Heitt!

Glampandi sól og mikill hiti í Danmörku þessa dagana og sem afleiðing þess er fólk almennt í alveg blússandi sumarskapi, syngjandi á göngunum og tala um hvenær eigi að fara á Nýhöfn og fá sér einn kaldan. Ég vona að veðrið haldi eitthvað en oft er erfitt að gera ráð fyrir því á dönskum vortíma. Páskahret, einhver?

Gleymdi alveg um daginn en ætlaði alltaf að benda á þessa ritstjórnargrein í Mogganum, en þar á bæ virðast menn vera vakna upp við þann vonda draum að VG geti í raun orðið áhrifaríkur flokkur í ríkisstjórn að loknum kosningum!

Vinnudagurinn í dag og í gær hafa farið í að ryðja frá óteljandi smáverkefnum. Núna get ég loksins látið braka í hnúfum og skellt mér í stóru skýrslurnar.

Nú er búið að ákveða að ég verði að fá ferðatölvu. Stjórinn minn veit alveg hvað það þýðir (a.m.k. í mínu tilviki): Skilin á milli einka- og vinnulífs hverfa endanlega, og nokkrir vinnutímar í "sjálfboðavinnu" (ógreiddir tímar) detta inn í hverjum mánuði.

Nýjasti stjórnmálaflokkur Danmerkur: Rygerpartiet, eða Reykingaflokkurinn. Markmið: Að berjast gegn öllum árásum hins opinbera á einkalíf einstaklinga (þar á meðal lögum sem skerða einkaeignarréttinn í nafni tóbaksvarna). Kannski ég gerist meðlimur!

Ætli einhvern tímann muni takast að setja lög (á Íslandi) sem banna eigendum fyrirtækja að reka þau eftir sínu eigin höfði (t.d. með því að ráða óhæfa karlmenn og borga þeim fúlgur fjár)? Hérna virðist hugsunarhátturinn a.m.k. vera sá að sumir atvinnurekendur séu að skjóta sjálfa sig í fótinn í ráðningum sínum: "Þótt mikið hafi miðað til framfara síðustu tvær aldir gæti þó hugsast að enn gangi fólk um með dálítið safn af ranghugmyndum sem hamla því að það taki ákvarðanir með hámarkshagkvæmni, til dæmis þegar kemur að því að ráða starfsmenn." En hvað með það? Er ekki leyfilegt að ráða óhæfa starfsmenn og byggja ráðninguna á ranghugmyndum og fordómum? Svo virðist ekki vera. Gvuð forði okkur frá pistlahöfundum sem telja sig vera hæfustu atvinnurekendur landsins, en hafa bara ekki enn náð svo langt að komast í stól atvinnurekanda!

Jæja núna er ég búinn að espa mig of mikið upp. Út í sólina, já takk!

Svíþjóð 2007 annáll

Fyrir sjálfan mig og til að varðveita minningar ætla ég núna að rita niður nokkur orð um helgina mína í Svíþjóð með verkfræðingum vinnustaðar míns (rúmlega 50 stykki af verkfræðingum án eftirlits í langtíburtu að fikta við áfengi og áhættuíþrótt - hvernig getur svoleiðis upplifun verið leiðinleg?).

Ferðin hófst beint eftir vinnu (hvað mig varðar) á fimmtudagskvöldið. Áfengi var strax komið í hendur nærri allra í rútunni góðu og fólk byrjaði fyrst að dotta um 2-leytið um nóttina. Rútan mætir á svæðið um 8-leytið morguninn eftir og strax borðað og skipt um föt og náð í skíði og dagurinn var hinn ágætasti. Ég var fljótur að rifja upp það litla sem ég kann á skíðum eftir 15 ára fjarveru frá þeim beinbrjótum. Um kvöldið var vinnukvöld, þó með ákveðnum galsa og léttri ölvun, en einhverju tókst nú samt að koma í verk þótt ég hafi óumflýjanlega verið með Dönum í vinnuhóp.

Snemma í háttinn og tiltölulega snemma á fætur (8:30) og vinna fram á hádegi og skíðað/drukkið fram á kvöld. Um það leyti var ég orðinn ansi veikburða í hnjám og skrokki öllum. Mikil áfengisneysla um kvöldið af minni hálfu og nær allra annarra var samt fljót að lækna öll eymsli. Sofnað um 5:30 leytið þá nótt.

Vaknaði svo 9-leytið (vegna hópmyndatöku sem ég og um 10 aðrir misstu af þrátt fyrir allt), sleppti skíðunum þennan seinasta dag enda höfðu alltof spenntir skíðaskór og röng skíðabeiting gert það að verkum að ég var allur uppétinn á kálfum og fæti og er enn með sár til merkis um það. Sötur allan daginn, tekið harðar á því um kvöldið og þegar rútan fór af stað á laugardagskvöldinu var ölvun orðin nokkur. Kynningar á verkefnavinnu helgarinnar um kvöldið höfðu tekist ágætlega og menn þóttust hafa skilað af sér góðri vinnu og góðri skemmtun án þess að annað eyðilagði hitt. Ég er ekki endilega sammála (hvað marga varðar) en það gildir einu. Bætti það upp í dag fyrir hönd míns hóps.

Næturrútan heim á aðfararnótt sunnudags var róleg því menn voru almennt rotaðir af þreytu og sváfu (vel) þrátt fyrir erfið skilyrði. Mættir til Köben á hádegi í gær (sunnudag) og flestir fegnir því. Ágæt mæting í vinnuna í dag þrátt fyrir allt.

Endir.

Helgin var svo ágæt

Svíþjóð kallar

Svo virðist sem mér sé ekki ætlað að heimsækja Norðurlöndin utan Danmerkur nema í gegnum vinnuna. Tvær Noregsferðir og báðar vinnutengdar. Á morgun er haldið til Svíþjóðar á vegum vinnunnar. Ætli bjórverðsgradíantinn sé ekki-Danmörk Norðurlöndum svo óhagstæður að ég leita einfaldlega í átt frá honum? Finnland er stóra spurningamerkið í þeirri spurningu.

En hvað um það - Svíþjóð á morgun og ég verð því netlaus þar til á sunnudaginn. Síminn minn verður varla í gangi. Kannski ég hafi vinnusímann í viðbragðsstöðu. Hver veit (hvað? númerið?).

Annars er synd og skömm að sjá á eftir þessari vinnuviku sem hefur gengið svo vel. Sálfræðileg ástæða gæti verið sú að ég vissi að hún yrði skert af utanaðkomandi ástæðum. Ég get hreinlega ekki unnið fulla vinnuviku - kannski vinn ég þá betur á meðan ég get? Nú eða að í allan gærdag og stóran hluta dagsins í dag var lítið verið að trufla mig. Danir eiga það til að reyna fá mann til að spjalla um allt en aðallega ekkert, án fyrirvara og hvenær sem er, en hafa lítið gert það í dag og í gær. Vinnuvikan (þessir tveir dagar) hefur a.m.k. verið með ágætum.

Talandi um vinnu þá er búið að vera óvenjumikið um það upp á síðkastið að mér sé att út í allskyns verkefnisstjórastöður. Er Daninn að fatta að með því að láta mig stjórna einhverju þá þagga ég ókurteisislega niður í óþarfa spjalli og afslappelsi á fundum sem eiga að taka enda? Þetta hljómar eins og gríðarlegt sjálfshól í eyrum Íslendings, en í Danmörku er ég ókurteis og stressandi, og stjórinn minn er einn af fáum innfæddum sem virðist kunna meta þann eiginleika.

Hvað um það, netleysi fram á sunnudag er hér með skjalfest. Góðar stundir!

Spútnikþingmálið í dag!

Alþingi - Ferill máls 26. - 133. lþ. ("Sala áfengis og tóbaks (sala léttvíns og bjórs)") er vægast sagt spennandi þingmál sem nær vonandi alla leið í gegnum Alþingi! Fastagestir á móti verða VG, nokkrir Samfóarar, einhverjir svokallaðir Frjálslyndir og kannski einn Framsóknarmaður. Vonandi sitja sem flestir af þessum leppalúðum hjá. Áfram áfengi!

Hrollvekja dagsins!

"Geir Ágústsson verkfræðingur fjallar um það hroll vekjandi efni, opinber fjármál í vinstrihöndum, og rifjar upp fjármálastjórn R-listans á höfuðborginni og ræðir hvaða vísbendingar hún gefur um hugsanlega vinstri stjórn á alþingi" (Vefþjóðvilji dagsins)

Ég sé ekki hvernig fólk ætlar að standast Þjóðmála-áskrift eftir svona kynningu á grein!

Svefn er góður

Sunnudagur án sérstakra áætlana og án þynnku eru svo ágætir. Svefninum hefur verið sinnt í óhófi, vilji minn til að framkvæma nauðgun hefur aldrei verið minni og sófinn er óvenjulega þægilegur um þessar mundir. Sunnudagur eins og þeir gerast bestir.

Framundan er mjög svo tvískipt vika. Mánudagur-miðvikudagur verða líklega allir langir vinnudagar sem fara í kapphlaup við tímann án þess að slá af kröfunum og það allt. Á miðvikudagskvöldið sest ég síðan í rútu sem keyrir í 11-12 tíma til Norður-Svíþjóðar með flesta verkfræðingana á vinnustaðnum og næstu 2 sólarhringum varið í að skíða, drekka og sinna einhverjum vinnutengdum verkefnum sem leiða til stórkostlegs ávinnings fyrir vinnustaðinn. Herlegheitin enda svo á 12 tíma rútuferðalagi á laugardagsnóttina og sunnudeginum líklega varið í að jafna sig á líkama og sál.

Núna gerði ég mistök dagsins: Ég kíkti á vinnupóstinn. Þar lá ólesinn póstur frá samstarfsfélaga sem skilur ekki alveg hvernig sumt gengur fyrir sig þrátt fyrir 5 ára starfsreynslu á vinnustaðnum. Besta leiðin til að fá hann til að samþykkja ákveðið ferli er að byrja á að halda uppi vörnum fyrir því hvernig á ekki að gera hlutina, og láta hann svo sannfæra mann hið andstæða. Tímafrekt en þó ekki eins tímafrekt og að ætla sér að fá hann til að gefast upp í eilífu sundi hans gegn straumnum og vinnuferlunum á vinnustaðnum.

Eitthvað virðist ég eiga erfitt með að plana sumarið mitt og þar með skrepping til Íslands. Júní og júlí eru eiginlega úti og ágúst-mánuð þekki ég ekki ennþá. Kannski ég taki eitthvað sem nær yfir menningarnóttina aftur? Hún var skemmtileg seinast. Hvað með Ölympíuleikana? Það er eiginlega mikilvægara. Gæti þó verið að ég komi í byrjun júlí en það fer eftir öðrum en mér. Eða bara að gera eins og oft áður og velja tímasetningu og vona hún endi á að vera góð?

Það besta við að fá reikninga í hrönnum einn mánuðinn og þurfa bjarga helling af útgjöldum sem ég bjóst ekki við alveg strax en komu samt í miðju reikningaflóðinu, er að næstu mánuðir á eftir verða svo ágætir.

Rokið úti fer í taugarnar á mér þótt ég sitji hér inni í fokheldu húsnæði. Rok er bara óþolandi sama hvað!

Alltaf lærir maður eitthvað nýtt, t.d. það að vöxtur á greiðslum úr skattfjármögnuðu félagslegu kerfi hefur neikvæð áhrif á frjósemi í nálægt því hlutfallinu einn á móti einum (á einhverjum mælikvörðum sem ég þekki ekki). Hvað kennir þetta okkur? Jú, að til að fækka barneignum er oft ekki nauðsynlegt að gera annað en auka greiðslur úr félagslega kerfinu! Hefur einhver sagt Kínverjum þetta?

En núna er sunnudagur og ég er að læra eitthvað nýtt. Það þýðir bara eitt: Ég er ekki að glápa nógu mikið á Little Britain! I am the only gay in the village!

Fækkum nauðgunum - aukum klámvæðinguna!

"The incidence of rape in the United States has declined 85% in the past 25 years while access to pornography has become freely available to teenagers and adults. The Nixon and Reagan Commissions tried to show that exposure to pornographic materials produced social violence. The reverse may be true: that pornography has reduced social violence."
Heimild.

Klám er gott.

Jafnrétti hvað?

Hið fyrirhugaða frumvarp um breytingar á jafnréttislögum er alveg magnað kvikindi. Ég hef sjaldan séð aðra eins vitleysu! Nokkur dæmi (auk minnar túlkunar, að sjálfsögðu):

"Ef ekki er farið að fyrirmælum Jafnréttisstofu um framlagningu gagna, sem máli skipta í viðeigandi máli, getur kærunefnd ákveðið að leggja dagsektir á þann sem fyrirmælin beinast að þar til úr hefur verið bætt."
Hvaða gögn skipta máli? Ég sé það hvergi nefnt. Ég efast um að lögreglan geti beitt dagsektum ef vitni neita að vitna eða ef grunur leikur á að einhver búi yfir sönnunargögnum en þau finnast hvergi né eru látin fram. Er það rangt hjá mér?

"Sinni fyrirtæki ekki tilmælum Jafnréttisstofu um skýrslugjöf hefur Jafnréttisstofa heimild til að leggja dagsektir á viðkomandi fyrirtæki þar til úr hefur verið bætt."
Hlutafélög skila skýrslum um afkomu sína. Einstaklingar skila skattskýrslum. Núna bætist við skýrsluflóðið: Fyrirtæki þurfa mánaðarlega að sannfæra yfirvöld um að engin lög séu brotin! Já, þú ert skattsvikari þar til þú getur sýnt fram á annað, en ekki skattgreiðandi þar til sýnt er fram á að þú sért skattsvikari. Gott það!

"Atvinnurekanda er óheimilt að gera það að skilyrði fyrir ráðningu starfsmanns, að honum sé bannað að veita þriðja aðila upplýsingar um laun sín eða kjör."
Þar með hverfur launaleynd á Íslandi, en einnig heimild launþega til að þegja um laun sín ef "þriðji aðili" spyr þig um þau!

