaxandi laun og aukin velmegun eru að valda hækkandi skattprósentum á annars vaxandi launaávísum, og af hverju flatur, persónuafsláttarlaus tekjuskattur myndi kippa því í lag ef áhugi er virkilega fyrir því að berjast við hlutföllin sem slík?

Setning dagsins

Setning(arbútur) dagsins er skrifuð í bækling sem nýi starfsmaðurinn í deildinni minni fær afhentan á morgun:

Din mentor er Geir Agustsson...

Létt hjal á þungan maga

Ætli maður verði ekki að tala létta hjalið á þetta líka svona endrum og sinnum (og benda á flotta mynd af flottri stúlku, t.d. henni Jessicu Ölbu sem er í alveg sérstöku uppáhaldi hjá mér þessa mánuðina).

Maginn er slappur og kroppurinn dofinn enda var drukkið og spjallað til tvö í nótt og farið á fætur kl 7:30 í morgun. Svona lagað hefði ekki verið neitt mál í gamla daga. Þeir dagar eru liðnir. Tilefnið var nú samt gott, eða það að systir mín var í bænum, og mottóið "you only live once" kom mínum gamla skrokki ansi langt.

Miði á þorrablót Íslendingafélagsins er kominn í hús. Nú verður ekki aftur snúið. En af hverju að draga sig á dýrt ball og drekka dýran bjór með einhverri einhverfustu grúppu Kaupmannahafnar, Íslendingum? Þetta er erfið spurning en svarið hlýtur að vera: Ég hlýt ennþá að geta hneykslað samlanda mína!

Mikið lætur hlýnun Jarðar standa á sér núna. Ég þurfti meira að segja að skafa bíl í morgun og ég á ekki einusinni bíl!

Nú er ég búinn að tala við bankann og veit u.þ.b. hvað ég get fengið mikið lánað til íbúðarkaupa og samt lifað af. Nú vantar mig bara að senda einn pappír til bankans og þeir að senda mér skriflegt vilyrði upp á að lána mér og þá er íbúðarkaupaferlið farið af stað á fullu með stefnuna markaða á flutninga í sumar.

Ég held, að þrátt fyrir allt, og þrátt fyrir allt sjálfsdiss Íslendinga um hvað þeir eru félagslega bældir og þunglyndir og hvað allt sé miklu betra í útlöndum, að þá séu hlutir bara ekki svo slæmir á Íslandi.

Áróðursfullyrðing dagsins

Í Fréttablaði dagsins skrifar einn greinarhöfundurinn að mannkynið þurfi að draga úr losun gróðurhúsalofttegunda um allt að 70% fyrir árið 2050 til að koma í veg fyrir "gríðarlegar náttúruhamfarir og hungursneyð". Hvað á að þylja heimsendaspádóma lengi fyrir mönnum áður en þeir hætta að taka eftir þeim? Ætli Vottar Jehóva séu ekki þeir einu sem trúa svona steypu? Hér kemur örlítið raunsæi:

By throwing billions of Euro down the drain in an attempt to control the uncontrollable, Europe will send its economy into a tailspin for no environmental benefit at all. It is an act of political symbolism, which can only be explained, if at all, in terms of penance to obtain redemption for the sin of affluence.

Og sorrý Burkni ég gat bara ekki setið á mér!

Gaman að Googla sjálfan sig

Hérna lætur maður að nafni Eiríkur Örn Norðdahl ýmis ófögur orð falla um mig, en spyr sig einnig að því hvað ég hef fyrir mér að kalla Chile kapítalíska vin í annars sósíalískri eyðimörk Suður-Ameríku. Því er sjálfsagt að svara:

Chile er frjálst land á marga vegu. Um það deila fáir. Sjá til dæmis hér og hér.