"Þar sem tilnefnt er í nefndir, ráð og stjórnir á vegum ríkis og sveitarfélaga skal tilnefna bæði karl og konu. Við skipun skal þess gætt að hlutur hvors yns sé sem jafnastur og ekki minni en 40% þegar um fleiri en þrjá er að ræða."
Það er þá eins gott að ríkið eigi úr nægu starfsliði að velja ef allar hinna hundruði nefna ríkisins auk sveitarfélagsnefndanna eiga að fara telja fjölda tippa og píka áður en nefnd telst rétt skipuð!

"Í opinberri hagskýrslugerð um einstaklinga og í viðtals- og skoðanakönnunum skal greint á milli kynja við söfnun gagna, úrvinnslu þeirra og birtingu pplýsinga nema sérstakar ástæður, svo sem persónuverndarhagsmunir, mæli gegn því."
Ekki bara í opinberri hagskýrslugerð, nei líka í viðtals- og skoðanakönnunum! Ef Gallup segir að 30% Íslendinga drekki kók, þá mun það þurfa að fylgja sögunni að þar af séu 70% karlkyns og 30% kvenkyns. Frábært að vita!

"Ef leiddar eru líkur að því að kona og karl sem starfa hjá sama atvinnurekanda njóti mismunandi launa eða annarra kjara fyrir sömu eða jafnverðmæt störf skal atvinnurekandi sýna fram á, ef um mun er að ræða, að hann skýrist af öðrum þáttum en kyni."
Hvað telst nægjanlegt til að hafa leitt að einhverju líkur? Hugboð? Þrír launaseðlar? Mér þykir nú ansi mikið slakað á réttarkröfum réttarríkisins hérna. Sekur uns sakleysi er sannað?

"Óheimilt er að auglýsa eða birta auglýsingu um laust starf þar sem gefið er í skyn að fremur sé óskað starfsmanns af öðru kyninu en hinu. Þetta ákvæði gildir ekki ef tilgangur auglýsandans er að stuðla að jafnari kynjaskiptingu innan tarfsgreinarinnar og skal það þá koma fram í auglýsingunni. Sama á við f gild rök mæla með því að einungis sé auglýst eftir öðru kyninu."
Eins slæmt og þetta ákvæði er efnislega, þá er líka alveg vitavonlaust að framfylgja því! Hvernig mælist kynjahlutfall innan heillar starfsgreinar? Með skoðanakönnun? Með hagtölum? Hvernig eru starfsgreinar greindar að? Er það e.t.v. augljóst? Nú eru fleiri konur en karlar að stunda nám í byggingar- og umhverfisverkfræði. Er þá heimilt að kljúfa þá tegund verkfræði frá öðrum til að hámarka kynjahlutfall kvenna innan meintrar starfsgreinar til að koma karlmanni að, eða þarf að hópa alla verkfræðinga saman og telja svo fjölda kynfæra, eða teljast tæknifræðingar með, og hvað með tölvunarfræðinga og tækniteiknara?

Þetta frumvarp er eitur og gengur mun lengra í átt að lögregluríki en nokkuð annað sem yfirleitt hefur hlotið einhverja athygli á Íslandi!

Er vorið komið?

Sólin skín og veðrið er stillt og það passar ágætlega við lundarfar mitt núna. Helgi með litla bróður var í alla staði algjör snilld. Við fengum skemmtilegt teiti, mótmæli með dagdrykkju, pilturinn verslaði aðeins og við fengum góðan túr í bæinn þar sem brósi sá um fararstjórarhlutverkið (dæmi, þar sem ég fékk eftirfarandi heilræði með leiðbeiningum um hvar klósettið væri: "Passaðu þig bara, það er mikið af varasömu fólki hérna!"). Ekkert nema frábær helgi nú að baki!

Djöfull er ég orðinn feitur.

Sambönd eru djöfullinn.

Danir sem hyggja á spjallpásu í skrifstofunni sem ég deili með þremur öðrum endast orðið styttra og styttra í tilraunum sínum til að fá mig í spjallham. Loksins hafa margar tilraunir með kerfi til að fá Dani í burtu borið árangur.

Samkvæmt Fréttablaðsgrein um helgina getur samfélag ekki kallast siðað fyrr en ákveðnar opinberar, skattfjármagnaðar velferðarstofnanir eru starfræktar í því. Getur einhver útlistað þetta nánar fyrir mér? Voru Bandaríkin og Bretland ósiðuð fyrir fyrri heimstyrjöld? Varð Prússland ekki siðað fyrr en í stjórnartíð Bismarck? Voru Sovétríkin hápunktur siðmenningarinnar? Mig vantar ramma!

Ég skildi til fulls ákveðna rökræðutækni um helgina (þar sem ég stóð á hliðarlínu mótmæla í Köben), "á móti"-röksemdarfærslan. Hún snýst um að finna skoðun sem maður er ósammála og benda á samfélagslega og menningarlega nauðsyn þess að vera á móti þeirri skoðun. Dæmi: Ég vill ekki að listamenn fái fé sem er innheimt með skattheimtu. Enginn stjórnmálaheimspeki fjallar um nauðsyn þess að ríkið innheimti skatta til að borga undir listamenn eða kaupi verk þeirra. Enginn hefur fært nein sérstök rök fyrir því að listamenn fái að liggja á spena launþega (t.d. þora fáir að segja að listir fæðist og deyi eftir því hvað stjórnmálamenn skaffa þeim mikið skattfé). Hvernig er þessari skoðun minni svarað? Með því að benda á nauðsyn þess að vera á andstæðri skoðun, samfélagsins og menningarlífsins vegna. Eða er eitthvað að fara framhjá mér?

Ísland og Danmörk eru, á alveg ótrúlega mörgum sviðum, með alveg nauðalíkt verðlag sama hvað hver segir. Undantekningar eru þó veigamiklar: Áfengi, stórmarkaðsmatvæli, sum föt og tóbak. Á móti kemur allt sem heitir húsnæði, rafmagn, skattar og bílar og nú er bensín einnig orðið dýrara í Danaveldi. Lífsstandard er haki eða tveimur lægri hér en á Íslandi. Það verður bara að segjast.

Sólin hékk á nánast heiðskýrum himni í allan dag. Vorið nálgast óðfluga!

Voðalega er ég klámfenginn í hugsunum í dag. Klámfenginn að hugleiða umhverfismál. Hvað ætli það kallist? Blá-grænn? Hægri-bleikur? Græn-bleikur? Vinstri-grænn? Hægri-grænn?

Alltaf ánægjulegt þegar einhver nennir að skjótast eftir mat handa eftirsetukindunum á vinnustaðnum. Góður vinnudagur sem endar þá á mat, örlítilli vinnu til viðbótar og svo heim.

Bræður í Köben

Brósi í Baunaveldi

Þá er litli bróðir búinn að gista eina nótt í Kaupmannahöfn og ljómandi góð stemming í pilti. Ég þarf að slátra nokkrum tímum í vinnunni en svo er rokið í bæinn og tekinn túristarúntur. Er hafmeyjustyttan í eðlilegu ástandi um þessar mundir?

Er voðalega mikið inn að vera "hægri-grænn"? Ég tek bara undir með Vefþjóðviljanum og kalla hugtakið "furðuverk".

Alltaf gaman að fá tækifæri til að nota pV/T=fasti sambandið.

Ef einhver veit eða heyrir eitthvað um lausa íbúð til 2-3 herbergja leigu í sumar, helst miðsvæðis í Kaupmannahöfn, má hinn sami hafa samband. Nei, íbúðin er ekki fyrir mig.

Fátt eins hressandi og að kúka í stereó, og vita að lyktin í loftinu kom úr tveimur rassgötum hið minnsta.

Lýsi hér með yfir að núna er komin helgi!

Einn heima á ný

Þá er Bjarki floginn úr hreiðrinu og skildi íbúðina eftir í töluvert betra ástandi en hann kom að henni í, og skildi þar að auki eftir bjór í ísskápnum! Mikill öðlingur hann Bjarki.

Helgin var í góðu lagi þótt ég muni ekki eftir henni allri - seinast af öllu að hafa skolast snemma úr leik á laugardagskvöldinu. Piltunum góðu tókst að vinna ansi vel á áfengisbirgðunum mínum en þó er engin örvænting tekin við í þeirri deild. Fjarri því.

Ómar litli bróðir er væntanlegur í Köbenhafnar á fimmtudaginn og því fylgir mikil tilhlökkun! Enginn á betri bróður en ég. Enginn!

Mikið eru dönsk fyrirtæki hrifin af því að rukka mann á þriggja mánaða fresti.

Í góðum fréttum frá Köbenhöfn er það helst að,
- Ungdomshuset hefur verið jafnað við jörðu. Þar með fækkaði fundarstöðum skemmdarvarga og iðjuleysingja í borginni um einn.
- Vorið liggur í loftinu. Vonandi tollir það þannig!
- Saxófónspilandi betlarar á besta aldri í rándýrum íþróttaskóm og þykkum vetrarúlpum, sem standa við heilmiklar græjur sem spila undirspil við falskar nóturnar, venjast eins og hver önnur smávægileg truflun á örfáum vikum.
- Dani má temja eins og hverja aðra páfagauka með réttri nálgun og ákveðnum brögðum.
- Samgöngukerfið virkar - í bili!

Hver vill taka að sér að stúta ketti? Ég borga táknræna upphæð fyrir ómakið og fullan efniskostnað (t.d. vegna beitu, eiturs, skóflu og svarts plastpoka).

Er Little Britain sýnt í íslensku sjónvarpi? Ef svo er, af hverju er ekki búið að púa það niður ennþá í nafni pólitísks rétttrúnaðar? Annað eins hefur nú gerst í landi sem lætur örfáa háværa femínista stjórna umræðunni og takmarka funda-, ferða-, einstaklings- og athafnafrelsið.

Tilvitnun dagsins

Ísland í dag?

Það er svo mikil andstaða gegn álverum og virkjunum og allir orð[nir] svo grænir og umhverfissinnaðir að það má búast við uppgjöf í virkjanamálum. Það eiga víst allir að vera námsmenn, ríkisstarfsmenn eða bótaþegar en enginn talar um hver á að borga brúsann.

Præcis!

Music Quiz III

Um að gera fyrir alla að vera með í æsispennandi Music Quiz III hér: http://www.hawkhalf.com/blogg/ds2007/mqiii/MQIII.html

TAKTU ÞÁTT!

Þegiðu Danadjöfull!

Mikill þolinmæðidagur í dag. Síblaðrandi Daninn sem situr á móti mér í súrara lagi, tímafrekt verkefni hlaðið hárfínum smáatriðum þarf að klárast, nætursvefninn hefði mátt vera lengri og 2ja klukkutíma hópfundur áðan var ekki til að halda athygli í allan tímann. Held þó þetta hafist allt saman.

Ég prófaði að gera sjálfum mér þann grikk um þessi mánaðarmót og fá eitthvað af umfram-37klst-á-viku-vinnutímum mínum útborgaða. Niðurstaðan er sú að ég fékk útborgað, umfram hið venjulega, (fjöldi yfirtíma)*(tímakaup)/2 kr útborgað. Held ég fari bara á fleiri fimmtudagsfyllerí til að losna við umframtímana í framtíðinni. Svarta hítin, einnig þekkt sem skattayfirvöld, verða að láta sér það duga til að skipuleggja samfélagið og líf mitt fyrir mig.

Eins gaman og mér finnst að fá viðbrögð við skrifum þá finnst mér ekki mikið varið í aurdrulluna í athugasemdunum hérna. Innlegg dagsins: "[É]g nenni ekki að vera málefnalegri, sorrí." Ég held að margir mundu gera sjálfum sér mikinn greiða með því að taka nennu-leysið alla leið, og segja ekkert.

Síblaðrandi Daninn virðist vera farinn í bili. Ég gríp tækifærið og geri eitthvað uppbyggilegt á meðan... (kl 16:50)

(kl 16:53) Jæja friðurinn úti. Sem betur fer er hann að búa sig til heimferðar. Ég tek pásu á meðan.. úti á svölum!

Grófur vinnustaðahúmor er hollur fyrir sálina.

Ég veit af hverju Lego er dönsk uppfinning. Danir eru mjög frjóir hugar, hafa hugmyndir um hvernig á að gera hlutina og vilja ólmir demba sér út í framkvæmdir. Á endanum kemur síðan í ljós að hugmyndin var slæm og það sem var gert til að framkvæma hana þarf að rífa niður og helst með sem minnstri fyrirhöfn. Lego í hnotskurn.

Færeyingurinn í minni deild sagði mér að það færi Færeyingur í X-factor á Íslandi. Það voru fréttir í mínum eyrum. Þar á eftir sagðist minn Færeyingur þekkja þann Færeying. Ekki þótti mér það vera fréttnæmt.

Tveir ágætir herramenn verða í Köben um helgina. Bjór? Já takk!

Heim vil ek! Eitt að lokum: Svona á að láta verkin tala! . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . nooooot!

Morkinn á mánudegi

Mátulega skemmdur á mánudagsmorgni eftir svo ljómandi ágæta helgi. Nokkur stikkorð:
Tommi táfýla og Gulla hressa - fótboltaspil á Café B-eitthvað - Jói halti - sveitt þorrablótsball - Raggaló sæta - veiði á Pile - rumska ekki á sunnudeginum.

"En blomst om ugen, så er der fugt i..." ..dönskunördum er leyft að botna þetta stórfyndna orðatiltæki.