Bólivía kaus nýlega yfir sig sósíalista sem ætlar að þjóðnýta auðlindir lands síns (og leyfa kókaínræktun svo fólk eigi betur með að gleyma fátækinni sem ekki mun minnka í kjölfarið). Í Venseúela er Hugo Chavez á góðri leið með að senda land sitt aftur til bronsaldar, en getur þó frestað því á meðan hann er enn með olíu til sölu á hinum frjálsa markaði. Í Brasilíu er sósíalisti við völd en þó líklega meira í orði en í verki enda er Brasilía óðum að opna sig fyrir verslun og viðskiptum.

Í rauninni er nóg að kíkja á mælikvarða lítilli ríkisafskipta til að sjá hvað ég er að meina. Vonum nú að Eiki lesi þetta án þess að ég bendi honum á færsluna með pósti, enda hafði hann ekki mikið fyrir því að segja mér frá úthúðun sinni á mér og bað mig ekki um að svara hinni einföldu spurningu sinni.

Vá!

Ég má til með að segja það: Djöfull þekki ég marga snillinga!

Ef ég byggi á Íslandi...

Ef ég byggi á Íslandi þá hefði "wifebeater" líklega aldrei fengið að storma svona óvarinn fram á netvöllinn. Er það merki um ofsóknaræði í mér eða eðlilegan ótta við íslensku smásálina?

Hefur einhver séð eitthvað eftir mig í Fréttablaðinu á seinustu 7 dögum eða svo? Ég hef leitað en ekkert fundið. Annars er DV í dag eða á morgun með hin vikulegu 200 orð mín (að undantekinni einni viku af ástæðum sem allir ættu að þekkja).

Ætlaru að þegja núna beljan þín?

Hvar er kvöldmaturinn, kelling!

Þegiðu kona!

Í miðri viku

Nýja, flotta, öfluga og fallega tölvan mín er æði. Hún malar meira að segja þegar hún er orðin of heit í stað þess að gefa frá sér hið kunnuglega þotuhreyfilhljóð ferðatölvunnar. Ég skellti mér á eins og einn Skype-aðgang og bætti við upplýsingarnar til hægri á þessari síðu. Mig vantar samt ennþá tala-í-gaur en vefmyndavélin ógurlega og varalestur ættu að hrökkva í bili.

Hugleiðing dagsins barst mér í nótt (nei ekki í draumi): Er rétturinn til t.d menntunar nokkuð annað en forréttindi sumra á kostnað annarra? Hef ég rétt á einhverju öðru en að vera látinn í friði á meðan ég virði rétt annarra til þess sama? Hvar eru endimörk hins jákvætt skilgreinda rétts? Liggja þau við menntun? Heilbrigðisþjónustu? Vatnsaðgang? Vega? Farsíma? Eru jákvætt skilgreind réttindi (rétturinn til einhvers) ekki gallað hugtak frá upphafi til enda?

Kannski DV verði mengað með þessu fjasi í þessari viku.

Hressandi "team building" hjá minni deild á föstudaginn. Þynnka á laugardaginn. Systirin í bænum yfir helgina. Hvít snjóbreiða yfir Kaupmannahöfn. Mjögott.

Súmmað út

Nú segir ein ágæt fröken:

Pappírsgámar eru þannig útbúnir að það er nánast útilokað að ganga um þá nema með ærinni fyrirhöfn og óþægindum nema tveir séu við verkið.(#)

Sérstakir gámar fyrir sérstakt rusl eru engin nýjung (hafa t.d. fylgt iðnaðarsamfélaginu frá fyrsta degi). Hins vegar er söguleg nýjung fólgin í því að safna sérstaklega saman fullkomlega verðlausu og auðvelt urðanlegu rusli og rúnta með það fram og til baka um bæinn með ærnum tilkostnaði (skattgreiðenda).

Hin ágæta fröken kvartar yfir fyrirhöfn og vill enn fleiri söfnunarstaði fyrir pappírinn sinn, væntanlega á kostnað annarra en í raun á eigin reikning og annarra hugsanlega ekki eins borgunarglaðra. Hún ætti frekar að biðja sveitafélagið sitt að lækka útsvarið (t.d. með því að fækka sérstökum ruslrúntum og spara þannig) svo hún þurfi ekki að vinna eins lengi fyrir laununum og geti þess í stað notað sinn eigin frítíma til að burðast með ákveðið rusl á ákveðna staði.

Eða er e.t.v. pólitískt nútímalegra og geðþekkara að heimta að allir hlýði manni af því maður er að segja hið pólitískt rétta og vinsæla?

Live!

Þá er maður bara kominn "live" á netheima. Svolítið furðuleg tilfinning að mega ekki bora í nefið fyrir framan tölvuna lengur nema gá hvort ekki sé örugglega allt á off.

Tvær stuttar

Um umhverfisvernd og hagvöxt:

Umhverfisverndarsinnar hafa margir hverjir litið á hagvöxt sem andstæðu umhverfisverndar. En heilnæmt umhverfi, óspillt náttúra, fjölbreytt lífríki og önnur umhverfisgæði verða seint efst á forgangslista þeirra sem búa við mjög kröpp kjör. Menn þurfa að hafa efni á umhverfisvernd til að stunda hana. (#)

Um stjórnmálamenn:

Even the most honest and well-intended among [politicians] are powerless to improve the world in any way except by diminishing rather than increasing their power. (#)

Að gamni er kannski ekki úr vegi að fullyrða hið andstæða:

Umhverfi ríkra landa er í verri málum en umhverfi fátækra landa.

..og:

Stjórnmálamenn, séu þeir rétt innstilltir, geta gert heiminn betri með aðgerðum sínum frekar en aðgerðaleysi.

Hóhóhó...

Geispi

Nei, fjárans tölvugaurinn er ekki enn kominn í mínar hendur. Reiðisímtal verður hringt í dag.

Helgin var hin þokkalegasta þótt slappleiki minn hafi verið með eindæmum. Tvisvar var beilað á því snemma og það án þess að ölvun hafi verið eitthvað sérstaklega mikil. Jakkafötin þurfa samt hreinsun núna.

Á maður ekki að skreppa til Humlebæk um næstu helgi og kíkja á litlu systur sína? Hressleikinn þar er a.m.k. mikill ef marka má skrif hennar.

Líf mitt næstu þrjú til fjögur misseri

Þetta er nokkurn veginn það sem ég verð með á heilanum í vinnunni í eitt til tvö ár. Húrra fyrir því.

Komandi viðburðir

Á döfinni eru nokkrir viðburðir sem lesendur þessarar síðu munu fá að njóta:
- "Wifebeater" snýr aftur, reiðari en nokkru sinni fyrr.
- Once on print, þá verður Fréttablaðsgrein og DV-pistill gert aðgengilegt lesefni (vei!).
- Mun mikil aukning á allskyns bloggeríi, skriftum, síðum á mínum vegum og annað mun væntanlega eiga sér stað þegar tölvuaðgengi verður orðið ótakmarkað.
- Myndum af MÉR á tölvutæku mun stórfjölga. Húrra fyrir því.

Tuð

Ástæður þess að miðaldra, vel menntuðu fólki sem vinnur skrifstofuvinnur finnst auðvelt að hækka tóbaksverð með sköttum og sér enga ástæðu til annars en að ofsækja fólk sem reykir umfram fólk sem t.d. eyðileggur sig með íþróttaiðkun eða ofáti (byggt á tölum héðan):