Excel-aðgerð dagsins er vektorreikningur sem sparar mörg handtök og leggur saman margfeldi tveggja talna, þar sem önnur kemur úr röð og hin úr dálki:
SUMPRODUCT(TRANSPOSE($CX2:$GL2),$C$38:$C$130)

Vinnufélagi minn mættur aftur eftir viku vetrarfrí. Afleiðingin er alveg stanslaust mas allan daginn, hvort sem því er svarað eða ekki. Þessi týpa Danans er furðualgeng og birtist á ólíklegustu stöðum (strætó, búðum, biðstöðvum, skemmtistöðum, vinnunni). Góð ráð til að lágmarka skaðann af þessu fólki vel þegin.

Ég lýsi hér með eftir litlum, meðfærilegum og sparneytnum (á minni og örgjörva) spilara fyrir tónlist í tölvurnar í lífi mínu. Gamall Winamp dugir ágætlega en er ekki alveg nógu góður. Mörg spilaraforrit eru þung og geta of mikið (þ.e. meira en spilað MP3, WMA, OGG og þess háttar snið). Skilyrði fyrir utan smæð og sparneytni: Minnkar í system tray.

Um daginn móðgaðist Dani í fyrsta skipti þegar ég ásakaði hann um að vilja skattahækkanir. Venjulega mótmæla þeir ekki eða hreinlega taka undir slíkar ásakanir enda allir með sínar góðu hugmyndir um hvernig allir aðrir eiga að ráðstafa vinnulaunum sínum. Þessi skinn.
Skrokkurinn hefur verið í betra ástandi en í dag.

Á morgun er það dagferð til Noregs með gríðarlega "offshore" markmiði - kíkja á þreytuþolspróf á olíu- og gasröri í fullri keyrslu. Hressandi nördaskapur það.

Eftirfarandi er sjaldnast of oft bent á: "Eins og áður hefur verið rakið, þá er nokkuð margt sem bendir til þess að umhverfisáhugi vinstrigrænna sé meiri í orði en á borði. Að vinstrihreyfingin-grænt framboð sé einfaldlega hefðbundinn sósíalískur flokkur, sem veifi umhverfisfána af þeirri ástæðu helstri, að aðrir fánar hans séu orðnir gegnsæir og fáum myndi líka sem þar sæist í gegn."

Síðdegisþreytan orðin að síðdegiseirðarleysi og tveir kostir í stöðunni: Byrja á nýju verkefni eða fara heim. Ég vel seinni kostinn.

Yfirlýsing: Ég svara ekki óþekktum númerum eða leyninúmerum

Hér með lýsi ég því yfir að ég svara ekki leyninúmerum eða númerum sem framkalla ekki nafn á skjá síma míns. Sért þú einstaklingur sem hyggst hringja í mig og ert með leyninúmer eða númer mér óþekkt þá ertu vinsamlegast beðin(n) um að senda SMS skeyti fyrst og upplýsa mig um komandi símtal.

Þá er það fimmtudagur!

Fimmtudagurinn hvarf eins og dögg fyrir sólu á löngum fundi að hætti Dana - þó óvanalega fræðandi!

Allar umræður um meint samasemmerki á milli hitnunar lofthjúpsins og losunar mannsins á koltvísýringi verða settar á ís á þessari síðu hér með og um óákveðna framtíð. Umræðan sem slík er skemmtileg miðað við ýmislegt annað sem snýst um henda tölum fram og til baka og hræra smá stjórnmálum saman við, en athugasemdakerfið hjá mér er orðið svolítið fráhrindandi upp á síðkastið. Betrumbótum og öllu fögru lofað hér með fyrir þá sem anda að sér innihaldi lofthjúpsins, sama hvert hitastig og innihald hans er.

Örvar hinn fagri og Jóhann af Ben sitja núna fastir á Keflavíkurflugvelli og bíða þess að komast í flugvél til Köben. Ekki sérlega eftirsótt hlutskipti segi ég með vondar minningar af næturdvöl á Kastrup í fersku minni. Þeir hljóta samt að skila sér og gera gott úr því sem eftir lifir helgar. Reyndar er allt annað alveg óásættanlegt og raunar ómögulegt með öllu!

Lok, lok og lás segir óþekki kisinn, en vonandi verður því kippt í lag hið snarasta!!!

Eftir margna vikna bras er ég loksins búinn að fá það á tilfinninguna að nokkur orð skrifuð af mér muni birtast í næsta tölublaði Þjóðmála. Kannski ég hvetji menn og konur hér með til að kaupa sér áskrift! Eftir lestur á fyrri heftum get ég ekki annað en mælt með slíkum kaupum (vitaskuld af því ég er heilaþveginn og ópraktískur stuttbuxnastrákur sem hef líkamlegt ofnæmi fyrir pólitískum rétttrúnaði, en ekki af því ég er sammála hverju orði sem birtist á síðum blaðsins).

Hvaða óholla vímuefni ætli taki við hjá stórum hluta annars löghlýðinna borgara þegar sígarettur hafa verið gerðast útlægar? Einhvers konar reyklausar pillur eða einhver drykkur? Framtíðin er óviss en óneitanlega spennandi.

Fátt jafnast á við þá tilfinningu að eitthvað sé "under control".

Hreinskilni er hressandi: "Annars er það mjög sérstakt í Eyjum að allt vatn er selt gegnum mæla, líka til heimila en það er gert til að draga úr vatnssógun eins og kostur er, því gert var ráð fyrir í upphafi að leggja þyrftir þriðju vatnsleiðsluna til Eyja um 1990, en mælarnir áttu að seinka þeirri framkvæmd." Þarna er berum orðum sagt að ef einhverju er veitt, gjarnan gegn gjaldi, en án notkunartakmarkana, þá leiði það til sóunar og offjárfestinga. Menn ættu e.t.v. að hugleiða þetta í samhengi læknisþjónustu, vegakerfis, menntastofnana og auðvitað vatnsnotkunar. Ég get ekki ímyndað mér að slík hugleiðing sé annað en holl og góð.

Talandi um hollt og gott - nú enda ég þessa færslu sem er sennilega mjög hollt og gott fyrir þá sem yfirleitt entust svo langt í lestri á henni.

Ógurleg helgi nálgast

Þessa dagana svík ég allt nema vinnu og ýmsar smærri skyldur. Jákvætt því ég er að salla niður verkefnum, en neikvætt því minn kæri Daði lítur á mig sem svikara. Lofa því hér með að vera ekki svona vinnandi alltaf!

Gallinn við að mæta eldsnemma í vinnuna er að hádegismaturinn er fjarlægur, sérstaklega ef morgunmaturinn var bara tveir sopar af jógúrti og lýsispilla.

Æjæj lítur út fyrir mikla fundagleði í Dönum í dag, með og án fyrirvara fyrir mig, en alltaf með skyldumætingu af minni hálfu.

Danmörk nú þakið hvítri slæðu og rok og kuldi fylgir með í kaupbæti. Veturinn er kominn (aftur). Hitnun jarðar slegið á frest og kólnun jarðar notuð á meðan.

Í þessum skrifuðu orðum er erfiðri heimför úr vinnunni nýlokið. Rok orðið töluvert og veitir ekki af hverjum þræði í vetrarúlpunni ógurlegu. Danskt vegakerfi er hrunið, björgunarsveitir komnar á stjá og árekstrar rúlla inn. Danskur vetrardagur eins og hann á að vera.

Skíðaferð verkfræðideildar fyrirtækisins er nú orðin nokkuð niðurnegld. 13 tíma næturrúta á miðvikudagskvöldi í lok mars, 13 tíma heimför á sunnudeginum, og þess á milli verður eitthvað vinnutengt gert og eitthvað skíðað á sænsku fjalli, vonandi og væntanlega í kæruleysisástandi ríflegrar þynnku. Ekki svo galið.

Hver er munurinn á Harboe cola og Coca cola? Svar: 12 danskar krónur. Ekkert annað!

Mikill höfðingi kemur til Danmerkur á morgun og helgin verður tileinkuð honum og öðrum kapteini karlmannlegrar fegurðar. Ógurleg helgi og ekkert minna framundan.

Þá hefur ónefndur Tyrki hringt tvö kvöld í röð (eftir annars vel þegna og langa þögn) og í bæði skiptin skilið eftir sig ósvarað símtal. Er ég kvikindi? Nei. Einhvers staðar þarf jú að draga mörkin! Svo virðist sem hver vika beri með sér ný óvelkomin samskipti. Ég er samt búinn að vera harður af mér.

Nú taka pólitísk skrif við. Lesendum verður samt hlíft við þeim - í bili.

Sunnudagar eru svo ágætir

Hvað er betra en sunnudagur heima hjá sér í náttbuxum með kaffi og reyktóbak í hendi og sæmilega ræmu mallandi á tölvuskjánum? Ekki mjög margt. Hinum ýmsu smáverkefnum hefur verið rutt úr veginum, örlítill pistill skrifaður til að fá útrás (fokkings helvítis femínasistabeljur út um allt!), og háfleyg vinnuplön fyrir vikuna ákveðin. Ég ætla að ná 40 tímum á skrifstofunni fyrir fimmtudagskvöld kl 18. Yfirfært frá dönsku normi og yfir á íslenskt þá jafngildir það 60 vinnutímum á fjórum dögum. Ástæða: Tveir ágætir herramenn koma til Köben um næstu helgi.

Núna hefur Danmarks Radio (DR) sent mér bréf og í því stendur að ef ég á tölvu með nettengingu yfir 256 kbit/s, eða síma sem kemst á netið, eða sjónvarp þá þurfi ég að greiða yfir 2000 danskar krónur á ári í "medialicens" (margmiðlunarafnotagjöld). Internet-skatturinn er hér með formlega búinn að banka á mínar dyr! Í bréfinu segir líka að ég þurfi að borga þótt ég horfi ekki á DR, heimsæki ekki dr.dk (eða horfi á eða hlusti á ólæst efnið þaðan) og símasörfi ekki inn á neina þjónustu DR. Ég á sem sagt að borga fyrir mjólkina þótt ég hafi enga lyst á að drekka hana. Af því ég er svo samviskusamur og löghlýðinn ætla ég að skrá mig sem notanda - að útvarpi! Já, ég hlusta nefninlega við og við á hina ágætu (og sæmilega gagnrýnu) útvarpsstöð P1 og hef ekkert á móti því að borga fyrir þau afnot. Spurningin er bara svo hvort ég lendi á svarta lista leyniþjónustu DR (DDR?) því að hennar eigin sögn eru 99% Dana með aðgang að útbúnaði sem "réttlætir" innheimtu internet-skattsins.

Ólafsvaka 2007 þarf að komast í ætlunargerðarfasann fljótlega!

Gleðilegan konudag, bitches! (Stolin kveðja frá miklum snillingi.) Ég fagnaði konudegi á minn hátt með því að ryksuga og vaska upp. Verst að ég get ekki sogið minn eigin lim og þar með kórónað fögnuðinn!

Stúdentablaðið er skrýtið blað. Ef ekki væri fyrir (fjölmörg og hressandi) innlegg Fjólunnar mundi ég jafnvel ganga svo langt og kalla Stúdentablaðið hinn versta vinstrisnepil. Á einni blaðsíðunni er t.d. löng grein um gróðurhúsaáhrifin og viðtal Háskólablaðs HR við Björn Lomborg. Í greininni er það gagnrýnt að Björn hafi fengið að blaðra mótstöðu- og gagnrýnilaust við blaðamann, svona eins og um einhvers konar drottningarviðtal væri að ræða sem væri auðvitað fyrir neðan allar hellur. Nokkrum blaðsíðum seinna fær Stefán Ólafsson, prófessor (sem sést ristaður lifandi í sjónvarpi hér) að blaðra mótstöðulaust við blaðamann, gagnrýnilaust! Stefán fær meira að segja að blása á sinn helsta gagnrýnanda, Hannes Hólmstein Gissurarson, án mótbára, og fær meira að segja (mótstöðulaust) að fullyrða að hann sé ekki að "rannsaka" í pólitískum tilgangi - hann sé bara fræðimaður! Ég held að ritstjórn Stúdentablaðsins þurfi að gæta örlítils samhengis í efnisvali sínu ef blaðið á ekki að breytast í einn allsherjarhrærigraut af fólki að gagnrýna gagnrýnisleysi annarra um leið og það birtir gagnrýnislaus drottningarviðtöl.

Annars er mér alveg sama hvernig hlutir eru framreiddir. Stundum eru tekin drottningarviðtöl (blaðamaður að forvitnast um skoðanir) og stundum fer blaðamaður í rökræður við viðmælendur sínar (blaðamaður að krefjast svara). Bæði hefur sína kosti og galla og engin sérstök ástæða til að ergja sig yfir því.

Svo virðist sé heimurinn sé að fara til fjandans. Meðalhitastig janúar-mánaðar í Danmörku hefur t.d. ekki verið hærra síðan á 4. áratug 20. aldar þegar heimurinn var líka að fara til fjandans. Loftslag á Íslandi er að nálgast það sem landnámsmenn bjuggu við fyrir um 1000 árum síðan. Margir vilja mæta þessari fortíðarþrá loftslagsins með því að senda lífsskilyrði mannkyns aftur til fortíðar og sturta skattfé niður í klósettið. Á einhvern hátt skiljanlegt viðhorf. Stjórnmálamenn vilja skiljanlega auka verkefnasvið sitt. Vinstrimenn vilja skiljanlega þjarma að kapítalismanum ógurlega. Vísindamenn vilja skiljanlega að styrkir til sín haldi áfram að streyma inn. Hægrimenn vilja skiljanlega tappa af þeim atkvæðum sem dómsdagsspámenn hafa framleitt með fyrirsagnastíl sínum í að verða 100 ár (þar sem við erum á víxl á leið inn í hita- og kuldaskeið vegna athafna okkar). Hinn almenni borgari vill skiljanlega koma í veg fyrir að börn sín erfi "hræðilegar afleiðingar" góðra lífsskilyrða okkar. Það sem gleymist bara er að ekki er hægt að búa til fyrirsagnir um bæði hið góða og vonda sem er að gerast í heiminum í dag, og ekki er alltaf rúm í stuttum fréttainnslögum til að ræða um samband bættrar framleiðni, bættrar nýtingar takmarkaðra gæða, tækniþróunar og samkeppnisumhverfis og hagnaðarsókn hins frjálsa markaðar (t.d. veldur hátt eldsneytisverð því að sala sparneytinna bíla eykst, og þar með hagnaður bílframleiðenda af sparneytinni tækni). Því miður. Eða er ekki hallað á nein sjónarmið í umræðunni? Er það bara ég sem lét heilaþvo mig af skýrslum fjármögnuðum af olíufélögunum á meðan hið rétta er að láta heilaþvo sig af skýrslum sem stjórnmálamenn sjá um að fjármagna? Jæja, þá það.