1. Innivinna er reykingaletjandi: Það er þreytandi að þurfa standa upp og fara út í kuldann til að fá sér eina. Skrifstofufólk tyggur frekar nikótíntyggjó og notar plástra og mun mjög eðlilega með tímanum byrja reykja minna og jafnvel hætta alveg.
2. Skrifstofufólk er vel menntað: Góð menntun þýðir yfirleitt þægileg skrifstofuvinna með hóflegu líkamlegu álagi og puði. Þetta gerir reykjandi skrifstofufólki léttara að reykja minna eða hætta en t.d. verkamanninum í "the dead end job" og 12 tíma vöktunum.
3. Skrifstofufólk á auðveldara með að eyða tíma og hugsun í heilsuna: Vel menntað fólk með sæmilegar tekjur getur eytt meiri orku og hugsun í að passa upp á heilsu sína, og reykir áberandi minna en ómenntað eða lítt menntað fólk. Löng skólavist er ákveðið merki um ákveðna ábyrgð sem smitar ekki bara út frá sér þegar kemur að því að velja menntun frekar en enga menntun, heldur að velja tóbakið frá frekar en að velja það sem ávana.
4. Skrifstofufólk hefur gott sjálfsálit: Þetta þýðir ákveðið sjálfstraust gagnvart skoðunum sínum og oft á tíðum vanvirðing fyrir skoðunum annarra, t.d. þessara láglaunaplebba sem voga sér að kvarta undan tóbaksverði. Getur þetta fólk ekki bara hætt að reykja eins og ég, ha?

Af þessum ástæðum og fleiri er ekki að furða að jafnvel hörðustu vinstrimenn og "talsmenn lágtekjustéttanna" sjá ekkert að því að kvelja láglaunaða og lítt menntaða skjólstæðinga sína með himinháum tóbaksgjöldum og botnlausum "lýðheilsu"áróðri, jafnvel þótt raunveruleikinn sé hinum lítt menntuðu reykingastéttum mjög óhagstæður þegar kemur að aðlögun að þessari forsjárhyggju.

Note to self

Intellectuals = "fræðingar".

Er það ekki bara ljómandi þýðing og einföld í þokkabót? Ef einhverjum vantar skilgreiningu á orðið þá er t.d. ein hér í annarri efnisgrein.

Stutt skilgreining úr mínum vasa: "Fræðingur" er sá sem hefur (góða) menntun og telst almennt greindur, hefur alla tíð átt gott með að læra og fyrir vikið notið virðingar og aðdáunar af kennurum og skólafólki, en vantar bara eitthvað til að stíga til æðstu metorða á frjálsum markaði (ekki mikið fyrir hart viðskiptalífið og vill yfirleitt lítið hugsa um lífsviðurværið sem leið til að afla tekna).

Ætli sé ekki auðvelt að giska á almenna stjórnmálahneigð fræðinganna?

Ef svarið kemur ekki strax þá kemur hér dæmi um fræðing: Ármann og Sverrir Jakobssynir.

Tíningur

Þá er maður loksins kominn í verkefni með einni af hinum fjórum fræknu. Gott rokk.

Sæmileg vinnuafköst í dag, auk þess sem grein hefur verið skrifuð, og ég á enn nóg inni. Í gærkvöldi var ég voðalega duglegur og þreif, þvoði föt, drakk tvo bjóra og las nokkrar blaðsíður í bók. Húrra fyrir mér.

DV hefur verið matað á ný. Ei er allt við slúðrið slæmt.

Örlítið sneak-peek inn í austurríska hagfræði

Örlítil snilld, fullkomlega tekin úr samhengi (fyrirvari fyrir þann sem ætlar sér að tækla röksemdafærsluna hérna):

It is the essence of government that it alone obtains its revenue by the compulsory levy of taxation. All of its subsequent acts and expenditures, whatever their nature, rest on this taxing power. We have just seen that whenever government forces anyone to make an exchange which he would not have made, this person loses in utility as a result of the coercion. But taxation is just such a coerced exchange. If everyone would have paid just as much to the government under a system of voluntary payment, then there would be no need for the compulsion of taxes. Given the fact that coercion is used for taxes, therefore, and since all government actions rest on its taxing power, we deduce that: no act of government whatever can increase social utility. (#)

Þetta er dæmi um hvernig austurrísk hagfræði er byggð upp; á, að grunni til, óhrekjanlegum forsendum sem síðan er byggt á þannig að niðurstöður eru jafnsannar og grunnurinn sem þær byggja á (dæmi um grunnforsendu er t.d. "humans act"). Að þessu leyti er austurrísk hagfræði ólík t.d. sósíalisma, hagfræði Keynes og peningaprentunarhagfræði Milton Friedman.

Virkni

Bloggerinn virðist vera eitthvað duttlungafullur þessa dagana svo ég nota tækifærið yfir morgunkaffibollanum fyrir eins og eina færslu.

Núna var ég að fá ósköp notalegt verkefni í vinnunni, eða starf "mentors" fyrir þann nýja sem byrjar í minni deild um mánaðarmótin. Mitt hlutverk verður að drekka kaffi, segja frá tölvukerfinu og hvernig hlutir á vinnustaðnum virka, kynna viðkomandi fyrir eitthvað af samstarfsfólkinu (svei því þar sem ég er lélegasti nafnamunari í heimi) og vera til staðar ef spurningar koma upp. Þægindaverkefni eins og þau verða þægilegust. Greinilegt að það á núna að treysta manni fyrir nýliðanum og kannski er ástæðan sú að ég komst skammlaust frá því að sitja undir ókeypis áfengi við hliðina á stjórnarformanninum (fráfarandi hér, núverandi hér) á sínum tíma.

Skínandi nýja tölva mín ætti að vera komin vel á veg í kerfinu núna. Ég hlakka til, svo ekki sé meira sagt. Hver ætlar að fá fyrsta nektarsjóvið með hjálp innbyggðu netmyndavélarinnar sem fylgdi mér að mér óvörum þar til eftir að ég var búinn að panta?

DV hefur engin viðbrögð sýnt við því tilboði sem ég gaf um að hefja skrif á nýju (gegn einu léttvægu skilyrði). Þeir um það.

Undur og stórmerki gerðust um daginn þegar Mannréttindadómstóll Evrópu úrskurðaði skylduaðild að verkalýðsfélagi, gegn því að halda vinnu á ákveðnum vinnustöðum, ólöglega. Auðvitað brást sósíalíska verkalýðsbáknið í Danmörku ókvæða við (á meðan önnur verkalýðsfélög fögnuðu), og kvaðst nú lenda í erfiðleikum með að tryggja erlendu vinnuafli í Danmörku "dönsk kjör". Hjal vinstrisins um "samræmd kjör" virðist ganga þvert á landamæri og nú orðið eina hálmstráið til að þvinga mismunandi einstaklinga undir sama hattinn án þess að spyrja leyfis fyrst. Ætli "samræmd löggæsla" verði einhvern tímann að röksemdarfærslu fyrir tilvist ríkisvalds?

Á leiðinni

Þessi elska verður vonandi og líklega komin í hendur mínar áður en vika er liðin. Húrra fyrir því!

Annars er heilsan ekki alveg upp á sitt besta í dag. Líklega má þakka stífri helgi fyrir það. Sérstakt hrós fær Svenni fyrir laugardagsfrumkvæði sitt á fleiri en einni vígstöð og hvetjandi þorsta langt fram á nótt.

Ég sagði DV að ég myndi byrja skrifa fyrir þá aftur. Ég held að ritstjóraskipti og "kikkið" sem ég fæ útúr skrifunum vegi upp á móti viðburði sem mjög ólíklega kemur til með að endurtaka sig aftur.

Þreytudagur

Þreyttur dagur en ekkert leiðinlegur. DV heldur áfram að hrella landsmenn með nærveru sinni. Hvernig væri að nota atkvæðisrétt sinn og sniðganga blaðið? Besta leiðin til að segja skoðun sína á fyrirtækjum er með því að kjósa með debetkortinu.

Í gær las ég hina einu sönnu rökréttu og skotheldu kenningu um efnahagssveiflur í kapítalískum ríkjum (já svona fullyrðir maður grimmt). Sjá hér. Ætli nokkrum komi á óvart að heyra að ríkisafskipti leika þar lykilhlutverki?

Hérna er sniðug síða um baráttu yfirvalda í Danmörku gegn "svartri" vinnu (lesist: vinnu sem er eingöngu unnin og greidd, í stað þess að vera unnin, greidd og síðan greidd aftur). Stundum er svo ágætt að efast um réttmæti og nytsemi þess að vera rændur í hverri útborgun manni sjálfum til góða.