Jæja, þetta var heilmikið fjas úr hinni pólitísku deild. Örlítil pása frá því núna.

Evrópusambandið er skrýtið apparat.

Margt er öfugsnúið í þessum heimi. Margir telja t.d. að kostnaður við framleiðslu hlutar sé ráðandi þáttur í verðlagi þess hlutar. Raunin er sú að verð hlutarins stjórnar kostnaðinum við framleiðslu hans. Er það ekki svolítið skondið?

Þema vikunnar á DS er alveg hreint ljómandi gott þótt ég sakni vissulega andlita (líkama) í því.

Jæja, Borat tekur nú við. Yfir og út.

Hasardagur

Mikill hasardagur loksins byrjaður að róast niður. Allir að biðja um allt í einu, og liggur jafnmikið á öllu. Held samt að þetta hafi nokkurn veginn hafist. Nú er að slappa af með eina skýrslu sem ég á að lesa yfir og láta síðan gott heita í dag.

Friðsælt (einka)símaleysi hefur hrjáð mig seinustu daga en tekur brátt enda (þ.e. friðsældin).

Úbbs tíminn rauk frá mér yfir skýrslulesningu. Yfir og út!

Mandagsbrok

Vinnuþrekið á enda í bili eftir frekar annasaman dag. Stemmingin er ágæt enda hin og þessi smáatriði smám saman að smella saman.

Verkfræðihluti fyrirtækisins míns ætlar að skella sér í skíðaferð til Norður-Svíþjóð um miðjan mars-mánuð (sambland afslöppunar, "team-building" og vinnutengdra verkefna). Fullkomin tímasetning. Einni helgi fyrr og þá hefði það hitt á heimsókn litla bróður. Nú er allt gott.
Útboðsgögn eru mjög mismunandi í innihaldi. Annað verður ekki sagt. Sennilega meira um það síðar.

Einsdagsferð til Norges ásamt samstarfsmanni í lok febrúar hér með skjalfest. Mikið "offshore" í vændum þótt ég sé nú ekki á leið út á haf.

Skattmann er væntanlegur á netið í mjög náinni framtíð. Fylgist með!

Um daginn las ég snilldarlýsingu á því hversu mikilvægur séreignarrétturinn er samfélagi sem vill vaxa og dafna og búa einstaklingum góð skilyrði til að svo megi verða: "Enginn hefur nokkurn tímann í sögu mannkyns þvegið bílaleigubíl!" Ég hló upphátt í þéttsetinni lest við lesturinn.

Talandi um lestir - núna loksins er að opnast enn ein (lögleg) undankomuleið mín frá skattinum; að fá mánaðarkortið í almenningssamgöngukerfið greitt af launum fyrir skatt. Tveir bjórkassar á mánuði þar með græddir. Betri finnst mér neysluskattar en tekjuskattar.

Líklega er ekki gott að vera með svefngalsa þegar maður svarar leiðinlegum athugasemdum viðskiptavinar við skýrslu. Læt það vera lokaorðin í bili.

Áminning: Ábending til ferðalanga

Ég reikna með að minna á færsluna Ábending til ferðalanga reglulega. Hér með gert fyrir komandi ferðalanga.

Ég kann alltaf betur og betur við hverfið mitt. Netto stendur auðvitað alltaf fyrir sínu en grænmetissalinn minn var núna að koma sterkur til leiks með því að eiga Red Bull. Kannski hann hafi átt hann alla tíð en á móti kemur að ég er ekki duglegasti grænmetiskaupandinn svo ég hafði bara ekki hugmynd um það fyrr en í dag. Sjoppan handan götunnar er líka að slá í gegn með svörtum Carlsberg í dós á 7 kr og kókdósum á 6 kr (með pantruglinu).

Hver á áramótaskaupið 1989 á upptöku? Hvernig væri nú að koma Skattmann-syrpunni á netið!? Held að Íslendingar hefðu gott af áminningunni fyrir komandi kosningar.

Töffaragenið lifir enn í íslenskum kynstofn. Hið sama er ekki hægt að segja um hinn danska.

Nú er að reyna hrista af sér slenið, taka sturtu og skitu (skurta?), og jafnvel fá sér einn eða tvo (eða þrjá eða hvar þetta nú endar).

Heimakvöld er svo ágætt

Dagsverkið náðist: Að sitja sem mest á rassgatinu eftir vinnu, glápa á eitthvað og gera ekki neitt. Svo vel tókst ætlunarverkið að klukkan er rokin upp í hálf þrjú að nóttu til án þess að ég tæki eftir því!

Undanfarna daga (og raunar undanfarna mánuði) hef ég fengið að stinga nefinu inn í það sem fólkið "handan Suðurgötunnar" er að fást við (félagsfræði, mannfræði, þróunarfræði osfrv). Mikilvægasta niðurstaða mín af þessu innliti er sú að ég valdi rétta hlið á Suðurgötunni til að stunda mitt háskólanám! Hin niðurstaðan er sú að á meðan fólk eyðir flest deginum sínum í að lesa fréttir, spjalla við annað fólk, kaupa í matinn, velja klæðnað og fylla á tankinn þá sitja tugir ef ekki hundruðir einstaklinga sveittir við skriftir og reyna draga girðingar á milli mismunandi einstaklinga og búa til hópa, kenningar sem þessir hópar aðhyllast og einhvers konar sögulegt samhengi sem á við hverju sinni.

Ekki að það sé eitthvað sem einkennir háskólanema og félagsvísindakennarana þeirra - við erum öll sífellt að flokka fólk í hópa og smella nöfnum á hugmyndir og hugsanir annarra (t.d. eru þeir til sem vilja bæði eiga kökuna og borða hana sem ég kalla vinstrimenn). Ég mundi samt ekki endast í hinni endalausu ringulreið sem ég fæ á tilfinninguna að félagsvísindin eru. Þar er ekkert "rétt" eða "rangt" og því aldrei neitt sem heitir niðurstaða eða rökleg útkoma staðreynda og huglægra röksemda. Örlítil tilvitnun í því samhengi (mest að gamni samt):

I do not believe it an accident that Karl Marx is considered one of the great hermeneuticians. This century has seen a series of devastating setbacks to Marxism, to its pretensions to "scientific truth," and to its theoretical propositions as well as to its empirical assertions and predictions. If Marxism has been riddled both in theory and in practice, then what can Marxian cultists fall back on? It seems to me that hermeneutics fits very well into an era that we might, following a Marxian gambit about capitalism, call "late Marxism" or marxism-in-decline. Marxism is not true and is not science, but so what? The hermeneuticians tell us that nothing is objectively true, and therefore that all views and propositions are subjective, relative to the whims and feelings of each individual. (#)

Meiri pólitík? Já hví ekki. Stúdentaráð féll í gær í hendur fylkingar sem seinast var við völd á mínum háskólaárum - Röskvu. Örstutt ferðalag á heimasíðu Röskvu leiddi samt í ljós að þótt Röskva hafi ekki verið í meirihluta í Stúdentaráði í nokkur ár núna, og hafi verið í samstarfi með Vöku á nýliðnu kjörtímabili, þá er það nú samt Röskvan sem útvegaði lóð undir stúdentagarða, hækkaði námslánin og skipulagði meðmælagönguna á haustmisserinu. Já það er nú meira hvað stjórnarandstaðan getur komið í verk! Svona eins og að tjah, vera í stjórnarandstöðu á Alþingi í nokkur ár og þegar góðæri skellur á að þakka sér fyrir það á grundvelli afreka í fjarlægri fortíð (rings a bell?). Svona er nú margt skrýtið í kýrhausnum.

Nú að ekki-pólitík!
Tvö verkefni morgundagsins:
- Klára bévítans grein sem strandaði í miðri vinnslu og nú er skilafresturinn kominn óþægilega nálægt!
- Kaupa tvo ef ekki þrjá miða á þorrablótsball Íslendingafélagsins, jafnvel fleiri ef ég man eftir því að hringja í mann eða tvo og athuga stöðuna á þeim. Íslendingar í Köben, þá sérstaklega skiptinemarnir, er ekki endilega skemmtilegasta fólk í heimi alltaf, en aðrir Íslendingar í Köben eru svo ágætir, svona yfirleitt.

Undanfarnar vikur hafa ekki verið það sem gæti kallast vinnulega þær stabílustu. Að einhverju leyti tengist það ákveðinni einhæfni í sumu af því sem ég sit fastur í en ég held að þungi ástæðunnar liggi í öðru. Málið er nefninlega að atvinnuveitandi minn er að drepast úr manneklu en hefur ekki verið nógu duglegur að leyfa starfsmönnum sínum að uppskera ávöxt erfiðisins. Hin íslenska stemming, "núna finnst mér ég eiga inni launahækkun og ætla storma inn á skrifstofu stjóra og heimta hana", er ekki ríkjandi. Einn vísar á hinn sem vísar á annan sem segir að launamál séu endurskoðuð einu sinni á ári og meira að segja kallað "lønregulering" af mörgum sem fá bara sem nemur verðbólgunni undanfarið ár og una því alveg.

Nú er ég ekki Dani og ekki búinn að danskast upp alveg ennþá en samblandið 1) mikil mannekla = enginn er rekinn, og 2) mikil mannekla en enginn er að sjá krónu aukalega á dagvinnukaupið gerir að ég er, og ég játa það, farinn að slaka meira á í vinnunni og vinnuaginn er hægt og sígandi að seitla út um gluggann. Þetta er ekki plan og ekki með vilja gert en þróun sem ég finn að á sér stað. Ég reyni að streitast á móti en sængin virðist bara verða hlýrri og hlýrri með hverjum degi sem líður, og alltaf auðveldara og auðveldara að vaka seint á virkum dögum án samviskubits.

Ég ætti kannski að hrópa á hjálp frá þér, kæri lesandi. Hjálp, hvað get ég gert!?

Nújæja hvað sem því líður er a.m.k. að líða að háttatíma. Yfir og út!

Takk fyrir mig

Fallegu gestirnir mínir nú farnir og þvottavélin byrjuð að hamast á því sem þeir skildu eftir sig. Helgin var í alla staðin mikil snilld og Hlynur og litla systir eiga þakkir skilið fyrir fegurð sína og frábærleika. Stikkorðin...

Superbowl (meira að segja spennandi) - Hong Kong - H&M (þannig séð) - Danni og dúrum-rúllurnar - Danni og drykkjuspilið, og drykkjan, og dettandi - færeysk drusla á Skarv - Barbarnir í fantaformi (andlega).

Man ekki meira sem er góðs viti og til merkis um góða tíma. Á morgun tekur alvara lífsins við með heilum fjórum vinnudögum en vonandi eitthvað aðeins meira.

Miðvikudagur til mikillar þreytu

Mikið var erfitt að fara á fætur í morgun eftir létta ölvun og leiðinleg úrslit í skemmtilegum handboltaleik í gær. Mikið var erfitt að halda fókus í vinnunni. Reyndar tókst það ekki. Hef líklega kostað meira fyrir atvinnurekandann í dag en ég aflaði honum.

Litla systir kemur til Baunalands á morgun og verða þá gestaskipti á hótelinu. Rúmfataskipti, athuga klósettpappír- og handklæðastöðuna og athuga hvort neyðarbirgðir af mat séu til staðar. Allt undir stjórn.

Neisko, var Hillary Clinton harður (og sæmilega sannfærandi) talsmaður þess að senda bandaríska hermenn inn í Írak? Jæja, hún skipti a.m.k. um skoðun, og heppilega svo rétt fyrir kosningar til bandaríska forsetaembættisins. Batnandi mönnum er best að lifa. Meira að segja svolítið diss á Öryggisráð Sameinuðu þjóðanna. Ætli það sé enn í gildi hjá henni? Líklega enn á móti skattalækkunum. Erfið kona að átta sig á, en hvaða kona er það ekki?

Mikið fékk ég létt verkefni um daginn: Skrifa eitthvað neikvætt um R-listann sáluga. Af nægu að taka og ekki einu sinni nauðsynlegt að setja fram efnið á einhvern sérstakan hátt til að gera það krassandi, jafnvel sláandi. Spurning dagsins: Hve mörgum sinnum yfir fjárhagsáætlun fór ljósleiðaraævintýri Reykjavíkur (lesist: hvaða tölu þarf að margfalda kostnaðaráætlunina með til að fá út kostnaðinn)? 3 sinnum, 13 sinnum eða 23 sinnum?

Ætli brennsla mannsins á olíu og gasi verði líka gerð að ástæðu pólskipta á Jörðinni? Ætli vangavelta af þessu tagi hætti að vera talin fáránleg eftir 5 ár eða 10?

Bush eykur herafla Bandaríkjamanna í Afganistan! Nú hlýtur borgarastyrjöldin að taka kipp þar í landi.

Ýmislegt bendir til að ég sé á leið á tónleika með Stuðmönnum og Sálinni í Köben um miðjan mars í vægast sagt fríðu föruneyti. Hressandi tilhugsun.

Superbowl-kvöld í allt öðruvísi fríðu föruneyti er einnig hressandi tilhugsun.

Hvað svo með þorrablótsball Íslendingafélagsins í Köben í lok febrúar? Ég er ekki frá því að það sé ágæt hugmynd.

Næsta góða hugmynd: Fara í háttinn. Langur dagur á morgun.