Reyndar voru nokkrir allsósíalískir vinnufélagar að ræða um skatta í gær og töluðu lengi og vel um hvar þeir vissu að menn borguðu lága skatta (annaðhvort sem almennur þegn eða "sérfræðingur") eða enga skatta og engin laumung að þeir voru ákaflega heillaðir af lægri skattbyrði. Á öðrum dögum tala þeir um að ríkið eigi nú að fara sinna þessu eða hinu og að annað gangi nú ekki. Hvenær ætli þeir tali um samhengið þarna á milli?

Hættur

Já ég er búinn að sjá DV í gær og lesa um viðbrögð, afleiðingar og sjá afsakanir ritstjóra. Ég er hér með hættur að skrifa mitt vikulega innlegg í DV. Hér með er það skjalfest.

Ég má til með að segja áhugamönnum um stjórnmál að lesa þessa litlu ritgerð. Fyrri hluti hennar lofar a.m.k. mjög góðu um seinni hlutann. Þarna er t.d. útskýrt hvers vegna menningarelítan og þeir sem kallast "intellectuals" á enskri tungu eru, í hlutfalli við aðra þjóðfélagshópa, mjög vinstrisinnaðir.

Dæmi um ástæðu: Kapítalískt markaðssamfélag verðlaunar þá sem skapa verðmæti og sinna eftirspurn, en ekki þá sem setja saman fallegar ritgerðir um bókmenntir, kenna samfélagsfræði eða flytja ljóð á kaffihúsum. Þar með verða listhneigðu húmanistarnir og menningarelítan svolítið útundan í lífsgæðakapphlaupinu og þar sem þessi hópur hefur vanist hrósi og aðdáun í t.d. skólakerfinu, og finnst hann eiga virðingu og velmegun skilið, þá er eðlilegt að hann myndi ákveðna andúð á frjálsu markaðshagkerfi.

Sniðugt... finnst mér.

Sósíalískur draumur

61% Dana lifa á vinnu 39% Dana og þá er bara verið að tala um fullorðna Dani. Að sjálfsögðu bætast börn við 61% töluna.

Brennt hold

Svo lítur sem sagt kveikjarabrennt hold út. Vítin eru til að varast þau.

Helgarhugleiðingin

Þriggja daga helgi lokið. Eftir sitja timburmenn, brunasár ofan við vinstri augnbrún, rýrari bankareikningur, systir í Danmörku, óvenjulega ánægjulegt fimmtudagskvöld og föstudagur og langur verkefnalisti af óvinnutengdum verkefnum fyrir vikuna. Heilsan hefur verið betri en það lagast af sjálfu sér eftir því sem líkaminn reglar svefn og losar sig við seinustu leifar af óhófi helgarinnar.

Þorrablót Íslendingafélagsins er handan við hornið. Ég þangað!

Depeche Mode-tónleikar handan við hornið með tilheyrandi bylgju góðra manna til Danmerkur. Ég þangað! Eru hefðbundin sæti og stæði uppseld úr því tónleikahaldarar eru byrjaðir að selja afsláttarsæti með skertu útsýni?

Ég er alveg gríðarlega ánægður með að vera búinn að eignast myndavél aftur. Af hverju var ég ekki búinn að kaupa eina fyrir löngu síðan? Hélt ég virkilega að myndavél væri ekki nógu nauðsynleg græja til að eiga? Mér skjátlaðist þar. Núna þarf ég hins vegar að ákveða hvernig ég vil birta myndirnar og í hve miklu umfangi þær verða almennt aðgengilegar. Eigum við ekki að reyna að hafa svolitla stjórn á þessu?

Einkahúmor?

Mér finnst þetta vera fyndið..

Heimild.

Að hvaða niðurstöðu ætli nefnd um landbúnað og matvælaverð á Íslandi komist að? Að þetta sé allt Jóhannesi í Bónus að kenna? Að þetta sé í raun keppinautum Jóhannesar í Bónus að kenna?