Endurnýjun

Glöggir menn taka sennilega eftir einhverjum útlitsbreytingum á þessari síðu. Síðan er sem sagt komin inn í næstu kynslóð Blogger.com og enn sem komið er er ég bara mjög hrifinn af því sem ég sé.

Ég ætla að prófa viðhalda tenglalista yfir fólk og sjá hvernig það gengur. Helstu vefsíður sem ég heimsæki eru einnig afhjúpaðar lesendum.

Happy spanking.

Ekki-nöldrið

Seinasta færsla var "nöldrið". Þá er komið að fagnaðarlátunum!

Hótel Geir hýsir nú vænan pilt, hugsjónarmanninn Lárus, á meðan hann kemur sér af götum Kaupmannahafnar og inn í eitthvert húsnæðið. Ljómandi gestur það og hillan mín einu kartoni og líter af vodka ríkari fyrir vikið.

Ákaflega ánægjuleg sending barst mér í pósti og lesefni því nægt í ófyrirsjáanlegan tíma. Eitthvað þarf samt að komast á blað sem afleiðing lestursins en það verður ekkert vandamál.

Núna er vika í að ég liggi heima með hausverk, ógleði í maganum og óljósar minningar af Superbowl-leik næturinnar. Ég hlakka til!

Spurning kvöldsins: Fæst borð á O'Learys annað kvöld? Þarf ég þá ekki að grafa upp svörtu peysuna með íslenska skjaldamerkinu sem hefur vermt botninn á skúffunni síðan Íslendingur á Moose hrópaði "heyyyy ííííslendingur" til mín fyrir að verða ári síðan? Gott ef ég hef ekki haldið mig frá Moose líka síðan þá.

Daði er lentur. Gott mál. Þungur og góður endir á alveg ljómandi degi.

Nöldrið

Ég spurði samstarfsfélaga hvað mun gerast þegar hunsaðar verða nýjar reglur sem banna reykingar í verksmiðju atvinnuveitanda míns til að koma til móts við ný "reykingalög" í Danmörku sem taka gildi í byrjun apríl. Svarið var í formi sniðugrar athugasemdar:

Det er lettere at få tilgivelse end tilladelse.

Sniðug athugasemd því hún er svo sorglega sönn. Oft er léttara að fá fyrirgefnu en leyfi fyrir einhverju, og er það ekki eitthvað sem vekur til umhugsunar? Starfsmönnum verksmiðjunnar verður sagt að þeir megi ekki reykja. Þegar þeir svo brjóta gegn því þá fá þeir líklega fyrirgefnu synda sinna og eftir nógu mörg atvik verður bara byrjað að líta framhjá reykingabanninu. Það er eitt að fólkið í þægilegu og vel launuðu skrifstofuvinnunni vilji reyklausan vinnustað en þegar fílabeinsturninn er notaður til að skima yfir vinnustaði annarra er hætt við að niðurstaðan verði eingöngu íbúum fílabeinsturnsins að skapi. Ég spyr bara; hvaða ónæði kemur af reykingum á 10.000 fermetra verksmiðjugólfi þar sem lofthæðin er vel yfir 10 metrar? Eitthvað meira en sem nemur ósætti allra viðstaddra við óvelkomið bann sem enginn óskaði eftir?

Globalisation is Good - Johan Norberg on Globalization

Föstudagskvöld með Geir

Bara smella hér fyrir örlítið betra útsýni.

Ungur enn!

Ætli ég láti ekki eftir mér eins og eina bloggfærslu núna. Lítið hefur verið um krassandi hráefni í spekingslegar færslur. Dagarnir rúlla framhjá með hóflegu kæruleysi af minni hálfu og febrúar heldur áfram að nálgast. Ekkert mikið um það að segja.

Ég keypti mér vetrarhelda skó um daginn í tilefni snjókomu og slabbs. Þá veit alþjóð það.

Vonandi hefur enginn staðið mig að því að skrifa að skoðanir annarra séu "argasta þvæla" á pólitískt vefrit eða í blaðagrein. Skoðanir sumra eru argasta þvæla, en oft er vænlegra til árangurs að benda á hvers vegna í stað þess bara að fullyrða það.

Svo virðist sem ég sé enn nógu ungur til að tilheyra "ungfrjálshyggjunni" - sjá hér. Húrra! Mér líður eins og einhver sé að spurja mig um skilríki í Ríkinu - ungum á ný! Eða er það einfeldingslegt af mér?

Loksins sé ég skynsamleg skrif (a.m.k. skemmtileg) um miðstöð ungra hryðjuverka- og ólátaunglinga í Kaupmannahöfn, Ungdomshuset: "Nej, disse unge voldelige personer kan få et hus på Grønland eller i det mindste flyttes væk fra boligområder. De har jo gang på gang vist, hvordan de ødelægger og smadrer ting og lemlæster vores gode og dygtige ordensmagt."

Á morgun mun ég sitja ásamt vinnuhópi sem ég tilheyri á fundi allan daginn. Átsj. Ég held að það sé ekki til kaffivél sem getur haldið mér með meðvitund svo lengi. Rúsinan í pylsuendanum er hittingur hópsins um kvöldið - fyrst á bar og svo veitingahúsi - þar sem áfengi og matur verður sett á reikning fyrirtækisins.

"Men nu vil jeg hjem. Jeg gider ikke mere." Ég geri orð Ole samstarfsmanni að mínum hér með!

Dæmigerður Dani

Í dag er fyrsti snjódagurinn, smá frost og örlítil hálka. Hvað gerist? Danir klessa bílana sína! Ekki ódæmigert fyrir Baunana. Allt samgöngunet þeirra fer í algjöra óreiðu á fyrsta hálkudegi.

Letiblogg á laugardegi

Eitthvað hefur farið lítið fyrir skrifum hér í vikunni. Andlega er vinnan, óreglulegur svefn og, fyrir daginn í dag, íbúð í rústi búið að sjúga úr mér orkuna. Ekki hefur rok og rigning hjálpað til heldur. Stemmingin er samt ágæt enda febrúar að nálgast og sá mánuður byrjar með hvelli!

Af laugardegi að vera hef ég gert ótrúlega mikið. Gott hjá mér. Best að halda óbreyttu striki á morgun.

Vinnufélagi minn, giftur maður og margra barna faðir, átti gullmola um daginn: Jöfn skipting á heimilisstörfunum snýst ekki um að gera jafnmikið og konan, heldur jafnmikið og hún, plús allt sem maður gerir sjálfur [t.d. ístandsetja baðherbergi sem hann var nýbúinn að gera]. Hlátur fylgdi þessari athugasemd að sjálfsögðu, auk þess sem ég og annar vinnufélagi þökkuðum fyrir að vera lausir við litla handjárnið sem gullinn hringur á fingri táknar.

Nyhedsavisen er tvímælalaust besta ókeypis-blað Danmerkur og ég segi það ekki bara af því Íslendingar eiga meirihlutann í fyrirtækinu sem á blaðið. Blaðið er til dæmis duglegt að bjóða ólíkum sjónarmiðum á síður þess til að deila beint um það sem oft er bara viðtekið og samþykkt hugsunarlaust (eitthvað sem Danir eru gjarnir á að gera). Dæmi: Fair trade er langt fra fair versus Fairtrade - så absolut fair.

Hvass vindur er eitt það mest óþolandi veðurástand sem ég veit um. Urgh!

Ég er ekki viss um að allir viti það, en ég er anarkisti í hugsjón, hlýðinn þegn í veruleika. Sár veruleiki en það besta sem ég get boðið upp á.

Mælikvarði pólitískrar rétthugsunar hlýtur að springa í komandi forkosningum Demókrataflokksins til forsetaefnis vegna komandi forsetakosninga þar í landi. Í boði eru nokkrir hvítir, miðaldra karlmenn, hvít kona og þeldökkur maður (væntanlega). Ef ég gef mér að hvítu, miðaldra karlmönnunum verður sópað í burtu hið snarasta af því þeir eru, 1) hvítir, 2) karlmenn, 3) bæði 1) og 2), hvor þeirra sem eftir stendur mun þá vinna? Repúblikanar ættu að framkvæma eitt stykki skák mát með því að stilla upp 1) þeldökkum einstakling, 2) konu, 3) einstakling sem sameinar 1) og 2). Þá væri það endanlega tryggt að málefni og hugsjónir væru endanlega vikin fyrir pólitískum rétttrúnaði.

Spurning kvöldsins: Tekst mér að ná nokkrum vinnutímum á morgun, eða tekst mér að sofa út í eitt? Bæði betra, en því miður ekki hægt.

Fyrstir í heimi

Úr grein á innraneti vinnunetsins, einnig að finna í kynningarefni fyrirtækisins:

NKT Flexibles has developed significantly since the company in 1967 developed the first commercial flexible pipe in the world. The technology forming the basis of this novel and innovative product derives from great experience in subsea cable manufacturing. In NKT’s own "history book" you will find the story about how the company in the 1960’ies was contracted to lay a pipeline between Iceland and the Vestmanna Islands. As the pipe was for drinking water and since it was to be laid in the salty ocean neither copper alloys nor could traditional water pipes be used. That resulted in the development of the first commercial flexible pipeline in 1967.

Ísland, best í heimi!

Ábending til ferðalanga

Svo virðist sem flugmiðaútsala Iceland Express hafi náð athygli margra. Ég fagna því ákaft og Hótel Geir hlakkar mikið til!

Hér er hins vegar ábending til ferðalanga (í náinni og fjarlægri framtíð):
Ef þú ert reyklaus, vinsamlegast kauptu (í Leifsstöð!) karton af Marlboro Lights (hvítar umbúðir), og helst þær stuttu (sem eru EKKI merktar sem "Marlboro 100's"). Ég borga í dönskum krónum, í reiðufé, annaðhvort við afhendingu eða skömmu síðar (og eftir atvikum fyrir afhendingu).

Einnig að kaupa hámarks leyfilegt magn af sterku áfengi, helst hreinum vodka (helst bláum Smirnoff eða Eldur-ís) eða gini (Bombay í blárri flösku eða Tanqueray sem er í grænni flösku), og ég kaupi það sem verður eftir eða er ekki drukkið á meðan á dvölinni stendur (ólíklegar aðstæður en fræðilega mögulegar). Ég greiði að sjálfsögðu fyrir í reiðufé og hófleg álagning er ekki litin hornauga.

Mikilvægt að hafa í huga að tollinn þarf að kaupa á Íslandi því á Kastrup er ekki móttöku-fríhöfn eins og á Íslandi.

Fyrirfram þakkir!

Handahófskenndar hugleiðingar

Danir eru skrýtinn flokkur fólks. Núna er sem sagt verið að plana "team building" í mínum hóp/deild/grúppu, og ekki virðist eiga spara neitt til! Einn hópurinn fór til dæmis til Íslands í helgarferð og setti þar með "kostnaðar"þakið við svona lagað í nýjar hæðir. Minn hópur virðist vera tala um skíðaferð til Frakklands í eina helgi. Meira að segja mjög fljótlega, jafnvel innan tveggja vikna. Ótrúleg kvikindi. Hvernig ætli rauðvín smakkist á skíðum? Kannski kemst ég að því fljótlega.

Mér tókst einhvern veginn að krækja mér í augnsýkingu á vinstra auga. Bara væg en samt óþægileg. Sem betur fer er ég snillingur í að fá apótekara til að koma í stað lækna og afgreiddi læknahluta lyfseðilsins með einu símtali sem svo varð að tölvuskeyti á apótekið. Húrra fyrir því að komast hjá biðstofubið á læknastofu!

Ég er víst hluti af hópnum "einfalt fólk" og kvarta ekki yfir því. Stundum verð ég samt voðalega flókinn (og þó) og þá kvartar flókna fólkið. Erfitt stundum að halda jafnvæginu í þessum blessaða netheimi (og raunar í öllum heimum).

Fyrir þá sem hafa áhyggjur af ísbjarnarstofni Norðurheimskautsins þá er ég með huggunarorð fyrir ykkur öll: Ísbirnir eru ekki í útrýmingarhættu!

Hvernig stendur á því að á hverjum einasta fjárans degi er einhver "frétt" um það hvað þessi eða hinn hópur Dana er stressaður og að springa á limminu á meðan miklu hraðara, dýnamískara og kraftmeira Ísland býður ekki upp á eina slíka frétt á rúmum tveimur vikum? Hvernig getur þjóð með 25% fólks á "vinnualdri" utan vinnumarkaðar verið svona stressuð? Kenning stjóra: Danir setja svo strangar kröfur á sjálfa sig, t.d. að allt eigi að vera fullkomið - húsið, fjölskyldan, vinnan osfrv, og það höndla bara ekkert allir. Er til betri kenning?

Little Britain er fyndið.

Árátta Dana fyrir "hóp prófum" er mér alveg ofviða að skilja.

Hérna er danska ríkisútvarpið að segja að frá og með 1. janúar þurfi að vera tölvu-, internets-, farsíma- og útvarpslaus til að losna við afnotagjöldin. Hið nýja danska kerfi er sniðugt fyrir íslenska vinstrimenn í leit að fleiri leiðum til skattheimtu.

Iceland Express heldur sína árlegu afmælisútsölu á flugmiðum á morgun og hvet ég alla sem hyggjast kíkja út fyrir 31. mars að skella sér á hana! Fyrir sjálfan mig passar tímabil útsölumiðanna ekki ýkja vel svo ég sleppi því alveg að reyna að þessu sinni.

Brósa óska ég til hamingju með nýja starfið og sigur í orustu í stríði hans við borgina.