Landbúnaður á Íslandi þjáist af sama kvilla og heilbrigðiskerfið, menntakerfið, vegakerfið, áfengissölukerfið og félagslega stuðningskerfið við þá sem minnst mega sín (og allra hinna). Kvillinn heitir miðstýring, einnig þekktur sem sósíalismi.

Þeir sem berjast gegn einkarekstri í kerfi X gera það ekki með því að berjast fyrir ríkisrekstri heldur með því að uppnefna einkareksturinn og þá sem moka inn seðlunum í því. Af hverju eru stuðningsmenn ríkisreksturs ekki einlægari en svo að þeir berjast fyrir málstað sínum með því að berja á málstað hinna, í stað þess að rökstyðja hina huldu kosti ríkisrekstursins?

Húrra fyrir þessum degi

Í gær var þreyta í gangi og ég fór beint að sofa þegar ég kom heim af vinnustaðnum. Í dag er mikill hasar og ég hlakka mikið til kvöldsins og morgundagsins. Miklar sveiflur svo ekki sé meira sagt.

Ég vinn með mikið af fyndnu fólki. Þótt vinnustaðurinn verði seint eins VR2-legur og ónefndur sauðhærður maður lýsir sínum þá held ég samt að hér minni margt á VR2. Myndir af mínu skrifborði væntanlegar því til staðfestingar.

Í Sviss er enginn heilbrigðisráðherra. Þetta segir meira en mörg orð um heilbrigðiskerfið þeirra, og kannski ég skrifi eins og eina grein um það.

Áramótahugleiðing

Ég þakka Íslandi kærlega fyrir mig. Tvær vikur af ágætri keyrslu nú að baki og við tekur afslappandi vinnulíf á ný. Lesendum þessarar síðu get ég tilkynnt að ég fékk eina ágæta myndavél í jóla/afmælisgjöf svo líklega má búast við eitthvað nákvæmari skjalfestingu á því sem fer fram hjá mér framvegis. Myndavélaleysi síðan í febrúar 2005 verður nú unnið upp sem aldrei fyrr.

Ísland togar óneitanlega í mann. Ég neita því ekki. Starfið í Danmörku er hins vegar þess eðlis að ég get engan veginn hugsað mér að sleppa því strax. Tveggja til þriggja ára planið stendur því óbreytt: Búseta í Danmörku, og Íslandsheimsóknir tvisvar til þrisvar á ári. Hugsanlegt hálft ár á Íslandi á þessu tímabili er til skoðunar en er háð nokkrum, enn ófyrirsjáanlegum þáttum.

Ég komst ekki hjá því að taka eftir því hvað Ísland er einhvern veginn miklu meiri "happening place" en Danmörk. Uppgangur er mikill, bjartsýni og almennt jákvætt viðhorf einkennandi og allt að gerast einhvern veginn (og ég held ég sé ekki að tala sem Sjálfstæðismaður sem styður ríkisstjórnina, enda er ég ekki sjálfstæðismaður þótt ég styðji núverandi ríkisstjórn miklu fremur en alla aðra verri samsetningar á ríkisstjórn). Danir eru almennt daufari og þreyttari finnst mér. Eintómt tuð í blöðunum og eintómt nöldur út í hitt og þetta. Á móti kemur að áfengisverð er hagstæðara í landi Bauna svo það er ódýrara að gleyma því hvernig farið er með fólk hérna.

Misserið verður gott. Ég þykist finna það á mér. Ég þarf að kaupa mér íbúð áður en Daði kemur í haust, halda áfram að læra allt sem ég get í vinnunni, vinna að frelsun sósíalískra Dana, skrifa meira í íslenska prentmiðla, kenna systur minni á Danmörk á meðan hún býr hérna á þessu misseri og vera duglegri að halda sambandi við íslenska vini og vandamenn.

Gleðilegt nýtt ár og takk fyrir það gamla.