Ahhh... home sweet home

Þá er ég kominn aftur í Holuna mína í Danmörku eftir þægilegustu flugferð ævi minnar (takk Daði!). Á núna aðeins meira tóbak og áfengi en áður, harðan disk troðfullan af efni (bless bóklestur!), brauðrist sem býr til Mikka mús merki á ristaðar brauðsneiðarnar (takk amma!), meira og minna öll föt mín þvegin og samanbrotin (takk mamma!), heilsan í blessunarlegu ólagi eftir gríðarskemmtilegt gærkvöldið (takk Burkni!), í nýju náttbuxunum mínum (takk systa!), og halla mér aftur í sófann með þráðlaust lyklaborð og mús á vömbinni (takk brósi!) með bjór í einni og smók í hinni.

Get ekki kvartað.

Á morgun tekur rútínan við á ný. Keypti 2 kg af nammi fyrir vinnufélagana og kominn með nógu mikið af pappírum til að tala við skattinn um frádrátt af skattstofni vegna greiddra vaxta árið 2006 (eitthvað sem ég hefði viljað vita fyrr að væri hægt!).

Núna er ég loksins orðinn nógu feitur til að geta sagt fitubrandara um annað fólk, þökk sé góðum og yndislega óhollum mat á Íslandi í tvær vikur. Ljómandi segi ég.

Komið hefur í ljós að ég er líklega best geymdur í útlandinu ef ég ætla mér að senda fleiri greinar um stjórnmál í íslensk dagblöð. Kannski maður láti berja úr sér þessa pólitísku áráttu einhvern daginn en enn sem komið er er nóg af henni eftir.

Gestir eru þegar byrjaðir að skrá sig til leiks fyrir vormisseri árið 2007 og ekkert nema gott um það að segja. Hótel Geir er alltaf opið fyrir gott fólk!

Yfir og út!

Danmark Survivor Guide

Nokkrum sinnum hef ég verið spurður að því hvernig stuttbuxnastrákur eins og ég get búið í "sósíalísku" landi eins og Danmörku, með háum sköttum og miklu skrifræði. Spurningin er vandasöm því Danmörk er ekki eins sósíalísk og margir halda, til dæmis miðað við Ísland, en auðvitað eru skattar háir og lestarkerfið ónýtt og það allt. Ég ætla samt að reyna svara spurningunni með örlítilli upptalningu. Tónninn er súr og bitur en það er bara til að ná fram ákveðinni stemmingu.

Danir eru einfeldingar: Danir hafa mikið álit á sjálfum sér, telja sig vera með besta velferðarkerfið, öflugasta atvinnulífið, liprustu almenningssamgöngurnar, góða spítala og skóla, fallegasta miðbæinn, bestu kaffihúsin, fallegt tungumál, gjafmildustu þróunaraðstoðina, bestu orkumálastefnuna og svona má lengi telja. Ekkert af þessu er satt, en að Daninn trúi því lýsir honum svolítið. Danir eru einfeldingar. Með því að hafa það stanslaust í huga (sérstaklega þegar dagblöðin eru lesin) er hægt að umbera hina dönsku þjóð, jafnvel hlægja að henni.

Danir vilja gleyma hversdagsamstrinu: Dananum finnst almennt svo leiðinlegt að vinna og sinna hinu daglega hversdagslífi að hann vill helst aldrei vera án aðgengis að áfengi og tóbaki til að brjóta upp líf sitt. Fyrir Íslendinginn mig kemur þetta fram í ódýrara áfengi (að jafnaði þriðjungur íslensks verðlags) og tóbaki (um helmingsverð m.v. Ísland) sem er mjög jákvætt fyrir Íslending eins og mig. Við vitum jú öll að fyrir Íslendinginn er bara tvennt að sækja í Danmörku: Barnabætur og ódýrara áfengi.

Dönum leiðist útlendingar: Þótt atvinnuleysi sé lítið í Danmörku núna, og uppgangur í hagkerfinu mikill, þá gleyma Danir seint stjórnarárum vinstrimanna þar sem hvert starf skipti máli og góðæri voru skammtímauppsveiflur á langri niðursveiflu. Þeir líta á útlendinga sem aðskotadýr sem vilja "stela" störfum, og þurfa sífellt að minna sig á að það er nóg af störfum í Danmörku núna, jafnvel meira en Danir geta séð um einir. Þeir minna mig oft á að ég er ekki Dani, og ég svara í sömu mynt og minni á að þeir eru ekki Íslendingar. Svoleiðis svar virkar fínt á Danann því þá veit hann að mér gæti ekki verið meira sama, og virkar á mig til að minna mig á uppruna minn því annars er hættan sú að ég danskist of mikið upp og geri mig þar með óalandi á íslenskum vinnumarkaði í framtíðinni.

Danmörk er stutt frá Íslandi: Ágæt leið til að tolla í Danmörku til lengri tíma er að rifja upp að það er stutt til Íslands þar sem starf í banka eða á verkfræðistofu bíður manns (sic). Þar með hverfur öll innilokunarkennd og hugsun um að maður sé "fastur" í útlandi. Danmörk er líka stutt frá meginlandinu ef svo færi að atvinnuleysi dytti niður fyrir 15% hjá ungu fólki einn daginn, en ég geri nú ekki ráð fyrir því á minni lífstíð.

Danmörk er fjölmennari en Ísland: Einn stærsti kostur Danmörku fyrir mig er sá að Danmörk er fjölmennara land en Ísland og mun auðveldara að hverfa í fjöldann (þetta gildir auðvitað um næstum því öll lönd í heimi). Á Íslandi þarf ekki annað en að reka við á skemmtistað og alþjóð veit, og í litlu landi er alveg hræðilega auðvelt að verða "þekktur" fyrir eitthvað, og lenda þar með á milli tannanna hjá fólki. Í Danmörku er hægt að komast upp með miklu meira en á Íslandi, og Íslendingar virðast almennt meðvitaðir um að það sem gerist í útlandinu helst í útlandinu. Margar af mínum bestu minningum frá Danmörku eru verndaðar af þeim þagnareið!

Lýkur þar með minni upptalningu. Ég vona að ég hafi náð að halda tóninum súrum og bitrum!

2007

Seinasta helgi ársins var hressandi. Fullur af hori og slími, hausverk og oft iðraverkjum reyndi ég að hella í mig áfengi við eins mörg tilefni og með eins mörgu fólki og heilsan leyfði. Ekki toppframmistaða en í góðu lagi.

Núna er ein helgi eftir á Íslandi og nokkrir virkir dagar fyrir hana. Stefna virku daganna er að halda uppi 10 tíma svefnmeðaltali á sólarhring að minnsta kosti og skoða vinnupóstinn í mesta lagi einu sinni á dag. Þeir sem vilja gera tilraun til að rífa mig úr sófanum er auðvitað velkomið að reyna það og mega alveg búast við jákvæðum viðbrögðum en frumkvæði er í algjöru lágmarki, því miður (eða sem betur fer?). Framkvæmdaglöðum, ofvirkum einstaklingum ætti að reynast þetta létt verk, svo dæmi sé tekið.

Engin áramótaheit strengjast hjá mér frekar en fyrri ár. Eitt finnst mér samt vera ljóst: Ég mun ekki eyða öllum mínum fríum á Klakanum á þessu ári. Jólin jú, og mjög líklega eitthvað stopp á Íslandi í sumar, en ekki mikið meira en það.

Ég ætla mér t.d. á Ólafsvöku í Færeyjum, heimsækja til frænku mína í Berlín og jafnvel skreppa til Svíþjóðar ef góð ástæða til þess kemur upp. Eru það ekki ágæt áramótaheit?

Svo er líka að vona að fólk haldi áfram að láta sjá sig í Köben, gista á Hótel Geir og drekka bjór með mér. Hver ætlar að gera það að sínu heiti?

Helgi dauðans

Helgin er hafin og sú verður hressandi.

Í dag:
Kaffihús - frændsystkynapartý - partý hjá Hlyn - partý í Þingholtunum? - bærinn (Barinn?).

Á morgun:
Mikill uppsetningardagur með systkynum og mömmu heima hjá mömmu - innflutningspartý - bærinn.

Á gamlársdag:
Borða hjá mömmu - brenna - horfa á flugelda - partý?.

Nýársdagur:
Matur hjá pabba.

Hljómar eflaust ekki mjög þétt planað í eyrum 300%-planaða fólksins en mér þykir nóg um. Lifrin verður kvödd með kveðjuathöfn í kvöld, kreditkortið nær líklega bræðslumarki og líkaminn allur sendur 50 ár fram í tímann.

Tuðgáttin opnuð

Íslendingar eru ótrúlega duglegir við að sætta sig við eitthvað sem er klárlega ekki vilji þeirra. Fyrir ferðamanninn mig er þetta augljóst hvað varðar ótrúlega margt. Dæmi verða nú tekin:

Áfengisverð og fyrirkomulag áfengissölu
Enginn hefur sérstaklega fyrir því að verja fyrirkomulag áfengissölu á Íslandi nema sjálf áfengisverslun ríkisins. Þeir sem beinlínis styðja fyrirkomulagið hafa verið þagaðir í hel og í raun bíða bara allir eftir því að ríkið drífi í lagabreytingu og komi áfengi á hillurnar við hlið annarra löglegra neysluvara.

Íslendingar sætta sig samt við ástandið. Þeir láta smala sér inn í þessar sérstöku áfengisverslanir og borga uppsett verð til að eignast vökvann góðan. Í staðinn skera Íslendingar óhikað niður í öðrum útgjaldaliðum, t.d. með því að ferðast minna, endurnýja fataskápinn hægar og borða ódýrar.

Fríhöfnin er svo önnur hlið á sama máli. Fullorðið fólk hlaupandi um og spurja hvað megi kaupa mikið áfengi og tóbak og fyllir rækilega upp í kvótann í hverri ferð. Af hverju leggur fólk þetta á sig og steinþegir svo um fáránleika kerfisins þegar heim er komið? Er þetta falið sjálfshjálparnámskeið fyrir Íslendinga - að láta þeim líða svo sérstökum af því þeir en ekki allir aðrir eiga líter af vodka sem fékkst á 1000 kr?

Opnunartímar skemmtistaða
Íslendingar hrósa sér gjarnan fyrir gott næturlíf, þá sérstaklega í Reykjavík. Opnunartímar á virkum dögum eru samt fyrir neðan allar hellur. Þeir eru beinlínis til þess fallnir að þjappa djamminu saman á tvö kvöld í vikunni (með tilheyrandi álagi á allt sem tilheyrir eftirliti og umsjón með næturlífinu), drepa niður löngun ferðamanna til að kíkja í bæinn utan álagstímanna um helgar (látið mig þekkja það!!!) og draga óþarflega úr viðskiptum við miðbæinn sem er varla það besta sem sá bæjarhluti þarf að þola.

Hrósið
Íslendingum til hróss má samt segja að þeir eru mjög kröfuharðir neytendur (a.m.k. í orði), nýjungagjarnir (a.m.k. í verki), alveg óhræddir við að hugsa stórt og ákaflega ánægðir með að vera þjóð vinnandi fólks en ekki samansafn sósíalista að heimta köku sem einhver annar bakaði.

Áfram Ísland!

Jólakveðja

..í boði Jennu.

Ævintýri og afslappelsi

Þá er maður mættur á Klakann og það tók svolítið á. Ferðalagið hófst með sex klukkutíma seinkun á flugvélinni sem þýddi að ég var ekki lentur fyrr en klukkan sex á fimmtudagsmorgni (þá bæði ölvaður, þunnur, þreyttur og stirður). Fyrir vikið var ég hálfvindlaus í gær. Náði samt að afgreiða eitthvað í jólagjafadeildinni þökk sé honum bróður mínum. Um kvöldið tók við afslöppun með henni móður minni á meðan hávaðasamt rokið úti drap alla lyst til að fara í bæinn og sinna þar hinum mikla fjölda fólks sem var úti á lífinu. Ég er samt nokkuð viss um að það komi djamm eftir þetta djamm.

Í dag þarf ég bara að græja eina til þrjár jólagjafir, hafa uppi á einum svefnpoka, skreyta jólatré, hjálpa örlítið við tiltekt og drekka bjór á Laugarveginum í kvöld. Ekkert til að hafa áhyggjur af.

Ísland nálgast

Nú styttist í flugið til Íslands. Lending rétt eftir miðnætti (í kringum hálf-eitt leytið). Sennilega er ekki skynsamlegt að plana eitthvað djamm sökum gríðarlega lélegra og lögbundinna lokunartíma í Reykjavík á virkum dögum og ég verð aldrei kominn á höfuðborgarsvæðið fyrr en um 1-2 leytið hvort eð er. Jæja það er í lagi.

Símanúmerið verður væntanlega hið gamla og góða 6948954. Ég held að ég hafi fundið rétt SIM-kort í morgun.

SJÁUMST!

Hrós dagsins

Eftirfarandi er ekki meint sem kaldhæðni á neinn hátt.

Hrós dagsins frá Daði og Fjóla fyrir mikla og góða gagnrýni á oft og tíðum bloggleg og yfirborðskennd skrif mín á þessa síðu. Aðhald er gott og það er svo sannarlega til staðar hér. Ég býst ekki við því að yfirborðskenndum pirringsskrifum fækki, en kannski ég fjölgi færslum sem eru aðeins efnislegri, ítarlegri og kjötmeiri, og verða kannski til þess að eitthvað gerist, en látum tímann leiða það í ljós.

Aðgerð!

Innblásinn af rassskelli ætla ég að nefna dæmi um eitthvað sem mér þykir mikið þarfaþing að verði framkvæmt, og gera mitt besta til að útskýra það án þess að setjast í stól þingmanns sem þykist vita hvað er öllum fyrir bestu. Hendi þessu út og sé hvað gerist...

Núllun skatta á fyrirtæki og fjármagn
Um áramótin lækka skattar á vinnulaun á Íslandi, og persónuafslátturinn hækkar. Þetta kemur öllum launþegum til góða og er bara hið besta mál. En af tvennu illu, skattur á hagnað fyrirtækja og skattur á launatekjur einstaklinga, er mikilvægara að hið fyrrnefnda víki, nefninlega skattarnir á hagnað fyrirtækja og um leið á fjármagnstekjur af öllu tagi.

Ástæðurnar eru margar. Skattar á fyrirtæki og fjármagnstekjur er fé sem er dregið út úr þeim hluta hagkerfisins sem byggir upp fyrirtæki og gefur öðrum færi á að auka við sig hlutafé og byggja sig þannig upp. Fjárfestar, kapítalistarnir, eru þeir sem hafa sparifé til ráðstöfunar, og þeir vilja ávaxta það. Með því að skattleggja fjármuni þeirra, kapítalið, og hagnaðinn sem má vænta af fjárfestingum þeirra, er hætt við því að færri leggi út í að fjárfesta - færri vilja leggja fjármuni sína undir þegar skatturinn er hærri. Hið sama má segja um húsnæðisverð - það lækkar þegar eignaskattar eru orðnir hluti af fjárhagsáætluninni. Markaðurinn gefur eftir þegar ríkið sækir fram. Þetta gildir almennt.

Skattar á hagnað fyrirtækja og fjármagnstekjur hafa með öðrum orðum þau áhrif að fé leitar síður inn á markaðinn, rennur síður í hlutafé í fyrirtækjum og síður í sparnað almennt. Það sem gerist er að fé leitar í skjól, fjárfestar reyna að verja fjármuni sína gegn skattlagningu. Sumir flytja það til útlanda, aðrir binda það í verðtryggð spariskirteini og hjálpa þannig ríkinu við að auka ráðstöfunarfé sitt og byggja enn eina brúna eða bora enn eitt gatið í fjallið eða dæla því í þær botnlausu hítir sem ríkisreksturinn heldur utan um, heilbrigðiskerfið þar fremst í flokki.

Skattar á fjármagnstekjur valda því með öðrum orðum að fé sem alla jafna myndi leita til fyrirtækja í formi hlutafjár minnkar, og það dregur úr þrótti markaðarins. Sprotafyrirtæki líða fyrst allra - þau reyna að draga til sín áhættufjárfesta sem vænta mikils ágóða í skiptum fyrir mikla áhættu. Stöndug fyrirtæki sem vilja í útrás og uppbyggingu þurfa að sætta sig við minna aðgengi hlutafjár sökum tregðu fjárfesta. Fyrirtæki reyna líka sjálf að minnka skattgreiðslur sínar með því að auka kostnað og þannig minnka hagnað - skjóta sig í fótinn með því að minnka fýsileika sinn sem fjárfestingar í augum fjárfesta, en reyna þó að skila hagnaði í samræmi við það sem það borgar sig miðað við kostnaðinn vegna skattgreiðsla af honum.

Skattar á fjármagnstekjur hafa líka skaðleg áhrif á hinn almenna launþega sem vill leggja fyrir. Ríkið býður núna upp á að leggja aukalega fyrir í séreignarlífeyrissjóð og draga framlagið frá skattstofni. Að leggja meira fyrir í lífeyrissjóð er samt bara ein leið af mörgum til að leggja fyrir, og með því að veita skattahlunnindi fyrir því en ekki öðru er orðin til neyslustýring - tilbúin leið til að laða fólk í sparnað. Þar að auki gefur þetta lífeyrissjóðum óþarflega mikið vald sökum þess hve mikið fé þeir fá í sjóði sína (því svo margir eru að reyna forðast skattlagningu á sparnað sinn). Í stað þess að einstaklingar fjárfesti í fyrirtækjum og geri kröfu um arðgreiðslur þá er þetta vald sett í hendur örfárra stórra lífeyrissjóða sem þannig verða stórir spilarar á hlutabréfamarkaði á meðan einstaklingar sitja heima og vona að sjóðirnir taki réttar ákvarðanir fyrir sína hönd. Ríki í ríkinu ef svo má segja. Ekki bætir úr skák að bankar hafa oft fjárfestingar lífeyrissjóða á sinni könnu og þannig eru orðin til hagsmunatengsl sem eru ekki endilega alltaf í hag lífeyrisþega.

Af þessum ástæðum og fleirum finnst mér ljóst að skattar á fjármagnstekjur og hagnað fyrirtækja séu lítið annað en neyslustýring sem letur fyrirtæki til að skila hagnaði, minnkar vald einstaklingsins á hlutabréfamarkaði, eykur vald lífeyrissjóða og banka, dregur úr fjárfestingum, veldur því að fjárfestar fjárfesti minna og skjóti fé sínu frekar undan skattayfirvöldum í staðinn, dregur úr möguleikum fyrirtækja til að afla sér hlutafjár, minnkar möguleika nýrra fyrirtækja á að laða til sín áhættufjármagn, minnkar samkeppni um fjármagn og þar með samkeppnina um að ávaxta það sem best, gerir stjórnmálamenn óþarflega stóra leikmenn á markaði því þeir eru jú þeir sem fá skattana til ráðstöfunar í samkeppnislausan ríkisreksturinn, minnkar vægi einstaklingsins á markaði og vald hans yfir eigin sparnaði og dregur úr hvata hans til að spara og fjárfesta, og síðast en ekki síst: Dregur úr þrótti hins frjálsa markaðar til að skapa auð, störf og bæta framlegð, og ver fyrirtæki fyrir því að þurfa berjast um takmarkað vinnuafl, og þar með hægir á hækkun launa sem annars myndi fylgja aukinni samkeppni um starfsfólk.

Það er seinasti punkturinn sem er sá mikilvægasti. Skattar á fjármagn og hagnað fyrirtækja veldur því að tækifærin sem við einstaklingarnir höfum til að láta fyrirtæki slást um okkur með hærri launum, bættum aðbúnaði og betri vinnu eru færri en ella. Með því að afnema skatta á fjármagn og hagnað fyrirtækja er verið að gera okkur einstaklingana verðmætari, og það hlýtur að vera eitthvað til að stefna að.

Fjas út í eitt

George W. Bush var kjörinn forseti árið 2000 og fram á árið 2004 jókst útblástur gróðurhúsalofttegunda í Bandaríkjunum um 2,1%. Á sama tíma jókst útblásturinn um 4,5% í Evrópusambandsríkjunum 15. Það væri gaman að heyra hvað vinstripressan í Evrópu kallar Evrópusambandsríkin nú þegar það liggur fyrir að þau hafa aukið útblásturinn tvöfalt meira en Bush. Þetta gerðist þrátt fyrir meiri hagvöxt og tvöfalt meiri fólksfjölgun í Bandaríkjunum en Evrópu á þessum tíma. (#)

Alltaf gaman að geta slengt fram tölum sem ganga þvert á goðsagnir umræðunnar en að sama skapi alveg innihaldslaust. Menn geta jú valið og hafnað tölum. Tölurnar sem ég valdi núna hefðu t.d. ekki birst hérna ef þær hefðu verið á hinn veginn. Þá væri goðsögnin sönn og ekkert gaman.

Ýmsir mælikvarðar efnahagslegs frelsis (1 2 3) væru sömuleiðis vopn í höndum vinstris frekar en hægris ef hægt væri að sýna fram á að líf lengjast og batna þegar efnahagsfrelsi er traðkað niður af ríkinu. Vinstrimenn reyna í staðinn bara að labba í kringum þá neikvæðu mynd sem ákveðin tegund tölfræði sýnir hugmyndafræði þeirra í ,t.d. með því að blanda saman hugtökunum "fátækt" og "jöfnuður" með því að nefna Gini-stuðulinn sem einhvers konar mælikvarða á lífskjör og velsæld). Einnig að misskilja t.d. það sem raun og veru er mælt þegar reynt er að troða efnahagsfrelsi inn í tölulegan kvarða. Dæmi:

Land A er með galopið hagkerfi, engar viðskiptahömlur, engar reglur, enga opinbera staðla, engar opinberar kröfur á eitt né neitt í viðskiptum, sterkt dómsvald, vel varinn eignarrétt. Fær fullt hús stiga á mælikvarða efnahagsfrelsis hvað þetta varðar. Leggur hins vegar 99% skatt á öll fyrirtæki og fær botneinkunn þar.

Land B er með víggirt landamæri. Ekkert fer inn eða út, hvorki fjármagn né varningur. Allt sem er framleitt innan landamæranna er háð ströngustu skilyrðum og er umvafið miklu skrifræði. Fær lélegustu einkunn hvað þetta varðar. Hins vegar er 0% skattur á fyrirtæki. Toppeinkunn þar.

Hvernig ætla menn sér að bera þessi tvö lönd saman og fá einhverja skynsamlega niðurstöðu? Það er ekki hægt. Samt er það gert. Vegna þess að það er gert trúa sumir að skattbyrði Svíþjóðar sé ekki til vandræða fyrir hagkerfið þar, af því efnahagsfrelsi "mælist" þar mikið. Einnig eru þeir margir sem skilja ekkert í því af hverju Danmörk og Ísland "mælast" of með svipað mikið efnahagsfrelsi þegar svo margt skilur hagkerfi landanna að. Það er vegna þess að Ísland skorar hærra en Danmörk í skattbyrði en lægra í frelsi til viðskipta við útlönd og þannig útjafnast munurinn. Svo er verið að bera þessi lönd saman með einni tölu!

Sveiattan segi ég. Meira segi ég samt ekki í bili.

Ertu sleipur í dönsku?

http://www.liberator.dk/art-detail.asp?A_Id=797
Hressandi lesning. Ég kalla mig meðhöfund en lengra nær það ekki.

Handahófskenndar hugleiðingar í amstri dagsins

Mánudagur:

Í dag er pappírsvinnudagur mikill í vinnunni. Þreyta og pappírsvinna er ekki góður kokkteill.

Lýðskrum dagsins?

Nú virðist "félagsmiðstöðin" Ungdomshuset í Kaupmannahöfn endanlega hafa tapað því almenningsáliti sem það hafði eftir ofbeldisfull og eyðileggjandi mótmæli á laugardaginn. Mjög gott.

Nú leitar atvinnuveitandi minn að nýrri manneskju í móttökuna. Ég býð mig kannski fram í ráðningarnefndina. Mitt mottó yrði þá: Allt nema fagleg ráðning!

Hvor hópurinn fær fleiri og hærri styrki: Sá sem baular í kór með stjórnmálamönnum, eða hinn sem gerir það ekki?

Heimasíða dagsins: IceAgeNow.com, upphafið að næstu maðurinn-er-að-breyta-loftslagi-Jarðar-hrinu fjölmiðla. Ég bíð vægast sagt spenntur.

Þá er kannski að koma tími fyrir smá aktion í Kaupmannahöfn.

Alzheimer er viðurstyggilegur sjúkdómur.

Átakið "Gera Ole stressaðan" virðist vera nálgast markmið sitt: Að gera Ole stressaðan.

Forritarar í iðnaði sveigjanlegra röra (e. flexible pipes) eru ekki mjög frumlegir þegar kemur að nafngift. Á mínum vinnustað er notast við forritin Flexcom, Orcaflex, Bflex (þar sem einn af undirhlutunum kallast Pflex), Pipeflex, Eflex og aðstoðarforritið Scypeflex. Mikið flex í gangi sem sagt, en minni kynþokki.

Þá hafa eftirlegukindurnar á vinnustaðnum, ég meðtalinn, pantað pizzu sem ætti að koma von bráðar. Ljómandi, hvetjandi, nærandi og seðjandi allt í senn. Framleiðni hefur samt verið af gríðarlega skornum skammti í dag, að hluta vegna eðlis verkefna og hluta vegna lítils nætursvefns, en nú tekur galsinn við!

Þriðjudagur:

Það er nú meira hvað sumar vefsíður eru hægar, og fara íslensku fréttasíðurnar þar fremstar (aftastar réttara sagt) í flokki.

Litli pirraði stuttbuxnastrákurinn í mér fer núna í smá ham...
Einstaklingar slást. Ríkisstjórnir fara í stríð.
Einstaklingar stunda frjáls viðskipti. Ríkisstjórnir skattleggja.
Einstaklingar semja sín á milli. Ríkisstjórnir setja lög og reglur.
Einstaklingar veita aðstoð. Ríkisstjórnir stofnanavæða vandamál.
Einstaklingar hafa réttindi sem takmarkast eingöngu af athafnafrelsi og eignarétti annarra einstaklinga. Ríkisstjórnir búa ekki við slíkar takmarkanir.

Mikið í gangi á skrifstofunni í dag. Allt að farast úr stressi og álagi en samt ræður jólaskapið ríkjum. Skemmtileg blanda sem hugsanlega skýrist af flóðbylgju piparhneta (pebernødder), piparkaka, sælgætis og ávaxta, auk jólaskrauts og kertaljóss (þó ekki í mínu nágrenni!).

"Ertu búinn að fitna?" var spurning sem ég fékk um daginn. Já vetrarforðinn er kominn á. Hið besta mál segi ég.

Hvernig veit maður að ákveðinn einstaklingur á a.m.k. þrekvaxna kærustu?
Fyrsta vísbending: Þegar saga sem hann segir, og hefur kærustuna sem aðalsöguhetju, inniheldur setninguna, "..og svo pantaði hún bara stærsta borgarann eins og venjulega...".
Önnur vísbending: Sjálfur einstaklingurinn telst seint með grennri mönnum.

Jæja heimferð nú eftir þokkalega framlegð í dag.

Hverju missti ég af?

Síðan hvenær eru Stalín, Maó, Kastró, Hitler, Frankó, Tító og Mussólíní ekki alræmdustu einræðisherrar samtímans? Pinochet er vissulega meðlimur þessa ófrýnilega hóps en efstastiginu nær hann varla.

Fjasað á sunnudegi

Það er svo óendanlega margt sem hægt er að fjasa yfir. Og út af fyrir sig er ekkert við slíku fjasi að segja, það er oft skiljanlegt og líklega taka allir þátt í því upp að vissu marki. Hins vegar verður fjasið að töluvert alvarlegu vandamáli þegar menn láta sér ekki nægja að fjasa, eða kvarta, eða jafnvel að samþykkja eitthvað á húsfélagsfundum. Þegar skortur á umburðarlyndi er orðinn svo alger að menn eiga sér þá ósk heitasta að lögum verði breytt til að þeir geti gengið á rétt annarra og bannað þeim að reykja, sjóða skötu, setja á sig ilmvatn, eða hvað það nú er sem mönnum dettur í hug, þá er rétt að fara að vara sig. (#)

Heyr heyr! Annars á ég nú eitthvað örlítið fjas á bls 12 í Fréttablaðinu í dag - sjá hér (vefblað) eða hér (bara greinin). Gríðarlega ósexý skrif (og mynd!) en líka fyrst og fremst ætlað einum lesanda.

Neisko, var atvinnulaust ungt fólk sem hefur til í ákveðnu húsi (ranglega nefnt "félagsmiðstöð") í Kaupmannahöfn með vesen í nótt? Vitaskuld með tilheyrandi yfirgangi lögreglu sem vill ekki að rúður séu brotnar og almenningi ógnað. Mikið er erfitt að vera atvinnulaus iðjuleysingi núorðið.

Helgarplön mín voru ekki mikil og merkileg. Aðallega að sofa út og gera lítið. Náði að láta rýja á mér kollinn í gær (og ekki var klipparinn að spara skærin!) og lít á það sem gott dagsverk. Í dag ætlaði ég kannski að skreppa í búðir eftir jólagjöfum eða uppí vinnu en ég held ég geri hvorugt. Reyni kannski að taka til! Já, kannski það. Nægur verður hasarinn samt í vikunni þar til ég flýg á Klakann á fimmtudagskvöld, sama hvað ég geri í dag. Því er um að gera að gera ekkert á meðan ég get.

Núna lítur loksins út fyrir að veturinn sé að koma til Kaupmannahafnar með lækkandi hitastigi og hugsanlega einhverjum snjó. Þótt ekki væri nema til að drepa daglegar "fréttir" í blöðunum um nýútkomnar skýrslur um loftlagsbreytingar af mannavöldum verður það gríðarlegur léttir. Ég fæ þá líka fleiri tækifæri til að vera í ógurlega þykku stormúlpunni minni án þess að hreinlega svitna í henni. Já og kasta snjóbolta inn um opnar svalir nágranna sem spila háa tekknótónlist á kvöldin. Gott mál í alla staði.

En sem sagt, ég lendi á Íslandi á fimmtudagskvöldinu (réttara sagt aðfararnótt föstudags kl 00:20+seinkun!) og í augnablikinu er planið að fara á djammið fljótlega eftir það. Verður eitthvað annað í gangi en próflokaball háskólanema á Hótel Íslandi með Sálinni?

Milton Friedman snýtir sér í íslenskum vinstrimönnum

Vel klukkutímans virði. Einnig aðgengilegt hér og vistanlegt héðan (með því einu að smella á tengilinn). Njótið vel!

Úr aðsendri grein í Nyhedsavisen

Kampen for de fattige har ført til lige så mange uretfærdigheder som kampen for at beholde status quo. Pinochet stod bag en række koncentrationslejre, men det gjorde Che Guevara - helten på millioner af t-shirts og plakater verden over - også.

Hvað ætli þessir pjakkar segi við svona tali um hetjuna sína Che?

Update: Let's find out!

Langblogg á mánudagskveldi

Daninn er að rækta úr mér Íslendinginn í stórum stíl núna. Ég er byrjaður að fara heim á skikkanlegum tíma og samviskulaust "sulta" mörg verkefni sem margir bíða eftir að verði leyst af því ég er búinn að vinna mína tíma þann daginn. Hræðilegt ástand satt að segja! Verð að taka mig saman í andlitinu (þarna fengu margir brandara í hausinn) og byrja vinna yfir mig aftur. Annað er auðvitað bara rugl.

Jæja, þá fór maður loksins yfirum með mörgum orðum, tenglaregni og harðorðum fullyrðingum. Tíminn mun leiða í ljós hver viðbrögðin verða.

Að allt öðru...

Nú vita allir Íslendingar að Baugur og félagar helltu sér út í dagblaðastríðið í Danmörku. Færri vita líklega að viðskiptahugmynd Fréttablaðins - að dreifast í hús endurgjaldslaust á hverjum morgni - tók Danina með buxurnar gjörsamlega niðrum sig. Tvö blöð spruttu upp úr þurru þegar þetta fréttist og Fréttablað Danmerkur (Nyhedsavisen) byrjaði því tilvist sína í bullandi samkeppnisumhverfi. Áhrifin hafa verið stórkostleg. Áður fyrr stóð valið á milli tveggja "götublaða" (sem er bara dreift í strætó og á lestarstöðvum), bæði troðfull af endursögnum frá fréttaskáldsögufyrirtækinu Ritzau. Í raun tvö blöð með sömu fréttirnar (þó örlítið mismunandi áherslur á mikilvægi þeirra og örlítið mismunandi sérflokkar innan þeirra). Núna hafa fæðst þrjú ný blöð sem vilja í raun og veru finna eitthvað fréttnæmt sjálf og skrifa sínar eigin fréttir. Ég hef blaðað í þeim öllum og finnst þau öll vera töluvert betri en götublöðin. Fyrir hægrisinnaðan pjakk eins og mig finnst mér Fréttablað Danmerkur þó standa upp úr. Þeir eru gagnrýnir og kokgleypa ekki alveg jafnhratt því sem læðist úr munni stjórnmálamanna. Enginn er fullkominn en Fréttablað Danmerkur er að mínu mati nær því en þessi vinstrisinnaða leðja sem flæðir út úr snípsleikjum Ritzau. Þá er það skjalfest.

Orðin "krútt" og "yndi" streyma núna inn á athugasemdir á þessari síðu. Ég krefst þess að þessi orð séu hundsuð og að ég verði áfram þessi ofursvali og harði nagli sem allir vita að ég er.

Ný matmálsstefna í hádeginu: Hætta að drekka vatn í miklum mæli.

Jólagjöf vinnunnar var færð okkur í dag. Valið stóð á milli þriggja gjafa og ég valdi þá sem samanstendur af 6x66cl Blue Mountain Stout auk einhvers trékassa undir þá (merkjavara, að sjálfsögðu). Þetta fjáraustur í jólagjafir er auðvitað eitthvað sem telst til frádráttar af bæði mínum launum og hagnaði fyrirtækisins, en ef þeir halda að svona gjafaregn haldi í starfsmenn og laði aðra að þá þeir um það. Fyrir mitt leyti held ég ekki. Vonandi fengu þeir a.m.k. vænan afslátt af bjórnum í skiptum fyrir auglýsingagildið, þótt ég hafi ekki hugmynd um hvar ég ætti að kaupa fleiri ef ég ánetjaðist bragðinu (og 6,6% styrkleikanum).

Voðalega hljómaði þetta samt neikvætt og nöldurslegt? Það var kannski ekki ætlunin. Jú, að vissu leyti samt. Jæja, engin niðurstaða hér og nú.

Dexter þáttur 11 dottinn inn og sængin kallar. Yfir og út!

Helgi nú á enda er

Gríðargóð helgi nú að baki. Hún verður að hluta tekin í stikkorðum:

Ingimar er ómótstæðilegur, Ósk sömuleiðis, Stebbi er sífallegur (nýyrði dagsins), Tívolí er svo ágætur staður, julefrokost var með eindæmum skemmtilegur (gylltur kjóll á Document Controller já takk), Signe og Ole og ölvun og Wall Street, Danir drekka lítið og hægt en verða mjög fullir og hressir, engin Kolla Solla, sunnudags-Moose er ágætur, fallega fólkinu fjölgar senn.

Nóg af þessu.

Mikið var ég að koma mér í leiðinlega aðstöðu millimannsins um helgina, en sumt verður samt að gerast og gerast með minni hjálp, með fullu samþykki mínu eða ekki.

Önnur og mun ánægjulegri hjálp var þegin af mér rétt í þessu. Sumu fólki er bara hrein ánægja að gera greiða. Jafnvel svo að það að ég megi gera greiðann er greiðasemi við mig.

Framundan er löng vinnuvika og næsta helgi verður þurr segi ég.

Klipping nálgast.

Nóttin er komin. Bless í bili.

Gula slangan

Hér sést inn í eina af þessum gulu slöngum sem borga launin mín. Gríðarlega spennandi ekki satt!? Já, mig grunaði það.

Þriðjudagur til þreytu

Í dag er greinilega dagur sem á að fara í taugarnar á mér. Samstarfsfélagar eru síkjaftandi í kringum mig, stundum um stress, stundum um eitthvað vinnutengt, stundum um eitthvað úr einkalífinu, stundum sín á milli og stundum í síma. Þökk sé háværri tónlist í heyrnatólum tekst að útiloka lætin en gallinn er sá að það er alltaf einhver að reyna segja mér eitthvað og heldur að ég heyri. Hef þó leiðrétt það hér með.

Mér sýnist í fljótu bragði að hvorki meira né minna en þrír mismunandi menn vilji ákveða hvað ég eigi að gera í vinnunni, og allt á sama tíma helst. Þá er nú gott að vita hver af þeim ræður formlega og bara salta óskir hinna. Gott fyrir taugarnar en ekki samviskuna.

Núna er ég virkilega byrjaður að hlakka til að ákveðinn samstarfsmaður fari heim. Hann er búinn að fjasa í öðrum samstarfsaðila í klukkutíma samfleytt um hvað virkar og hvað virkar ekki innan fyrirtækisins án þess að hugleiða þann möguleika að það fari einfaldlega of mikill tími í að velta því fyrir sér af hverju ekkert gerist og of lítill í að gera eitthvað í því.

Danir eru hér með úrskurðaðir lausir við allt sem heitir skilningur á hagfræði. Lesendabréf í einu sorpblaðanna í dag spyr, "hvor viljum við skattalækkanir eða bætta þjónustu í heilbrigðiskerfinu?", eins og ekkert sé sjálfsagðara! Ef fjáraustur væri lausnin þá væru hundruð Dana ekki að deyja á biðlistum hins opinbera á hverju ári. Ef háir skattar væru ávísun á háar skatttekjur þá væru Danir líklega með ríki sem gæti stundað fjáraustur á öllum sviðum, en ekki bara þeim sem það stundar fjáraustur á í dag.

Umræður á Íslandi eru nú oft á lágu plani líka, með eða án minnar þátttöku.

Jólahlaðborð vinnunnar er á föstudaginn og menn að orðnir ansi heitir fyrir því. Í fyrra var gríðarlegt fjör enda hefur ótakmarkað magn af bjórum, skotum og víni í 6-7 klukkutíma oft góð áhrif á stemminguna.

3 milljónir danskra króna á metra. Það er metið.

Heildarútblástur koldíoxíðs í Bretlandi á ári svarar til þess sem útblástur koldíoxíðs eykst um í Kína - á ári! Að lesa um "nauðsyn" þess að Bretland ausi reglum og grænum sköttum yfir sjálfa sig til að minnka orkunotkun (og skerða lífskjör) er broslegt í því samhengi. Nær væri að snarauka framboð olíu á heimsmarkaði og gera hana aftur samkeppnishæfa við skítugu brúnkolin sem Kínverjar eru sífellt að auka notkunina á til að knýja orkuver sín.

Armed Gays Don't Get Bashed.

Offshore!

Ég heyrði fyndna sögu um daginn: Sovéskir embættismenn ákváðu einhvern tímann, á verðlagsstjórnarfundi, að barnamatur væri góður og ætti þar með að vera ódýr en vodka væri vondur og ætti þess vegna að vera dýr. Niðurstaðan? Hvergi barnamat að fá, og vodki á boðstólnum alls staðar! Lexían? Hugsi nú hver fyrir sig, en biðlistar á sjúkrahúsum versus allt morandi í lúxusbílum og jeppum á Íslandi ættu að vera gagnleg vangavelta til að hafa í huga.

Jæja nóg fjas. Heim vil ek!

Helgarannállinn

Þá er ljómandi helgi senn á enda og um að gera og taka saman einhverja punkta um hana.

Ingi Gauti kíkti í bæinn og vermdi svefnsófann góða í tvær nætur. Hann var hress alla helgina. Annað verður ekki sagt.

Burkni og Unnur eru í bænum og því fylgdi að sjálfsögðu snæðingur á veitingahúsi, Tívolíferð með töluverðri glöggdrykkju, SBS eftirhermur og yfirleitt mikill hressleiki. Ég þakka fyrir að hafa verið píndur í ýmis tæki sem almennt virka ekki mjög heillandi á mig. Styrmir og Anna voru einnig hress. Barbarnir voru hressir. Richard var hress. Hver var ekki hress segi ég nú bara?

Svarið: Ég, daginn eftir. 14 tíma svefn náði þó að bjarga því sem bjargað verður.

Nöfn frá djamminu: Maria á Pilegården og Søren frá Brewpub.

Próflokadjamm með háskólanemum 21. desember, daginn sem ég lendi á Íslandi (reyndar seint um kvöldið). Ég ætla út á lífið það kvöld. Gildir hið sama ekki um alla?

Á morgun verður tekinn stuttur dagur og öldrykkja hafin óvenjusnemma, en endar líka snemma.

Móður minni óska ég til hamingju með daginn og sjálfum óska ég mér til hamingju með morgundaginn (sem er reyndar hafinn núna).

MacDonals = kommúnismi?

Samstarfsmaður minn í dag mælti eftirfarandi snilldarathugasemd:

"Jeg synes MacDonalds er en slags kommunisme, alle har råd til at spise dårlig mad."

Fyrir dönskuþursa útleggst þetta nokkurn veginn á eftirfarandi hátt:

Mér sýnist MacDonals vera einhvers konar form á kommúnisma, allir hafa efni á lélegum mat.

Hressandi og opnar augu mín á ýmsu sem viðgekkst í Sovétríkjunum þar sem allir höfðu jafnan aðgang að því sem við köllum lélegt og vont í frjálsu markaðssamfélagi.